حقوق بشر برای غرب فقط یک ابزار سلطه است
حقوق بشر برای غرب فقط یک ابزار سلطه است
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری برگزیده های ایران، حجتالاسلام حکمتعلی مظفری، معاون قضایی قوه قضائیه، در دهمین کنفرانس بینالمللی «حقوق بشر آمریکایی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی» اظهار داشت: حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی نشان داد که مجامع بینالمللی صرفاً ابزاری برای توجیه اقدامات جنایتکارانه هستند. این نهادها با هدف نجات انسانها تشکیل نشدهاند، هرچند در ظاهر چنین ادعایی دارند.
وی افزود: جهان پس از جنگ جهانی دوم درگیر بحران بود و نیاز به نهادهایی برای جلوگیری از گسترش ناآرامیها احساس میشد. این نهادها با شعار صلح و امنیت شکل گرفتند، اما بعدها روشن شد که هیچکدام از آنها برای نجات بشر تأسیس نشدهاند.
مظفری بیان کرد: دموکراسیهای رایج و مشهور در جهان غرب برای انسان، ارزشی قائل نیستند. اگر کارنامه تمدن غربی را بررسی کنیم، خواهیم دید که برای انسان بماهو انسان، که بنا بود محور فعالیت مجامع بینالمللی باشد، ارزشی قائل نیستند. کانون اصلی توجه آنها حفظ و گسترش منافع و مطامع خودشان است و با هر کشوری که همراه آنها نباشد، مقابله میکنند.
معاون قضایی قوه قضائیه با اشاره به خشم آمریکا از انقلاب اسلامی تأکید کرد: از زمانی که نظام جمهوری اسلامی در ایران تشکیل شد، برنامههای آمریکا که با همکاری رژیم پهلوی اجرا میشد، مختل گردید و آمریکا با سرافکندگی از ایران خارج شد. از آن زمان، این نظام آماج خشم و دشمنی آمریکا قرار گرفت.
وی در ادامه، به بهانهتراشیهای مداوم آمریکا علیه جمهوری اسلامی اشاره کرد و گفت: سالهاست که موضوع حقوق بشر بهانهای برای فشار علیه ایران شده است. اخیراً نیز ادعای ساخت بمب اتمی مطرح شد و به دنبال آن، حملات مستقیم به سایتهای هستهای ایران صورت گرفت. این در حالی است که گزارش مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی صراحتاً تأکید میکند هیچ مدرکی دال بر تلاش ایران برای ساخت سلاح هستهای وجود ندارد. با این وجود، آمریکا و اسرائیل با هدف قرار دادن سرداران، دانشمندان هستهای و بمباران مراکز علمی کشور، مرتکب جنایت شدند. ریشه این رفتارها را باید در غنای مادی حاصل از چپاول حقوق ملتها جستوجو کرد.
وی افزود: با تشکیل ناتو و سایر اتحادیههای نظامی، دخالتهای غیرقانونی در منطقه ادامه یافته است. آمریکا، با وجود برخورداری از امکانات مادی گسترده، دچار فقر معنوی و تهیدستی اخلاقی است و همین ضعف درونی، علت اصلی جنایتهای مکرر آنها علیه بشریت است.
مظفری در ادامه به سابقه مداخلات آمریکا اشاره کرد و گفت: این کشور از سال 1942 میلادی در سرنگونی دستکم 40 دولت مستقل و غیرهمسو نقش داشته است و حداقل در 20 مورد، بهطور مستقیم اقدام به مداخله نظامی کرده است؛ از جمله در ژاپن (بمباران اتمی)، ویتنام، شیلی، عراق، افغانستان، فلسطین و یمن.
وی تأکید کرد: آمریکا مظهر نظام سلطه است و ادعای حمایت از حقوق بشر چیزی جز فریب نیست.
معاون قضایی قوه قضائیه ادامه داد: آمریکاییها با این دروغها دنیا را فریب دادهاند و از نهادهای بینالمللی و مفاهیم حقوق بشری استفاده ابزاری میکنند. خوشبختانه امروز این دروغپردازیها بیش از گذشته افشا شده است.
مظفری با اشاره به تحلیل یکی از تحلیلگران سیاسی گفت: حتی کشورهای غربی نیز قربانی سلطهطلبی آمریکا هستند. آمریکا با غنای مادی و فقر معنوی خود، آنها را نیز به اسارت کشیده و در مجامع بینالمللی، آنها را به ابزاری برای تحقق مطامع نامشروع خود تبدیل کرده است.
وی درباره نقش اسرائیل هشدار داد و افزود: با تشکیل رژیم جعلی اسرائیل، جهان اسلام، دنیای عرب و منطقه خاورمیانه دچار بحرانهای زنجیرهای شد. این سؤال مطرح است که این رژیم با چه توجیهی به وجود آمد و چرا آمریکا و غرب برای بقای آن از هیچ اقدامی فروگذار نمیکنند؟ تجاوز مکرر اسرائیل به غزه، ترور فرماندهان حزبالله، حمله به یمن و ایران، همه و همه نشان میدهد که رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا و کشورهای غربی ایجاد شده تا حافظ منافع آنها در منطقه باشد. هدف نهایی آنها از ایجاد ناامنی، فروش تسلیحات است؛ چنانکه اخیراً نیز در سفر به منطقه، قراردادهای سنگین فروش سلاح با یکی از کشورهای عربی امضا کردهاند.
مظفری به موضع ایران و اقدامات قوه قضائیه اشاره کرد و گفت: جمهوری اسلامی ایران، به رهبری امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری، از ابتدا در مقام تبیین ماهیت استکباری و شیطانی آمریکا برآمد و به همین دلیل مستقیماً مورد دشمنی این کشور قرار گرفته است.
وی متذکر شد: قوه قضائیه با مستندسازی جنایتهای آمریکا در جنگ 12 روزه اخیر، از جمله شهادت فرماندهان، دانشمندان و مردم غیرنظامی، حمله به مراکز رسانهای مانند صداوسیما و دیگر اقدامات ضدبشری، در مقام دادخواهی در مجامع بینالمللی وارد شده است. اقدامات قابل توجهی انجام شده و این مسیر تا احقاق حقوق ملت ایران ادامه خواهد داشت، هرچند امیدی به نهادهای بینالمللی وابسته به قدرتهای سلطهگر وجود ندارد.
/
