به گزارش خبرگزاری برگزیده، دونالد ترامپ روز دوشنبه در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره احتمال خروج ونزوئلا از اوپک گفت تصمیمگیری در این زمینه بر عهده کاراکاس است.
بنابر روایت ایرنا، رئیسجمهوری آمریکا در پاسخ به این پرسش که آیا ونزوئلا، بهعنوان یکی از پنج کشور بنیانگذار اوپک، باید همچنان در این سازمان باقی بماند، اظهار داشت: نمیدانم، این به خود آنها بستگی دارد. این تصمیم خودشان خواهد بود.
اظهارات ترامپ درباره آینده عضویت ونزوئلا در اوپک در شرایطی مطرح شده است که توافق نفتی جدید میان واشنگتن و کاراکاس، یکی از مهمترین تحولات اخیر در مناسبات دو پایتخت به شمار میرود؛ توافقی که علاوه بر ابعاد اقتصادی، میتواند پیامدهایی برای جایگاه ونزوئلا در بازار جهانی نفت و روابط این کشور با اوپک داشته باشد.
این توافق که ترامپ روز جمعه آنرا «بزرگترین توافق نفتی در تاریخ جهان» توصیف کرد، توسعه ۱۷ میدان راهبردی نفتی با حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده، معادل بیش از یکپنجم کل ذخایر نفت ونزوئلا را دربرمیگیرد و امکان افزایش تولید ونزوئلا تا حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز را هدفگذاری کرده است.
دلسی رودریگس رئیسجمهوری موقت ونزوئلا، ضمن دفاع از این توافق اعلام کرده است که ونزوئلا مالکیت و حاکمیت خود بر منابع طبیعیاش را حفظ خواهد کرد و از سرمایه، فناوری و ظرفیت عملیاتی خارجی برای احیای صنعت نفت استفاده میکند. وی همچنین تصریح کرد که پیمانی که دونالد ترامپ روز جمعه اعلام کرد، به مدت ۲۵ سال اعتبار خواهد داشت، نه ۱۰۰ سال.
ترامپ نیز روز دوشنبه در دفاع از این توافق مدعی شد که اجرای آن به کاهش قیمت بنزین در آمریکا کمک خواهد کرد؛ موضوعی که به گفته وی، دولت آمریکا پس از آغاز جنگ علیه ایران با آن مواجه شده است.
رئیسجمهوری آمریکا همچنین اعلام کرد نفت خام ونزوئلا میتواند برای پر کردن ذخایر راهبردی نفت ایالات متحده مورد استفاده قرار گیرد؛ ذخایری که به گفته وی، طی ماههای اخیر و در پی بسته شدن تنگه راهبردی هرمز تقریباً به نصف کاهش یافته است.
فایننشال تایمز با اشاره به چالشهای فنی و مالی احیای صنعت نفت ونزوئلا گزارش داد توسعه میادین نفت سنگین این کشور به سرمایهگذاری تا ۱۰۰ میلیارد دلار نیاز دارد و به همین دلیل، تحقق مزایای توافق، از جمله کاهش قیمت بنزین در آمریکا، ممکن است سالها زمان ببرد. این روزنامه همچنین به هشدار تحلیلگران درباره دشواری جذب سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی اشاره کرد.
با این حال، ترامپ، روز گذشته، درباره زمان ورود نفت ونزوئلا به بازار آمریکا، گفت: این روند سریع پیش خواهد رفت؛ بسیار سریعتر از آنچه تحلیلگران پیشبینی میکنند، تحلیلگرانی که از دو یا سه سال صحبت میکنند. حتی اگر دو سال هم طول بکشد، این بازه زمانی کوتاه است.
توافق نفتی واشنگتن و کاراکاس نهتنها با استقبال بلکه با مخالفت جریانهای مختلف سیاسی در داخل ونزوئلا روبهرو شده است. روزنامه وال استریت ژورنال گزارش داد که هم جریان معارض در ونزوئلا و هم متحدان چپ گرای دلسی رودریگس منتقد توافق نفتی این کشور با ایالات متحده هستند.
براساس این گزارش، جریان های چپ بولیواری این توافق را امتیاز دادن به امپریالیسم آمریکای شمالی میدانند، جریان معارض نیز معتقد است که رئیس رودریگس حق ندارد منابع کشور را به یک دولت خارجی تحویل دهد.
در چنین شرایطی، اظهارات ترامپ درباره آینده عضویت ونزوئلا در اوپک را میتوان بخشی از تحول گستردهتر در مناسبات نفتی و ژئوپلیتیکی دو کشور دانست. واشنگتن از یک سو به دنبال افزایش دسترسی به منابع عظیم نفتی ونزوئلا و افزایش جریان نفت این کشور به بازار آمریکا است و از سوی دیگر، خروج احتمالی کاراکاس از اوپک میتواند روابط ونزوئلا با ساختار سنتی بازار جهانی نفت را دستخوش تغییر کند.
اهمیت این تحول با توجه به جایگاه ونزوئلا، بعنوان یکی از بنیانگذاران اوپک، در بازار جهانی نفت دوچندان است. ونزوئلا دارای یکی از بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت جهان است و هرگونه تغییر در سیاست تولید، صادرات و عضویت این کشور در اوپک میتواند بر ملاحظات ژئوپلیتیکی بازار نفت تأثیر بگذارد؛ هرچند میزان تأثیر واقعی آن به سرعت بازسازی زیرساختهای صنعت نفت ونزوئلا و توان این کشور برای افزایش تولید بستگی خواهد داشت.
در نهایت، موضع اخیر ترامپ نشان میدهد که واشنگتن در شرایط کنونی قصد ندارد خروج ونزوئلا از اوپک را بهعنوان یک مطالبه علنی مطرح کند و ترجیح داده است تصمیم رسمی را به کاراکاس واگذار کند. با این حال، همزمانی این موضع با توافقی که دسترسی آمریکا به دهها میلیارد بشکه از ذخایر نفت ونزوئلا را هدف قرار داده است، پرسشهایی درباره آینده جایگاه این کشور در اوپک و نسبت میان سیاست نفتی کاراکاس و منافع راهبردی واشنگتن ایجاد کرده است.
مساله عضویت ونزوئلا در اوپک را نمیتوان جدا از توافق نفتی جدید این کشور با آمریکا تحلیل کرد؛ توافقی که از نگاه ترامپ «بزرگترین توافق نفتی تاریخ» است، اما در ونزوئلا از سوی مخالفان دولت و حتی بخشی از جریانهای چاویستی با انتقاد و نگرانی درباره حاکمیت ملی، شفافیت قرارداد و آینده صنعت نفت مواجه شده است.
۲۱۹
