در تحلیلی که در میان اشغالگران خارج از عرف تلقی میشود، «ناحوم بارنیع» تحلیلگر کهنهکار صهیونیست در مقالهای در روزنامه عبری «یدیعوت آحارونوت» نوشت: اکنون پس از گذشت یک ماه از زمان آغاز جنگ، شوک اولیه جای خود را به داستانهای بیپایانی از قهرمانیها و تولد دوباره و نیز داستان فجایع هولناک و غیرقابل تحمل داده و لحظهای نیست که چهرهای در صفحه تلویزیون در حال گریه دیده نشود و صفحه روزنامهای خالی از داستانهای قهرمانیها نباشد.
این تحلیلگر در ادامه نوشت: هر سربازی که کشته میشود، یک «قهرمان اسرائیلی» است؛ سربازی، یک حرکت قهرمانانه شگفتانگیز انجام میدهد و پس از آن پیشنهادهای تاثیرگذار و هیجان انگیزی جهت اقدام داوطلبانه به شکلی گسترده پوشش داده میشود و اینگونه القا میشود که نگاه کنید ما چقدر زیبا هستیم و چقدر احساس رضایت از خودمان داریم! در کنار آنها نیز گزارشهایی از درگیریها در خط مقدم جنگ ارائه میشود و همه چیز از موفقیتی بزرگ خبر میدهند؛ اینکه: «پیروزی در راه است».
این تحلیلگر ادامه میدهد: عادت به داستانهای قهرمانانه نیز با هدف پنهان و نابود کردن واقعیت انجام میشود، در واقع ما در حال غرق شدن در فاجعهمان هستیم اما نسبت به خودمان احساس خوشایند و شگفتی داریم! ببینید چگونه شکست هفتم اکتبر به آرامی و چه بسا عمدی در آگاهی ما محو میشود و مردم کمتر و کمتر از غافلگیری اطلاعاتی اسرائیل صحبت میکنند و زمانی هم که به آن میپردازند، نقش سرویس امنیت داخلی (شاباک) را که از همه چیز خبر داشته و قادر به انجام هرکاری است، نادیده میگیرند. آنها از این به بعد دیگر از ناتوانی ارتشی قدرتمند، مجهز و دارای بودجه در نجات کیبوتصی که ۱۲ ساعت کامل اشغال بود، صحبت نمیکنند.
بارنیع نوشته است: چند هزار فلسطینی دیگر در غزه کشته میشوند و فاجعه بیشتر محو خواهد شد. ارتش اسرائیل پیروز میشود و تجربه اصلاحی ارتش اگر همانند داستانی که تاکنون برای ما روایت کردند، موفقیتآمیز باشد، میتواند باعث شود که شکست را فراموش کنیم. در واقع چه کسی میخواهد قهرمانان بزرگ اسرائیلی را که یحیی السنوار را میکشند و حتی گروگانها را آزاد میکنند، محاکمه کند؟! ما با آنها در مورد هر چیزی مسامحه خواهیم کرد.
این تحلیلگر اسرائیلی در ادامه تاکید کرده است: دامن زدن به اندوهها و آرام کردن ما با هدف پوشاندن شکافهای سیاه نه تنها در مورد آنچه اتفاق افتاد بلکه درباره آنچه در حال وقوع است و اساسا آنچه رخ خواهد داد، انجام میشود. شکاف سیاه اول آن چیزی است که اکنون در غزه در حال وقوع است. در وراجیهای بیپایان رسانههای اسرائیلی تقریبا این حمام خون هولناک نادیده گرفته میشود، حتی یک کلمه درباره فاجعه غزه گفته نمیشود و این به معنای توجیه بودن یا نبودن نیست. تنها وجود ندارد و این نادیده گرفتن عامدانه است. گزارشها و تصاویری وجود ندارد، هیچ اشارهای به صبح بعد (از عملیات) نمیشود، مجموعهای از واژهها ردیف میشوند و هنوز کسی نگفته پس از “پیروزی بزرگ” چه اتفاقی خواهد افتاد.
هیچ اسرائیلی نیست که تمام اطلاعات درباره گروگانها و خانوادههایشان، از آنهایی که کشته شدند و مادران فرزند مرده و مفقودیها را نخواهد اما عزای عمومی و قهرمانیها نه میتواند به مدت یک ماه و پس از آن بر گفتمان عمومی حاکم شود و نه فضایی را برای دیگر مسائل باز کند.
بارنیع افزود: در کنار داستانهای قهرمانی و تولد دوباره، ما باید با این فاجعه و مسوولان آن همین الان و قبل از آن که شدت فاجعه با یک پیروزی نظامی واقعی یا ساختگی کم شود، برخورد کنیم. ما نمیتوانیم در مورد اینکه به اسرائیلیها بگوییم الآن چه اتفاقاتی به نام آنها در غزه در جریان است، تردید کنیم. «قهرمانان اسرائیلی» دهها هزار تن از مردم را در آنجا دستهجمعی به قتل میرسانند و هیچ مشکلی در توجیه آن وجود ندارد. ممکن است کسی بگوید به دلیل خونخواهی و انتقامجویی، چارهای ندارد یا حتی خوشحال است اما نمیتوان آن را پنهان کرد، نه تنها برای اینکه تمام جهان با آن تعامل دارند بلکه از این جهت که این یک وظیفه اخلاقی است که به واقعیت مستقیما بنگریم.
تحلیلگر آحارونوت در پایان نوشته است: پس از گذشت یک ماه از زمان آغاز جنگ، اسرائیل به واقعیت موجود مستقیما نمینگرد و به همین دلیل فرصت خودکاوی واقعی پس از جنگ رو به کاهش است، چه بسا مجبور خواهیم شد بار دیگر در جنگ آتی یکدیگر را ببینیم.
310310
