به گزارش خبرگزاری برگزیده، آغاز جنگ با ایران در ۲۸ فوریه توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بدون تایید و مجوز کنگره صورت گرفت. این جنگ به دلیل نقش مستقیم آن در افزایش سرسام‌آور قیمت سوخت، مواد غذایی و تورم، به یکی از مسائل اصلی در چرخه انتخابات اخیر تبدیل شد. اکنون با تسلط دموکرات‌ها بر کنگره، آن‌ها می‌توانند با استفاده از قدرت قانون‌گذاری، هزینه‌های دفاعی را کاهش دهند تا ترامپ را برای دریافت مجوز قانونی و پاسخگویی درباره ادامه جنگ تحت فشار بگذارند. آن‌ها همچنین می‌توانند مقامهای دولت را ملزم کنند تا درباره برنامه‌های جنگی خود به صورت علنی شهادت دهند.
با این وجود، متوقف کردن ماشین جنگی کاخ سفید با موانع قانونی و اجرایی سختی روبه‌رو است. هر لایحه‌ای که ترامپ را موظف به پایان دادن به مداخله آمریکا در این جنگ کند، قطعاً با وتوی رئیس‌جمهور مواجه خواهد شد. برای بی‌اثر کردن این وتو، دموکرات‌ها به رای موافق دو سوم اعضای هر دو مجلس نیاز دارند که دستیابی به آن بسیار دشوار است. لورل رپ، مدیر برنامه آمریکا و آمریکای شمالی در اندیشکده چتم هاوس، در گفت‌وگو با سی‌ان‌بی‌سی، در این باره تاکید می‌کند که اگرچه دموکرات‌ها تلاش خواهند کرد دولت را در زمینه اختیارات جنگی مرتبط با ایران محدود کنند، اما اینکه آیا این اقدامات واقعاً کاخ سفید را مقید خواهد کرد یا خیر، موضوع دیگری است.
از سوی دیگر، هولگر اشمیدینگ، اقتصاددان ارشد نهاد مالی برنبرگ، پیش‌بینی می‌کند که با توجه به فشار قیمت‌های بالا بر رای‌دهندگان، ترامپ احتمالاً پس از یک دور نهایی بمباران در ایران، در نهایت تا سال ۲۰۲۷ تلاش خواهد کرد تا به توافقی برای بازگشایی تنگه هرمز دست پیدا کند.
حکومت کردن بدون کنگره
به رغم از دست دادن کنترل کنگره، ترامپ به هیچ وجه یک رئیس‌جمهور خلع‌سلاح‌شده محسوب نمی‌شود. مقامات ارشد کاخ سفید از آوریل گذشته با پیش‌بینی تسلط دموکرات‌ها، در حال تدوین برنامه‌هایی برای پیشبرد دستور کار ترامپ در حوزه‌هایی نظیر سیاست خارجی، تعرفه‌ها و مهاجرت از طریق اختیارات اجرایی و بدون نیاز به تایید کنگره بوده‌اند. ترامپ پیش‌تر نیز با دور زدن قانون‌گذاران، جنگ علیه ایران را آغاز کرده بود. او صراحتاً پیش‌بینی کرده است که در مواجهه با قوانین دموکرات‌ها، به مدت یکی دو ماه به «آقای وتو» تبدیل خواهد شد تا در نهایت آن‌ها را وادار به سازش کند.
چالش اصلی برای دولت ترامپ در حوزه تحقیقات است. دموکرات‌ها قصد دارند با استفاده از احضاریه‌ها و درخواست اسناد، بررسی کنند که آیا ترامپ از قدرت خود برای منافع شخصی و جناحی استفاده کرده است یا خیر. کاخ سفید نیز در مقابل، در حال رایزنی برای استفاده از امتیازات و اختیارات اجرایی جهت پنهان کردن ارتباطات داخلی از نظارت کنگره است.
جی.سی لینتزنیچ، پژوهشگر ارشد بنیاد مارشال آلمان، یادآور می‌شود که این انتخابات کنگره را تغییر داد، نه رئیس‌جمهور را. او تأکید دارد اجرای سیاست خارجی همچنان در دست رئیس‌جمهور و مقامات منصوب اوست. با این حال، تسلط دموکرات‌ها بر سنا به آن‌ها اجازه می‌دهد تا از انتصاب نامزدهای معرفی‌شده از سوی ترامپ برای مناصب قضایی و اجرایی جلوگیری کنند.
چالش اصلی برای دولت ترامپ در حوزه تحقیقات است. دموکرات‌ها قصد دارند با استفاده از احضاریه‌ها و درخواست اسناد، بررسی کنند که آیا ترامپ از قدرت خود برای منافع شخصی و جناحی استفاده کرده است یا خیر. کاخ سفید نیز در مقابل، در حال رایزنی برای استفاده از امتیازات و اختیارات اجرایی جهت پنهان کردن ارتباطات داخلی از نظارت کنگره است.
نشریه ریزن نوشته است: دموکرات‌ها تا به امروز خواستار پاسخگویی کاخ سفید درباره تلفات نیروهای آمریکایی، حملات به غیرنظامیان، هزینه‌های مالی جنگ و حتی نقش «باورهای مذهبی افراطی» در نشست‌های توجیهی نظامی شده‌اند. اکنون آن‌ها با در اختیار داشتن اکثریت کنگره، می‌توانند نامه‌های هشدارآمیز خود را به احضاریه‌های الزام‌آور قانونی برای ارائه اسناد و حضور شاهدان تبدیل کنند. این تحقیقات حتی ظرفیت آن را دارد که به روند استیضاح ختم شود. حکیم جفریس، رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان ماه گذشته به صراحت اعلام کرد: «یکی از نخستین اقداماتی که پس از کسب اکثریت انجام خواهیم داد، بیرون راندن پیت هگست از عرصه قدرت خواهد بود.» در همین راستا، روزنامه تلگراف گزارش داده است که دموکرات‌ها از هم‌اکنون با افشاگرانی که مایل به شهادت علیه او هستند، تماس برقرار کرده‌اند. شرایط به گونه‌ای است که حتی پیش از آغاز به کار رسمی کنگره جدید، توماس مَسی، نماینده جمهوری‌خواه نیز که دوره‌اش به پایان رسیده و با آغاز به کار کنگره جدید باید از کنگره خداحافظی کند، متعهد شده است که رای‌گیری برای استیضاح هگست را به جریان بیندازد.
روزنامه لس‌آنجلس تایمز باور دارد پایان دادن به یک جنگ مانند جنگ ایران دشوار است. این روزنامه در گزارشی تحلیلی آورده است: «برای افکار عمومی در آمریکا، هر دستاوردی کمتر از یک پیروزی تمام‌عیار، تفاوتی با شکست ندارد. اگر دولت در جبهه داخلی از پیامدهای جنگ مصون بماند، وسوسه قدرتمندی شکل می‌گیرد تا کاخ سفید برای دستیابی به یک نتیجه مطلوب‌تر، بیش از پیش در منطقه خاکستری میان جنگ و صلح پیشروی کند. به ویژه اکنون که نفت ونزوئلا برای نجات قیمت سوخت در راه است، این پرسش مطرح می‌شود که آیا تداوم چند ماهه درگیری با ایران می‌تواند پایانی آبرومندانه‌تر را برای واشنگتن رقم بزند؟ تجربه تلخ گذشته نشان می‌دهد که پاسخ به این پرسش منفی است. اینکه به کاخ سفید اجازه داده شود تا درگیری را بدون هیچ فشاری برای تعیین ضرب‌الاجل یا معیارهای روشن پیروزی، در پس‌زمینه ادامه دهد، درست مانند آن است که نشتی مداوم یک لوله آب را نادیده بگیریم و در نهایت از زیر آب رفتن کل زیرزمین خانه شگفت‌زده شویم.»
تغییرات احتمالی در پرونده‌های اوکراین، اسرائیل و بودجه نظامی
پیامدهای این جابه‌جایی قدرت در سیاست خارجی، پرونده‌های اوکراین و اسرائیل را نیز تحت‌الشعاع قرار خواهد داد. در حالی که ترامپ کمک‌های مستقیم نظامی و مالی به کی‌یف را تا حد زیادی متوقف کرده و با لغو تحریم‌های انرژی روسیه، حتی هم‌حزبی‌های خود را خشمگین کرده است، دموکرات‌ها اکنون می‌توانند کمک‌های جدید به اوکراین را به رای بگذارند. این کمک‌ها احتمالاً با اکثریت دو سوم برای غلبه بر وتوی ترامپ تصویب خواهد شد. اشمیدینگ معتقد است که مقاومت جمهوری‌خواهان نگران از نفوذ پوتین، می‌تواند به مهار خطر تلاش ترامپ برای تحمیل یک توافق غیرقابل قبول به اوکراین کمک کند.
در خاورمیانه نیز حمایت از اسرائیل در میان دموکرات‌ها به دلیل تلفات ده‌ها هزار غیرنظامی فلسطینی در غزه و ائتلاف نزدیک بنیامین نتانیاهو با جمهوری‌خواهان، به شدت سقوط کرده است. کنگره دموکرات می‌تواند کمک‌های نظامی ۳.۸ میلیارد دلاری آمریکا به اسرائیل را محدود یا متوقف کند. همچنین، در حالی که ترامپ درخواست افزایش بی‌سابقه ۶۷ درصدی بودجه نظامی (معادل ۱.۵ تریلیون دلار) را در سال جاری مطرح کرده بود، دموکرات‌ها با استناد به مخالفت با جنگ ایران و کاهش برنامه‌های اجتماعی، قصد دارند هزینه‌های نظامی را محدود کرده و میلیاردها دلار کمک خارجی لغوشده توسط ترامپ را بازیابی کنند.
با این حال، به رغم برخوردار بودن از این اختیارات، احتمالا دموکرات‌های کنگره در هر دو مجلس نمایندگان و سنا، گامی فراتر از محدود کردن کمک‌های تهاجمی به اسرائیل برنخواهند داشت.
23
