به گزارش خبرگزاری برگزیده، افزایش تعداد مخاطبان یک رسانه لزوماً به معنای افزایش اعتماد آنها به آن رسانه نیست. ممکن است مخاطب یک رسانه را ببیند، اما همچنان اخبار و روایتهای آن را مرجع قابل اتکایی برای دریافت اطلاعات نداند. از نگاه افشین عزیزی، یکی از مهمترین مسائل امروز صداوسیما نیز همین فاصله میان «مخاطب» و «اعتماد» است؛ فاصلهای که با تغییر چهرهها یا ظاهر برنامهها بهسادگی از میان نمیرود.
این کارشناس ارشد حقوق ارتباطات در گفتوگو با برگزیده، درباره چگونگی شکلگیری اعتماد عمومی به رسانهها گفت:«در نتیجه اعتماد مخاطب به رسانه زمانی ایجاد میشود که مخاطب حس کند که رسانه نماینده افکار عمومی یا دستکم سلایق متنوع و متعدد است، اخبار و واقعیتها را گزینشی منتشر نمیکند و در برجستهسازی اخبار یا کمرنگ نمودن برخی خبرها و رویدادها، صرفاً نظر دستگاه حاکمه یا حزب و گروه و جریانی خاص را مورد حمایت قرار نمیدهد.»
عزیزی همچنین درباره عذرخواهیهای صداوسیما برای برخی برنامهها و اتفاقات، تاکید کرد که صرف عذرخواهی نمیتواند به معنای پذیرش خطای رسانهای و در نتیجه افزایش اعتماد عمومی تلقی شود.
او توضیح داد: «لذا در صورتی که چنین مواردی وجود نداشته باشد، مواردی نظیر عذرخواهی از مردم برای برخی برنامهها نیز نمیتواند لزوماً به منزله پذیرش خطاها باشد. زیرا اولاً اشتباه در هر رسانهای رخ میدهد و ثانیاً الگو و شیوه مواجهه با اشتباهات و حتی تعبیر از اشتباه نیز میتواند متفاوت باشد.»
این کارشناس ارشد حقوق ارتباطات در ادامه با اشاره به نمونههایی از عذرخواهیهای صداوسیما افزود: «به عنوان مثال در سازمان صداوسیما ممکن است رسانه به دلیل نمایش اتفاقی پوشش آزاد یک زن تماشاگر در جریان رقابتی ورزشی یا بیان نکتهای سیاسی از سوی مهمان یکی از برنامههای این رسانه، از مخاطبان خود عذرخواهی کند؛ در حالی که اتفاقاً این عذرخواهیها میتواند در جهت خواست و تمایلات ذهنی و نقطه نظرات بخش مهم و قابل توجهی از شهروندان باشد.»
عزیزی در بخش دیگری از این گفتوگو، فرضیهای را که خروج مجریان و چهرههای شناختهشده، علت اصلی کاهش مرجعیت صداوسیما میداند، رد کرد و آن را بیشتر معلول کاهش اقبال عمومی به این رسانه دانست.
او گفت: «کوچ چهرههای مهم را نیز نمیتوان علت از بین رفتن مرجعیت این رسانه (در فرض اینکه زمانی مرجع بوده باشد) و یا کاهش آن دانست، بلکه کوچ چهرهها نیز در مواردی معلول همین کاهش هرچه بیشتر اقبال عمومی به این رسانه بوده است.»
به باور این کارشناس، حتی بازگشت چهرههای مشهور نیز به تنهایی نمیتواند مسئله مرجعیت رسانهای صداوسیما را حل کند. عزیزی تاکید کرد: «بنابراین صرفاً بازسازی ظاهری شیوه اجرای مجریان و استودیوهای پخش و زرق و برق برنامهها و حتی بازگشت چهرههای معروف به چنین سازمانی نیز نمیتواند به خودی خود منجر به بازگشت مخاطبان گردد.»
او راه بازگشت اعتماد عمومی را نه در تغییرات ظاهری، بلکه در ایجاد فضای متکثر رسانهای میداند و میگوید: «لازمه بازگشت دائمی مخاطب و افزایش اقبال و اعتماد عمومی، گسترش تکثر اندیشه و بیان و ایجاد مجال سخن برای افکار و اندیشههای مختلف است.»
عزیزی در نهایت تاکید کرد که تا زمانی که استقلال رسانهای از ساختار حاکمیت ایجاد نشود و تنوع دیدگاهها در برنامههای صداوسیما شکل نگیرد، تغییرات ظاهری نمیتواند بحران مرجعیت این سازمان را برطرف کند.
او گفت: «با رفت و آمد اشخاص و اسامی و تغییر ظاهر برنامهها و تقلید و شبیهسازی شیوه ارائه خبر و برنامهسازی از شبکههای خارجی نیز مادامی که استقلال رسانهای از دستگاه حاکمیت ایجاد نشود، سیطره نگاه سیاسی بر مقولات مختلف فرهنگی و اجتماعی از بین نرود و رسانه میزبان تنوعی فراگیر از افکار و سلایق نباشد، نمیتواند علاج مرجعیتی باشد که دیگر وجود ندارد.»
برای مطالعه متن کامل این گفتوگو اینجا کلیک کنید.
59244
