به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از هالیوود ریپورتر، مارسیا لوکاس همچنین با همسر سابق خود، جرج لوکاس، روی فیلمهای «بازگشت جدای» و «دیوارنویسی آمریکایی» کار کرده بود. مارسیا لوکاس، تدوینگر برنده اسکار فیلم «جنگ ستارگان» هم بود.
خانواده او در بیانیهای گفتند: «از مارسیا به عنوان یک قصهگویی بینظیر، پیشگام برای زنان در سینما، مادر و مادربزرگی دوستداشتنی، میزبان سخاوتمندی و دوستی وفادار یاد خواهد شد که شوخطبعی و درخشش او هر اتاقی را پر میکرد. تأثیر او بر سینما محونشدنی است، اما کسانی که او را از نزدیک میشناختند، راهی را به یاد میآورند که او زندگی را زندهتر، زیباتر، سرگرمکنندهتر و پر از عشق میکرد.»
مارسیا لوکاس (با نام خانوادگی گریفین) که اهل کالیفرنیا بود، کار تدوین را از طریق برنامه کارآموزی اتحادیه تدوینگران فیلم آغاز کرد و بعدها دستیار ورنا فیلدز، تدوینگر زن نامدار (فیلمهای «آروارهها» و «ماه کاغذی») شد. در همان دوران بود که با همسر آیندهاش آشنا شد؛ او دانشجوی دانشکده فیلم دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود و برای دستیاری فیلدز استخدام شده بود.
مارسیا و جرج لوکاس در سال ۱۹۶۹ ازدواج کردند. او دستیار تدوینگر اولین فیلم بلند جرج به نام «تیاچاکس ۱۱۳۸» بود.
او به همراه ورنا فیلدز، فیلم بعدی جرج یعنی «دیوارنویسی آمریکایی» را تدوین کرد و اولین نامزدی اسکار خود را در سال ۱۹۷۴ برای بهترین تدوین فیلم به دست آورد. در آن سال ویلیام رینولدز برای فیلم «نیش» برنده جایزه شد، اما مارسیا لوکاس بعداً اسکار را برای یکی از محبوبترین فیلمهای هالیوود و بزرگترین موفقیت همسرش، «جنگ ستارگان»، به دست آورد. او به همراه تدوینگران پال هیرش و ریچارد چو، جایزه اسکار بهترین تدوین را از بازیگران فرح فاوست و مارچلو ماسترویانی دریافت کرد. این جایزه یکی از شش اسکاری بود که «جنگ ستارگان» برد.
در سال ۱۹۷۷، نشریه هالیوود ریپورتر در نقد خود از «جنگ ستارگان» به طور ویژه به تدوین فیلم اشاره کرد و آن را «با ریتمی عالی» نامید. دیل پولاک، نویسنده، در زندگینامه جرج لوکاس، مارسیا را «سلاح مخفی» همسرش خواند.
جرج لوکاس سکانس نبرد نهایی فیلم را مدیون او دانست و در سال ۱۹۷۷ به رولینگ استون گفت: «همسرم، مارسیا، معمولاً میتواند یک حلقه کامل فیلم را در یک هفته تدوین کند. فکر میکنم تدوین آن نبرد هشت هفته طول کشید. بسیار پیچیده بود. هیچکس واقعاً تا آن زمان تلاش نکرده بود یک داستان واقعی را درون صحنههای نبرد هوایی در هم ببافد.»
این مارسیا بود که به کارگردان پیشنهاد داد «دارث ویدر» شخصیت «اوبیوان کنوبی» (با بازی الک گینس) را بکشد. جرج لوکاس به رولینگ استون گفت: «هرچه بیشتر به کشته شدن بن فکر میکردم، بیشتر این ایده را دوست داشتم. این کار تهدید ویدر را بزرگتر میکرد و با نیرو و این واقعیت که او میتواند از جنبه تاریک استفاده کند، گره میخورد.»
مارسیا لوکاس غیر از کار با همسرش، با مارتین اسکورسیزی، کارگردان نامدار، در اواسط دهه ۱۹۷۰ کار کرد. او فیلم «آلیس دیگر اینجا زندگی نمیکند» را تدوین کرد و تدوین فیلمهای « راننده تاکسی» و «نیویورک، نیویورک» را نظارت کرد.
مارسیا لوکاس سپس فیلم دیگری از جنگ ستارگان به نام «بازگشت جدای» را تدوین کرد که در سال ۱۹۸۳ اکران شد؛ همان سالی که او و جرج از یکدیگر طلاق گرفتند. درباره «بازگشت جدای»، جرج گفت که همسرش مسئول صحنههای «مرگ و گریه» یعنی صحنههای احساسی بوده است. «بازگشت جدای» آخرین فیلمی است که مارسیا لوکاس (که بعداً با تام رودریگز، هنرمند، ازدواج و طلاق گرفت) به عنوان تدوینگر در آن نقش داشته است.
او در سال ۱۹۸۳ به مجله تایم گفت: «من عاشق تدوین فیلم هستم. توانایی ذاتی دارم که مواد خوب را بهتر کنم و مواد بد را قابل قبول.»
5959
