به گزارش خبرگزاری برگزیده، رامین گوران، رئیس انجمن انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران در بخشی از گفتوگو با اقتصادنیوز به بررسی وضعیت فعلی ساختوساز، چشمانداز بازار مسکن و موانع پیشروی تولید پرداخته است.
اقتصادنیوز نوشت: رئیس انجمن انبوهسازان تهران با اشاره به افزایش شدید هزینههای ساخت گفت: امروز هزینه ساخت با دلار ۱۳۰ هزار تومانی محاسبه میشود، اما فروش آپارتمان با قیمتهایی انجام میشود که تناسبی با این هزینهها ندارد. ما پیش از این هم اختلاف قیمت داشتیم، اما نه با چنین شدتی. برای اولین بار شاهد اختلافی تقریباً دوبرابری میان هزینه ساخت با دلار 130 هزار تومانی و قیمت فروش با دلار 70 هزار تومانی هستیم.
او اضافه کرد: سازندگان حاضرند واحدهای خود را با تخفیف بفروشند، اما خریداری وجود ندارد. اگر هم با قیمت پایین، فروشی انجام میشود، صرفاً برای حفظ تابآوری مالی مجموعه یا خروج تدریجی از بازار است. بسیاری از سازندگان خرد، دیگر توان ادامه فعالیت ندارند و پروژهها را تعطیل کردهاند.
گوران با اشاره به وضعیت پروژههای ساختمانی در تهران ادامه داد: برآورد ما این است که بیش از ۷۰ درصد پروژههای متوسط در تهران تعطیل شدهاند. پروژههای کوتاهمرتبه و متوسطمرتبهای که از گذشته مجوز داشتند نیز به دلیل افزایش هزینهها متوقف شدهاند.
رئیس انجمن انبوهسازان تهران یکی از دلایل اصلی این وضعیت را افزایش شدید قیمت مصالح ساختمانی عنوان کرد و با اشاره به قیمتها در مناطق متوسط شهر گفت: در حالی که قیمت آپارتمان در منطقه متوسط شهر تهران بهصورت اسمی حدود متری ۱۲۰ میلیون تومان اعلام میشود، در عمل حتی با متری ۹۰ میلیون تومان هم خریداری وجود ندارد.
او ادامه داد: قیمت مصالح ساختمانی بهطور روزانه در حال افزایش است. برای مثال، میلگرد که تا ماه گذشته کیلویی ۴۰ هزار تومان بود، حالا به بیش از ۵۰ هزار تومان رسیده که نشاندهنده افزایش حدود ۳۰ درصدی در یک ماه است.
گوران با اشاره به چشمانداز بازار مسکن در صورت تداوم شرایط فعلی گفت: در بازار مسکن ایران، کاهش تولید معمولاً به افزایش قیمت منجر میشود، اما این افزایش الزاماً به رونق ختم نمیشود. ما با رکود عمیقی مواجه هستیم؛ افزایش قیمت فزاینده خواهیم داشت، اما معاملات شکل نمیگیرد، چون متقاضی توان خرید ندارد.
او درباره تأثیر بازارهای موازی نیز گفت: ناامنی سیاسی و وضعیت نه جنگ نه صلح باعث میشود مردم به نقدشوندگی سرمایهشان فکر کنند و منابع خود را از مسکن خارج کرده و به سمت طلا و ارز ببرند. البته این بازارها هم ظرفیت محدودی دارند و ممکن است بخشی از این سرمایهها دوباره به مسکن بازگردد.
در مجموع، وقتی تولید مسکن به حداقل میرسد، این موضوع بسیار نگرانکننده است. باید تمام موانع پیش روی تولید مسکن برداشته شود. این کار نیازمند کمک دولت، دستگاههای خدماترسان و نهادهای مرتبط است. اگر این حمایتها انجام شود، چرخه تولید مسکن میتواند به اقتصاد کشور کمک کند.
۲۲۳۲۲۵
