به گزارش برگزیده به نقل از واشنگتن پست، در شرایطی که ترامپ همچنان نفوذ بیبدیلی روی بدنه رایدهندگان حزب دارد و تایید رسمی او میتواند به معنای جهش فوری هر نامزدی باشد، رقابتی چندلایه و پیچیده در جریان است. گزارش حاضرانشان میدهد که اگرچه جیدی ونس، معاون رئیسجمهور وارث طبیعی این جریان شناخته میشود، اما حضور پرتکاپوی مارکو روبیو، وزیر خارجه، خطونشان کشیدن سناتورهای پرنفوذ، چالش فرمانداران اجرایی و حتی انشقاقهای رسانهای عمیق، مسیر ۲۰۲۸ را به یکی از غیرقابلپیشبینیترین رقابتهای تاریخ حزب جمهوریخواه تبدیل کرده است.
پیشتاز اصلی؛ موقعیت، پروندهها و پاشنه آشیل جیدی ونس
جیدی ونس در حال حاضر روشنترین گزینه برای جانشینی ترامپ است. او با قبول پروندههای بسیار سنگین اجرایی مانند دیپلماسی پیچیده با ایران در تابستان امسال و همچنین هدایت کارگروه ویژه مبارزه با فساد در مزایای فدرال، سعی کرده نقشی فعال و غیرانفعالی ایفا کند. کتی برنیر، از مقامات حزب جمهوریخواه در ویسکانسین میگوید: «ونس تجربه کاملی در امور خارجی به دست آورده و معاون رئیس جمهوری دستوپا بسته نیست.»
با این حال، تعاملات او در پرونده جنگ ایران و مواضع صریحش در حمایت از جناح ملیگرای مسیحی – از جمله تاکید بر اینکه آمریکا کشوری مسیحی است و در دولت ترامپ «نیازی نیست کسی بابت سفیدپوست بودن عذرخواهی کند» – موجی از انتقادات تند را از سوی حامیان مالی طرفدار اسرائیل و جناحهای آنلاین راست علیه او برانگیخته است؛ انتقاداتی که ونس با لحنی تند به آنها پاسخ داده است.
ونس که اخیراً صاحب چهارمین فرزند خود شده و کتاب جدیدی درباره گرویدنش به کاتولیسیسم منتشر کرده، شبکههای ایالتی خود را برای ۲۰۲۸ فعال کرده است. ترامپ در جلسات خصوصی به حامیان مالی گفته که از ونس پشتیبانی خواهد کرد، اما در موضعگیریهای علنی گزینههایش را باز گذاشته است. با این حال، سرنوشت ونس کاملاً به انتخابات میاندورهای نوامبر ۲۰۲۶ گره خورده است. دنیس لنوکس، استراتژیست جمهوریخواه میگوید: «اگر دمکراتها موجی از پیروزیها را تجربه کنند و هر دو مجلس و فرمانداریها را ببرند، آسیب شدیدی به ونس زده و فضا را کلاً به نفع مارکو روبیو تغییر خواهد داد.»
مارکو روبیو؛ گزینه محبوب ساختار سنتی و دیپلماسی فعال
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی ترامپ که عملاً مدیریت پرونده ونزوئلا را نیز بر عهده دارد، در حال حاضر متراکمترین پورتفولیوی کاری را در واشنگتن اداره میکند.
اگرچه روبیو اعلام کرده که در صورت نامزدی ونس از او حمایت خواهد کرد، اما کارنامه اجرایی سنگین و سابقه کمپین سراسری، او را به گزینهای ایدهآل برای جمهوریخواهان سنتگرا و بدنه ساختارگرای حزب تبدیل کرده است. استراتژیستها معتقدند روبیو نه تنها ظرفیت مهار ونس را دارد، بلکه میتواند پایگاه رای محافظهکاران کلاسیک را که از پوپولیسم رادیکال خسته شدهاند، بازسازی کند.
صفبندی سناتورها؛ از شمشیر کشیدن تد کروز تا پوپولیسم معیشتی هاولی
در صورت ناکامی ونس و روبیو، گروهی از سناتورهای برجسته آماده ورود به صحنه هستند. تد کروز، سناتور تگزاس مستقیماً خود را به عنوان جایگزین ایدئولوژیک ونس مطرح کرده است. کروز در جلسات خصوصی مواضع سیاست خارجی ونس را انزواطلبانه و خطرناک خوانده، از اخراج چهرههای رسانهای جنجالی مانند تاکر کارلسون بابت مصاحبه با تجدیدنظرطلبان تاریخی حمایت کرده و خواستار تسلیح معترضان ایرانی شده است.
در مقابل، جاش هاولی، سناتور میزوری، مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و با مخالفت با قطع بودجههای پزشکی مناطق روستایی، رای به محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ در ونزوئلا، مخالفت با مقرراتزدایی از رمزارزها و ایستادگی در برابر دیتاسنترهای غولآسای فناوری، در حال خلق یک پوپولیسم حامی نیروی کار و طبقه متوسط است.
همزمان، تام کاتن، سناتور آرکانزاس، نیز به عنوان چهرهای کاملاً امنیتی، شاهینی و قانونمدار در رزرو جریان اصلی محافظهکاران قرار دارد.
فرمانداران اجرایی؛ دسانتیس و یانگکین در تلاش برای حفظ تحرک سیاسی
ران دسانتیس، فرماندار فلوریدا که همچنان چهرهای پرطرفدار در فاکسنیوز و مجامع محافظهکار است، با چالش پایان دورهاش در سال ۲۰۲۷ مواجه است و باید کمپین سراسری خود را در شرایطی بسازد که پست رسمی اجرایی ندارد. در سوی دیگر، گلن یانگکین، فرماندار سابق ویرجینیا، با راهاندازی تشکلهای ملی با محوریت «حقوق والدین در آموزش» و کمک مالی و تبلیغاتی به نامزدهای حزب در ایالتهای چرخشی، در حال زمینهسازی برای حضوری ملی است.
کابینه پرحاشیه و مدعیان خانوادگی
در لایه دیگر کابینه، پیت هگست، وزیر دفاع، که علیرغم حواشی فراوان به دلیل مواضع سرسختانه مذهبی و ضد «ووک» (Woke) در میان راست مذهبی محبوب است، و رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت، که با وجود فرامینی برای تغییر سیاستهای واکسن و مبارزه با مواد شیمیایی در مواد غذایی خبرساز است، جزو چهرههای مطرح هستند.
در همین حال، دونالد ترامپ جونیور، فرزند ارشد ترامپ، بدون داشتن سمت رسمی، علناً سخن از «احساس تکلیف» برای نامزدی و حفظ تاجوتخت خاندان ترامپ به میان آورده است.
پدیده تاکر کارلسون و سناریوی جریان ضدجنگ
یکی از جالبترین تحولات، بریدن تاکر کارلسون از ترامپ و حفظ بدنه مخاطبانش است. کارلسون که پرونده جنگ ایران را نقطه عطف اختلاف خود با دولت دانسته، به گفته تحلیلگرانی چون جیسون زنگرله، در صورت بروز پیامدهای منفی یا ناگواری در جنگ ایران، میتواند با متهم کردن ونس و روبیو، خود را به عنوان «وارث واقعی و اصیل جنبش ضدجنگ MAGA» معرفی کند و وارد رقابت ۲۰۲۸ شود.
جناح جایگزین؛ گزینههای عبور از ترامپیسم
در نهایت، چهرههایی نظیر برین کمپ، فرماندار جورجیا که در ۲۰۲۰ در برابر ادعاهای ترامپ ایستاد، نیکی هیلی، نامزد سابق ۲۰۲۴، رند پاول، سناتور کنتاکی و مخالف پوپولیسم اقتصادی و توماس مسی، ظرفیتهای موجود برای جذب رایدهندگان میانهرو و محافظهکارانی هستند که خواهان پایان دادن به تسلط ترامپیسم بر کاخ سفید و بازگشت به اصول کلاسیک حزب جمهوریخواه هستند.
۴۲/۴۲
