به گزارش خبرگزاری حبرآنلاین به نقل از روابط عمومی موسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر، نشست تخصصی «هنر در خدمت سلامت روان جامعه» به همت موسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر با هدف بررسی پیوند هنر و سلامت روان و تبیین ظرفیت‌های هنر در بهبود کیفیت زندگی فردی و اجتماعی، در باغ زیبا برگزار شد.
در این نشست، استادان روان‌شناسی و هنر با تأکید بر نقش هنر در امیدآفرینی، تقویت همدلی، ایجاد احساس امنیت و ارتقای سلامت روان، به بررسی ابعاد مختلف این موضوع پرداختند.
هنر باید بخشی از زندگی روزمره مردم باشد
مهدی شفیعی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با تأکید بر ضرورت ارتباط میان هنر، روان‌شناسی، علوم اجتماعی و سلامت گفت: هنر می‌تواند در تقویت همدلی، افزایش تاب‌آوری و سرمایه اجتماعی نقش داشته باشد.
شفیعی با بیان اینکه هنر نباید صرفاً به جشنواره‌ها و رویدادهای فرهنگی محدود شود، تأکید کرد: یکی از خطاهای سیاست فرهنگی این است که هنر را فقط در زمان برگزاری رویدادها و جشنواره‌ها ببینیم اما هنر باید بخشی از زندگی مردم باشد، نه یک اتفاق مناسبتی.
مسائل فرهنگ، هنر و محتوا به گفتگو نیاز دارند
سید صادق پژمان مدیرعامل مؤسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر، با تأکید بر اهمیت نقش نهادهای واسط در ایجاد گفتگو میان بخش‌های مختلف، مسائل فرهنگ، هنر و محتوا را میان‌بخشی دانست و بر ضرورت پیوند میان هنر، سلامت روان و سیاستگذاری فرهنگی تأکید کرد.
پژمان با اشاره به اینکه بسیاری از مسائل امروز فرهنگ و هنر دیگر صرفاً درون همین حوزه‌ها قابل حل نیستند، اظهار کرد: موضوعات فرهنگ، هنر و محتوا به مسائل میان‌بخشی تبدیل شده‌اند و به همین دلیل نیاز داریم فضاهای گفتگو بیشتر شود. بسیاری از مسائل زمانی قابل حل هستند که افراد و نهادهایی از حوزه‌های مختلف کنار یکدیگر قرار بگیرند و تجربه‌ها و دیدگاه‌هایشان را با هم به اشتراک بگذارند.
هنر روان‌شناس در امیدآفرینی و ایجاد احساس امنیت است
غلامعلی افروز استاد دانشگاه تهران و رئیس شورای مرکزی سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره، در نشست تخصصی «هنر در خدمت سلامت روان جامعه» با تأکید بر نقش روان‌شناسان در بهبود کیفیت روابط انسانی گفت: هنر روان‌شناس در امیدآفرینی، مثبت‌اندیشی، بخشایشگری و استفاده از زبان تأیید، تکریم، ترغیب و تشویق است.
افروز با اشاره به اهمیت تاب‌آوری و کیفیت ارتباطات انسانی تأکید کرد: روان‌شناس باید بتواند در مراجعان خود احساس امنیت ایجاد کند و با تقویت آرامش و اعتماد، به بهبود روابط خانوادگی کمک کند.
هنر احساسات درونی انسان را به حرکت درمی‌آورد
علیرضا آقایوسفی دانشیار روان‌شناسی بالینی و سلامت و رئیس سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره، در این نشست با تشریح پیوند هنر و روان‌شناسی گفت: هنر محصول به جنبش درآمدن و به جنبش درآوردن احساسات است. برخی تجربه‌ها، حتی اگر به‌صورت روشن در حافظه باقی نمانند، می‌توانند بر احساسات و رفتارهای فرد در سال‌های بعد تأثیر بگذارند.
آقایوسفی با بیان اینکه هیجان‌هایی مانند ترس، اضطراب و خشم در اصل کارکرد محافظتی دارند، تأکید کرد: مسئله زمانی شکل می‌گیرد که تجربه‌های گذشته و هیجان‌ها به‌گونه‌ای با یکدیگر پیوند بخورند که فرد در موقعیت‌های کنونی واکنش‌هایی نشان دهد که ریشه آنها را به‌طور کامل نمی‌شناسد.
هنر و سلامت روان می‌توانند ۲ روی یک سکه باشند
رضا پورحسین رئیس دانشکده روان شناسی دانشگاه تهران، در نشست تخصصی «هنر در خدمت سلامت روان جامعه» با تأکید بر پیوند هنر و سلامت روان گفت: خاستگاه مشترک این ۲ را می‌توان در مفاهیمی مانند زیبایی و معنویت جست‌وجو کرد.
وی با اشاره به نقش نماد، تخیل و خیال در شکل‌گیری هنر اظهار کرد: اگر هنر و سلامت روان خاستگاه مشترکی داشته باشند، می‌توان آنها را ۲ روی یک سکه دانست؛ به‌گونه‌ای که تصویر یکی بدون دیگری کامل نباشد.
هنر فقط سرگرمی نیست
قطب‌الدین صادقی نویسنده، کارگردان تئاتر و استاد هنرهای نمایشی، در این نشست با تأکید بر نقش هنر در سلامت روان فرد و جامعه بیان کرد: هنر می‌تواند تجربه‌ها و احساساتی را بیان کند که انتقال آنها از طریق زبان روزمره دشوار است. هنر و طنز می‌توانند به انسان کمک کنند تا از فشارهای بیرونی فاصله بگیرد و به تعادل درونی بازگردد. هنر همچنین می‌تواند احساسات و تجربه‌های دشوار را به جریان بیندازد و زمینه مواجهه دوباره فرد با آنها را فراهم کند.
این کارگردان تئاتر با تأکید بر نقش فرهنگ و هنر در شکل‌گیری مدنیت عنوان کرد: نشانه مدنیت فقط ساختن و تولید کردن نیست. آنچه به یک جامعه شأن مدنی می‌دهد، تراوشات فکری، فرهنگی و هنری آن است.
هنر باید به بخشی از سیاست سلامت روان تبدیل شود
مجید صفاری‌نیا استاد روان‌شناسی اجتماعی و معاون آموزش و پژوهش سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره، بر ضرورت استفاده سازمان‌یافته از ظرفیت هنر در ارتقای سلامت روان تأکید کرد و هنر را یکی از زبان‌های مشترک میان مردم و ملت‌ها دانست.
صفاری‌نیا در بخشی از سخنان خود، موسیقی‌درمانی را به‌عنوان یکی از مداخلات مکمل مورد توجه قرار داد و تأکید کرد: موسیقی جایگزین درمان‌های اصلی نیست، اما در برخی زمینه‌ها، از جمله کاهش اضطراب و احساس تنهایی، می‌تواند کمک‌کننده باشد.
وی در پایان، بر ضرورت همکاری میان هنرمندان، روان‌شناسان، دانشگاه‌ها، رسانه‌ها و نهادهای حرفه‌ای تأکید کرد و خواستار توجه جدی‌تر به ظرفیت هنر در برنامه‌ریزی و سیاستگذاری سلامت روان شد.
59243
