به گزارش برگزیده، صابر گلعنبری کارشناس جهان عرب و خاورمیانه درباره ترور فرمانده حزب الله در شب گذشته در ضاحیه بیروت در کانال تلگرامی خود در یادداشتی با عنوان «تروری بزرگ و تصمیم حزبالله!» نوشت:
اسرائیل در طول نزدیک به یک سال از آتشبس با حزبالله همواره روزانه دست به ترور و حمله به لبنان زده است اما ترور امروز مهمترین از نوع خود و بیانگر این است که اساسا آتشبس یکطرفه و عملا به عنوان تعهدی دو طرفه فاقد معناست.
واقعیت این است که اسرائیل با وجود جنگها و حملات ویرانگر در چند جبهه طی دو سال اخیر اما معتقد است که در هیچ کدام از جبههها از غزه گرفته تا تهران و حتی سوریه کار تمام نشده است و جنگ را در همه آنها با شدت و ضعف و اشکال مختلف ادامه میدهد.
در این راستا هم ذکر این نکته بد نیست که در از سرگیری جنگ با ایران هم مساله زمان مطرح است و احتمالا دیر یا زود این اتفاق بیفتد.
اما در رابطه با تحولات در جبهه شمالی اسرائیل متعاقب حمله امروز در ضاحیه بیروت همه چیز بستگی به واکنش حزبالله دارد؛ این که همچنان سیاست یک سال اخیر در بیواکنشی را ادامه دهد یا این بار از سر اضطرار و ناچاری تصمیم به پاسخ بگیرد.
البته قبل از هر چیز میتوان گفت که بیواکنشی حزبالله در این یک سال معطوف به یک رویکرد و سیاست بوده و با وجود آسیبهای جدی و فراوان وارد شده به آن اما برخلاف برخی تحلیلها به این علت نبوده است که دیگر هیچ توان نظامی حتی در حد شلیک چند موشک و پهپاد ندارد.
فعلا که بیانیه حزبالله متضمن تهدیدی به نشان دادن واکنش نیست. ترور طباطبایی در حالی اتفاق افتاده است که به گفته منابعی در هفتههای اخیر درخواستها در بدنه و شاخه نظامی برای پاسخ به حملات اسرائیل بالا گرفته است.
اما واقعیت این که حزبالله بر سر دو راهی بسیار دشواری قرار گرفته است؛ این که پاسخ دهد یا ندهد که هر انتخاب هم تبعات خاص خود را دارد. اگر واکنش نشان ندهد و همین معادله پیش برود که اسرائیل با همین دست و فرمان تا ترور آخرین عضو آن از پا نخواهد نشست و رضایت به این وضعیت هم معنایی جز پذیرش خودخواسته سرنوشتی تلخ ندارد.
اما اگر هم به حملات پاسخ دهد یقینا جنگ ویرانگر دیگری شروع خواهد شد و چنین جنگی هم این بار پیوستی داخلی در خود لبنان علیه حزبالله خواهد داشت. به این معنا که اسرائیل نهایت تلاش خود را خواهد کرد که تجربه ویرانگری افسارگسیخته غزه را در جنوب لبنان و ضاحیه بیروت تکرار کند و به احتمال زیاد برای افزایش فشار داخلی علیه حزبالله به اهدافی زیرساختی در بخشهای دیگری از لبنان حمله کند.
این وضعیت میتواند حزبالله را حتی در مواجهه با حملات داخلی از طرف نیروهای مخالف قرار دهد. به این معنا که این بار مجبور خواهد شد که در دو جبهه بجنگد. از این حیث، وضعیت حزب الله با حماس در غزه متفاوت است.
با این حال، بعید نیست که حزبالله دیر یا زود مجبور شود گزینه اول را انتخاب کند و به حملات اسرائیل واکنش نشان دهد. البته احتمال این که خود اسرائیل بدون بهانه پاسخ حزب الله بخواهد جنگ ویرانگری را شروع کند، وجود دارد که در ان هنگام نیز حزب الله دیگر جز ورود به این جنگ انتخابی ندارد.
315
