به گزارش برگزیده، روزنامه کیهان نوشت:به نظر میرسد زمان «پاکسازی فضای رسانهای» فرا رسیده است.
عادل فردوسیپور همه موجودیت، شهرت و ثروت خود را مدیون ملت ایران، تریبونهای رسانهای جمهوری اسلامی و بیتالمال این مردم است. او که ادعای هوش رسانهای دارد، در جریان گزارش بازی فینال لیگ قهرمانان اروپا در پلتفرم اینترنتی، در مواجهه با فاجعه عظیمی که بر کشور گذشت، تنها به یک تسلیت کلی و مبهم برای «جانهای عزیز» بسنده کرد!
آقای فردوسیپور! چطور هوش سرشار شما متوجه این نکته ساده نشد که نبردن نام از متجاوز آمریکایی و اسرائیلی و اشاره نکردن به شهادت مظلومانه کودکان هموطنتان در میناب، عملاً پاک کردن صورتمسئله و تقلیل دادن یک فاجعه ملی است؟
این مسیر غلط و رو به انحطاط به مستطیل سبز ختم نمیشود. امیرحسین قیاسی، کمدین نوظهوری که او نیز با صداوسیما چهره شد، پس از شروع جنایات آمریکا و رژیم صهیونی در ۹ اسفند سال قبل، عملاً کل بحران و تجاوز به خاک وطن را به قطع شدن اینترنت تقلیل داد؛ انگار بزرگترین چالش مردم در میانه یک نبرد ملی، سرعت دانلود است! افکار عمومی حق دارد بپرسد این چهرهها که به وقت موجسواری از غار بیرون میآیند و طلب اینترنت میکنند، چرا در برابر خون پاک شهدای میناب لالمانی میگیرند؟
باید صراحتاً گفت ما با غفلت روبهرو نیستیم. فردوسیپور و قیاسی ابعاد رسانه را خوب میفهمند؛ لذا فرضِ «سهو» رد است. این خط دیکتهشده از اتاق فکرهای ناپیدایی تزریق میشود که منافع تجاری و پاداش سکوت را به شرافت رسانهای ترجیح میدهند. اوج وقاحت این جریان آنجاست که پلتفرمهای نمایش خانگی، نام بازیگر شریفی چون «آرمان درویش» را به جرم انتشار مستند و موضعگیری صریح علیه جنایت میناب، از تیتراژ خود حذف میکنند تا باج خود را به اربابان غربی پرداخت کنند!
خطاب به این ستارههای حلبی و مدیران مصلحتسنج پلتفرمها باید گفت مسئولیت ملی و رسانهای شما کجاست؟ کودکان مظلوم میناب که در آتش کینه دشمن سوختند، فارسیزبان و مخاطب همین برنامههای شما بودند. چرخه باطل «سکوت، فاصله و بازگشت به پروژههای پردرآمد» بدون پاسخگویی باید متوقف شود. مراجع نظارتی باید با تشکیل کمیتههای ویژه، راه را بر بازگشت بیهزینه این کاسبان مصلحت بازدارند و هوش رسانهای و توان اقتصادی کشور را از چنگال این سلبریتیهای نمکنشناس رها کنند.
23302
