به گزارش خبرگزاری برگزیده، در پی انتشار خبر نامه احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به معاون اول رئیسجمهور درباره پیشنهاد افزایش مستمری و اجرای متناسبسازی حقوق بازنشستگان و مستمریبگیران تأمین اجتماعی در سال ۱۴۰۵، فضای نظرات کاربران به یکی از داغترین بخشهای این خبر تبدیل شد؛ فضایی که در آن ترکیبی از انتقاد، خشم، ناامیدی، مقایسههای صنفی و مطالبهگری معیشتی به چشم میخورد.
در این نامه، افزایش ۶۰ درصدی مستمری حداقلبگیران، افزایش ۴۵ درصدی سایر سطوح حقوقی و همچنین اصلاحات مربوط به متناسبسازی حقوق مطرح شده است؛ موضوعی که از همان ساعات اولیه انتشار، بحثهای گستردهای را در میان کاربران بهدنبال داشت و عملاً به یک گفتوگوی عمومی درباره وضعیت معیشتی بازنشستگان تبدیل شد.
یکی از پرتکرارترین محورهای واکنش کاربران، «تأخیر در تصمیمگیری» بود. بسیاری از کامنتها با این پرسش همراه بودند که چرا این اقدامات در ابتدای سال انجام نشده است. یکی از کاربران نوشته است: «خسته نباشید. یکم زود اقدام نکردید؟ حالا چه عجله ایه؟» کاربر دیگری نیز پرسیده است: «آقای میدری توضیح ندادند چرا دهم خرداد این نامه رو به دولت ارسال کرده اند؟» در همین راستا، کاربری با لحنی انتقادیتر نوشته است: «وزیر محترم بعد از چهار ماه تازه یادش افتاده نامه بزنه واقعا زحمت کشیده بیچاره بازنشسته تامین اجتماعی».
در ادامه همین انتقادات، برخی کاربران این روند را نشانهای از بیتوجهی به وضعیت بازنشستگان دانستهاند. یکی از آنها نوشته است: «الان سه ماهه که ما بازنشستگان تامین اجتماعی با حقوق سال قبل داریم زندگی میکنیم». کاربر دیگری نیز گفته است: «تازه فقط 3 ماه از سال گذشته و حقوق بازنشستگان مظلوم و بی پناه همون حقوق سال قبله با فرق اینکه حداقل 60 درصد تورم هم بهش خورده». در همین زمینه، کاربری دیگر نیز تأکید کرده است: «وزیر محترم بعد از گذشت حدود سه ماه از سال ، تازه نامه نگاری دارد میکند».
بخش دیگری از نظرات به شدت بر وضعیت معیشتی و فشار اقتصادی بازنشستگان تمرکز داشت. یکی از کاربران نوشته است: «بازنشسته هستم نه توان خرید گوشت نه مرغ ونه حتی تخم مرغ را دارم». کاربر دیگری نیز گفته است: «سلام خدا وکیلی با ۲۰ تومانی حقوق چگونه زندگی باید کرد یک بسته قرص پلاویز ۱ نیم میلیون نان لواش دانه ای ۲ هزار». همچنین کاربری با لحنی احساسی نوشته است: «خدابه داد ما برسه» و کاربر دیگری تأکید کرده است: «به والله درک درستی از حال و روز ما بازنشسته ها ندارین کمرمون زیر بار فقر و شرمندگی شکسته».
در کنار این گلایههای معیشتی، برخی کاربران موضوع را از زاویه مقایسه میان صندوقهای بازنشستگی و کارکنان دولت بررسی کردهاند. یکی از کاربران نوشته است: «چرا برای حقوق خودت و سایر کارکنان دولت هم با این سرعت اقدام میکنی؟» کاربر دیگری نیز پرسیده است: «چرا حقوق بازنشستگان کشوری و تامین اجتماعی به یک نسبت افزایش نمی یابد؟» در همین راستا، کاربری دیگر نوشته است: «با سلام چرا باید بین بازنشستگان صندوق بازنشستگی با 20% افزایش و صندوق تامین اجتماعی با 60% افزایش این همه اختلاف باشد؟»
در ادامه این بحثها، برخی کاربران به موضوع عدالت در افزایش حقوق اشاره کردهاند. یکی از آنها نوشته است: «چرا مردم حیرون کردن این چجوری اضافه حقوقی که مردم سر کار گذاشتن». کاربر دیگری نیز گفته است: «این چه قانونی هسته؟» و کاربری دیگر تأکید کرده است: «چرا باید بین بازنشستگان این همه اختلاف باشد؟» این نوع واکنشها نشان میدهد که مسئله صرفاً میزان افزایش حقوق نیست، بلکه «نحوه توزیع و عدالت در تصمیمگیری» نیز برای کاربران اهمیت بالایی دارد.
در کنار این دیدگاههای انتقادی، برخی کاربران به طور کلی نسبت به روند اطلاعرسانی و رسانهای شدن موضوع واکنش نشان دادهاند. یکی از آنها نوشته است: «لطفا وقتی هنوز حقوق مستمری بگیرها زیاد نشده اینقدر دربوق وکرنا نکنید».
کاربر دیگری نیز گفته است: «فقط حرف» و در ادامه کاربری نوشته است: «خب خدا رو شکر». همچنین کاربری دیگر با لحنی کنایهآمیز نوشته است: «وای وای چقدر عجول».
در بخش دیگری از نظرات، کاربران به آینده اجرای این تصمیمها نیز ابراز تردید کردهاند. یکی از آنها نوشته است: «خب رفتیم برای تیر ماه!» و کاربر دیگری گفته است: «ساعت خواب آقای میدری !!!». این دسته از نظرات نشان میدهد که بخشی از افکار عمومی نسبت به تحقق عملی وعدهها بدبین هستند و تجربههای گذشته را مبنای قضاوت خود قرار میدهند.
در مجموع، واکنشهای ثبتشده زیر این خبر نشان میدهد که موضوع افزایش حقوق بازنشستگان، فراتر از یک تصمیم اداری یا بودجهای، به مسئلهای اجتماعی و حساس تبدیل شده است.
در این فضای چندلایه، میتوان سه جریان اصلی را تشخیص داد: گروهی که خواهان اجرای فوری و جدی این افزایش هستند، گروهی که نسبت به تأخیر و تکرار وعدهها اعتراض دارند، و گروهی که مسئله را در قالب عدالت توزیعی و مقایسه میان صندوقهای مختلف تحلیل میکنند.
آنچه از مجموع این نظرات برمیآید، یک مطالبه مشترک است: بازنشستگان بیش از هر چیز خواهان تصمیمی سریع، قابل اجرا و متناسب با واقعیت تورم هستند؛ تصمیمی که نه در سطح نامهنگاری، بلکه در سطح اثر واقعی بر زندگی روزمره آنها دیده شود.
۲۲۳۲۲۴
