به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از گاردین، سار از هنرمندان سرشناس هنر مونتاژ بود؛ سبکی که در آن مجسمه یا اثر هنری با استفاده از اشیای روزمره ساخته میشود. او بیش از همه به خاطر بازپسگیری و بازتعریف یادگارهای دوران جیم کرو، از جمله عروسکها و تختههای رختشویی، و تبدیل آنها به تصاویری از رهایی سیاهپوستان شناخته میشد. سار در حوزههایی مانند چاپ و فیلم نیز فعالیت داشت و موضوعاتی از خانواده گرفته تا معنویت را در آثارش بررسی میکرد.
گالری رابرتس پراجکتس در لسآنجلس که نمایندگی او را بر عهده داشت، درباره آثارش نوشته است: «مجموعه آثار سرشار از نمادهای او در طول زمان تکامل یافته تا زمینههای محیطزیستی، فرهنگی، سیاسی، نژادی، فناورانه، اقتصادی و تاریخیای را که آثارش در آن شکل گرفتهاند، نشان دهد.»
سار فعالیت حرفهای خود را در حوزه طراحی آغاز کرد و در ۳۵سالگی به هنر روی آورد. او حتی تا دهه ۹۰ زندگیاش به خلق آثار هنری ادامه داد. سار در پاسادنا بزرگ شد و در میان جامعهای از هنرمندان سیاهپوست در آلتادنا، در نزدیکی آنجا، پرورش یافت. او اغلب از برجهای واتس اثر سایمون رودیا بهعنوان یکی از نخستین منابع الهام خود یاد میکرد.
سار در طول فعالیت حرفهای خود بازارهای دستدوم را جستوجو میکرد تا اشیای دورریختهشدهای را بیابد که نشان میدادند فرهنگ مصرفی آمریکا چگونه سیاهپوستان را به تصویر کشیده است.
او در دهه ۱۹۷۰ به یک گروه سازنده مستند گفته بود: «کار من با بازیافت سروکار دارد. هر چیزی که جمع میکنم، انرژی خاصی از کارکرد قبلی خود دارد که به کاربرد جدیدش منتقل میشود.»
شاید مشهورترین اثر سار، بازآفرینی انقلابی او از شخصیت «آنت جمیما» در سال ۱۹۷۲ باشد؛ تصویری که زمانی برای تبلیغ یک برند مخلوط پنکیک و شربت استفاده میشد؛ برندی که در اواخر قرن نوزدهم تأسیس شده بود.
آنت جمیما بر اساس تصاویر موسوم به «مامّی» شکل گرفته بود؛ تصاویری که زنان سیاهپوستِ برده را خدمتکارانی خانگی و خشنود نشان میدادند. در اثر سار با عنوان «رهایی آنت جمیما»، این شخصیت یک تفنگ در دست چپ دارد و یک نارنجک نیز میان بازوی راست و سینهاش قرار گرفته است.
شرکت کواکر اوتس سرانجام در سال ۲۰۲۱ استفاده از تصویر آنت جمیما را کنار گذاشت.
سار در آثارش همچنین از مواد طبیعیای استفاده میکرد که در سفرهایش به نقاط مختلف جهان جمعآوری کرده بود؛ سفرهایی که با هدف کاوش در فرهنگ دیاسپورای آفریقایی و معنویت انجام میداد.
او در مصاحبهای با گاردین در سال ۲۰۲۱ گفته بود: «هر جا که میروم، از خودم میپرسم: “دین جایگزین چیست؟” چون هر کشوری آن را دارد.»
سار ادامه داده بود: «آدمهای زیادی هستند که به جادو باور دارند و دین خودشان را دارند. من واقعاً به این علاقهمند بودم که آنها چه میکنند و مراسمشان چگونه است، اما بیشتر از همه، به این علاقه داشتم که تصاویر بصری آنها چگونهاند.»
سار به تدریس و تربیت نسلی از هنرمندان سیاهپوست پرداخت که کری جیمز مارشال، نقاش برجسته، نیز از جمله آنهاست. او برای مدت طولانی یکی از چهرههای مهم صحنه هنری ساحل غربی آمریکا به شمار میرفت.
در بهار سال ۲۰۲۶، بتی سار به عضویت آکادمی هنر و ادبیات آمریکا درآمد.
5959
