به گزارش برگزیده روزنامه همشهری نوشت:نمایش با بازی بازیگرانی ازجمله نوید محمدزاده، طناز طباطبایی، مهدی پاکدل و علی شادمان و با قیمت بلیت 5میلیون تومان روی صحنه می‌رود و این قیمت بحث‌های زیادی در رسانه‌ها ایجاد کرده است. این انتقادات آنقدر پیش رفت و ادامه پیدا کرد تا در نهایت روز گذشته بلیت فروشی این نمایش متوقف شد. هرچند معلوم نیست که این توقف منجر به تغییر قیمت بلیت شود یا خیر. این توقف زمانی اتفاق افتاده که پیش‌تر از این خبرهایی از کاهش چشمگیر فروش بلیت این نمایش وجود داشت.
قیمت های شناور بلیت
گروه اجرایی نمایش پس از این انتقادها درباره قیمت بلیت توضیح داد: «بلیت این اثر در ۹سطح قیمتی از ۹۹۰هزار تومان تا ۴میلیون و ۹۸۰هزار تومان عرضه شده و رقم نزدیک به 5میلیون تومان تنها به تعداد محدودی از صندلی‌های ممتاز اختصاص دارد. به‌گفته آنها، معرفی این رقم به‌عنوان «قیمت بلیت آرش» تصویری کامل از طیف قیمت‌گذاری این اثر ارائه نمی‌کند. گروه سازنده توضیح داده بخش عمده ظرفیت سالن ۲۲۰۰نفره در رده‌های قیمتی پایین‌تر و میانی قرار دارد و برای دانشجویان، هنرجویان، معلمان و برخی گروه‌های فرهنگی و اجتماعی نیز طرح‌های حمایتی درنظر گرفته شده است.» این البته تنها نمایشی نیست که حتی با درنظر گرفتن اینکه ترکیبی از نمایش و موسیقی زنده است، بلیت گرانی دارد. بلیت نمایش«تهران پاریس تهران پل» کار سعید دشتی با بازی امیر جعفری، مهرداد صدیقیان و سینا ساعی با بلیت 2میلیون و پانصد هزار تومان از آخر شهریور روی صحنه می‌رود و از همین حالا تمام بلیت‌هایش تا آخرین اجرا فروش رفته است.
مخاطبی که تماشاگر حرفه‌ای تئاتر نیست
گرچه قیمت بالای بلیت تئاتر زمانی که بسیاری برای خرید کالاهای اساسی و حتی دارو با مشکل جدی روبه‌رو هستند، نمی‌تواند مسئله اساسی جامعه باشد، اما به هر حال تماشاگران تئاتر، آنها که نه فقط برای دیدن بازیگر معروف محبوبشان به تئاتر می‌روند، مشخص است که نمی‌توانند با چنین رقم‌هایی بلیت تهیه کنند.
دانشجویان تئاتر شاید همان رقم اصلی بلیت را هم به‌سختی می‌توانند پرداخت کنند. در چنین شرایطی مخاطب تئاتر از قشر طبقه متوسط اهل فکر و کتاب و تئاتر و فیلم تبدیل می‌شود به بخشی از قشر مرفه جامعه که تنها برای پز دادن و دیدن بازیگر محبوبش به تئاتر می‌رود. در این شرایط نمایش هم برای همین قشر تولید می‌شود و راه تئاتر اندیشه‌ورزی که تولید فکر می‌کند، کم‌کم بسته و بسته‌تر می‌شود.
دولتی یا خصوصی؟
امسال ۵ کنسرت-نمایش درباره شخصیت‌های اسطوره‌ای و شخصیت‌های شاهنامه با کارگردانان مختلف و اغلب با چهره‌های مشهور سینما روی صحنه رفته است. قیمت بلیت یکی از این نمایش‌ها که در یکی از هتل‌های لوکس تهران اجراهایش را شروع خواهد کرد از ۹۹۰هزار تومان شروع می‌شود و تا نزدیک ۵میلیون تومان می‌رود. این باعث شده بسیاری از مردم این بحث را مطرح کنند که این اجراها برای کیست؟ از طرفی خیلی از هنرمندان تئاتر معتقدند تئاتر هنری مردمی است و باید ارزان باشد و برای اینکه ارزان باشد باید دولت از آن حمایت کند. گروهی هم هستند که می‌گویند بعضی از اجراها باید باشکوه باشند و چهره‌ها در آنها بازی کنند و باید از آخرین امکانات و موسیقی استفاده شود. پس هنر گرانی است و از آنجایی که دولت نمی‌تواند حمایت کند باید بخش خصوصی جلو بیاید. بخش خصوصی هم برای اینکه بتواند هزینه تولید را برگرداند باید قیمت بلیت را افزایش دهد.
نمایش یا شو؟
به نظر می‌رسد بعضی از تئاترها مخصوص قشر متوسط و تئاتربین و فرهنگی هستند که پول کمتری برای بلیت می‌توانند پرداخت کنند و بخشی دیگر هم برای کسانی است که می‌توانند هزینه بیشتری برای دیدن نمایش بدهند. در این وضعیت، اولین چیزی که به ذهن می‌رسد کمبود زیرساخت‌های اجرایی است. اگر سالن‌های بزرگ داشته باشیم که ظرفیت و تنوع قیمت بیشتری داشته باشند با مشکل کمتری مواجه خواهیم شد. همچنین، چیزی که باعث گرانی تئاتر می‌شود دستمزدهای بازیگران و چهره‌های سینمایی است. پس علاوه بر ضرورت گسترش زیرساخت‌ها، این حربه استفاده از سلبریتی‌ها و چهره‌های مشهور هم جالب نیست و تئاتر را بیشتر به سمت شو و سرگرمی می‌برد تا نمایش.
23302
