این یک هشدار است؛ توسعه فوتبال را متوقف کنید!

به گزارش خبرگزاری برگزیده های ایران، آخرین گزارش جهانی سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که در سال ۲۰۲۲، مردم ۹۳۱ میلیون تن مواد غذایی را دور ریختند. یعنی17٪ از کل مواد غذایی موجود. به عبارتی مصرف کنندگان بیشتر از آنچه می‌توانند بخورند، خرید می‌کنند. مشکل فقط در جنبه اخلاقی ماجرا نیست؛ اینکه در جایی از کره زمین مردم از گرسنگی می‌میرند، بلکه در این واقعیت است که ضایعات مواد غذایی باعث انتشار ۸ تا ۱۰ درصد از گازهای گلخانه‌ای در جهان می‌شود. به طور کلی، این یک روند کلی از اشباع بیش از حد تمام بازارها است؛ از ضایعات مواد غذایی تا ورزش و فوتبال به عنوان محبوب‌ترین ورزش در وهله نخست.

در دهه ۱۹۹۰ هواداران حتی جرأت نداشتند رویای خرید اشتراک در لیگ برتر، لالیگا یا سری A را ببینند. امروز می‌توانید هر مسابقه لیگ جزیره را بدون نیاز به ماهواره تماشا کنید. آن‌قدر فوتبال در تلویزیون یا تلفن هوشمند زیاد شده که اگر پلتفرم اختصاصی نداشته باشید هم خیلی زود به مرحله پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا نزدیک می‌شوید. با وجود اشباع آشکار فوتبال در روزمره مردم، رهبران فوتبال جهان همچنان تورنمنت‌های جدیدی (لیگ کنفرانس، لیگ ملت‌ها و …) را ارائه می‌کنند یا قالب‌های موجود را در جهت افزایش مسابقات (جام باشگاه‌های جهان یا لیگ قهرمانان اروپا) تغییر می‌دهند. 

شاید وقت آن رسیده که اینفانتینو (رئیس فیفا)، چفرین (رئیس یوفا) و دیگر رهبران فوتبال سرانجام بگویند «بس است!» و نه اینکه نگرانی برای توسعه فوتبال را با میل خستگی‌ناپذیر برای کسب درآمد بیشتر جایگزین کنند!

بازیکنان هر سال زمان ریکاوری کمتری دارند

بر اساس مطالعه‌ای که توسط سازمان جهانی بازیکنان حرفه‌ای فوتبال (FIFPro) انجام شده، تقویم شلوغ فصل ۲۰۲۲/۲۰۲۳ خطری جدی برای سلامت روحی و جسمی بازیکنان به همراه داشته است. FIFPro در این گزارش نمایه کاملی از حجم کاری بازیکنان در فصل گذشته با توجه به برگزاری جام جهانی ۲۰۲۲ ارائه داد. این گزارش می‌گوید؛ ازدحام بازی‌هایی که در فصل گذشته تجربه شد، احتمالاً در سال‌های آینده بیشتر خواهد شد، زیرا مسابقات جدید و فرمت‌های توسعه‌یافته همچنان به اضافه کردن بازی‌های بیشتر ادامه می‌دهند.

این نخستین باری نیست که FIFPro توجه خود را به تقویم بین‌المللی بیش از اندازه معطوف می‌کند. این سازمان در سال ۲۰۲۱ هشدار داد بازیکنانی که بیش از ۵۵ بازی در یک فصل انجام داده‌اند در درازمدت در معرض آسیب‌های بیشتر، افزایش استرس و عملکرد ضعیف قرار دارند. شکایت بیش از ۵۰ درصد از شرکت کنندگان در جام جهانی ۲۰۲۲ در مورد خستگی شدید یا افزایش فعالیت‌های فیزیکی نسبت به آنچه که معمولاً احساس می کردند، جای تعجب ندارد. 

به عنوان مثال؛ FIFPro به آمار برونو فرناندس، بازیکن منچستریونایتد و همچنین جود بلینگام، اعجوبه ۲۰ ساله رئال مادرید، اشاره می‌کند. فرناندس در فصل ۲۰۲۲/۲۰۲۳ حدود ۴۸ بازی برای منچستریونایتد انجام داد که ۷۴ درصد از آنها بازی‌هایی بودند که باید ۵ روز بین‌شان استراحت می‌کرد. این گزارش همچنین اشاره می‌کند که فرناندس از اواسط ژانویه تا پایان ماه مارس ۲۰ بازی متوالی انجام داد. میانگین تعداد روزهای بین مسابقات در طول این سری به ۳.۵ روز کاهش یافت. در مورد بلینگام، وضعیت بهتر از این نیست. در ژوئن ، این پسر ۲۰ ساله شده و در طول دوران حرفه‌ای خود بیش از ۱۴ و نیم هزار دقیقه بازی کرده است. این رقم در مقایسه با دیگر انگلیسی‌های برجسته بسیار بالاتر است. استیون جرارد تا سن ۲۰ سالگی تنها ۲ هزار و ۸۵۳ دقیقه در سطح بالایی بازی کرد، مارکوس رشفورد ۵ هزار و ۹۳۵ دقیقه و وین رونی ۱۰ هزار و ۹۸۹ دقیقه.

FIFPro همچنین وینیسیوس را با رونالدینیوی برزیلی مقایسه کرد و دریافت که وینگر ۲۲ ساله مادریدی تا زمانی که ۱۸ ساله شد، ۲ هزار دقیقه بازی کرده است. در این سن، ستاره سابق بارسلونا تازه شروع به بازی در سطح بالایی کرده بود. وینی در حال حاضر ۱۸ هزار و ۸۷۶ دقیقه بازی برای تیم بزرگسالان دارد که ۲.۵ برابر بیشتر از رونالدینیو (۷ هزار و ۶۰۷ دقیقه) در همان سن است، بازی کرده است.

فیفا و یوفا بدون تردید برای کسب درآمدهای بیشتر فقط در اندیشه برگزاری تورنمنت‌های بیشتری هستند و همواره طرح‌های جدیدی برای توسعه فوتبال ارائه می‌دهند. علاوه بر پیامدهای مالی آشکار، به نظر می‌رسد افرادی که سعی در «توسعه» بازی‌ها دارند، فقط برای توجیه خود این کار را انجام می‌دهند. واضح است که «رشد» رمزی برای پول است. پول زیاد و زیادتر اما فوتبال به چنین رشدی نیاز ندارد. در واقع، درصد زیادی از درآمد حاصل از تعداد دیوانه‌وار مسابقات باید به جنبه‌هایی از بازی اختصاص یابد که نیاز مبرمی به توسعه و کمک دارند. فوتبال زنان، فوتبال پایه، ساخت آکادمی‌های کودکان، تامین مالی برنامه‌ها در کشورهای توسعه نیافته، یارانه‌ها و کمک‌های مالی به باشگاه‌های متوسط.

فوتبال سطح بالای امروزی محل افراط و تفریط‌های غیرضروری است. بیشتر همیشه به معنای بهتر نیست. وقت آن است که به این وسواس «توسعه بازی» پایان دهیم، زیرا وضعیت کنونی بسیار شبیه داستان دور انداختن مواد غذایی است. فقط در مورد فوتبال، سهم هنگفتی از درآمد دور ریخته نمی‌شود، بلکه به جیب کارگزاران می‌رسد. واقعاً چه کسی به این نوع فوتبال نیاز دارد؟

/