به گزارش برگزیده، جنگ داخلی سودان که از سال ۲۰۲۳ میان ارتش به رهبری جنرال عبدالفتاح البرهان و نیروهای شبه‌نظامی نیروهای پشتیبانی سریع به رهبری محمد حمدان دقلو (حمیدتی) آغاز شده، پس از محاصره و سقوط ۱۸ ماهه شهر «الفاشر» (مرکز دارفور شمالی) وارد وحشتناک‌ترین مرحله خود شد.
یک مزدور کلمبیایی به نام «لوئیس» که در سال ۲۰۲۴ وارد الفاشر شد، وضعیت شهر را این‌گونه توصیف می‌کند: «خیابان‌ها به طرز ترسناکی خالی بودند و بوی تعفن مرگ همه‌جا را گرفته بود. هوا پر از مگس‌هایی بود که به سمت اجساد و انباشت زباله‌ها کشیده شده بودند. اجسادی که زیر آفتاب بنفش شده بودند و توده‌هایی از اجساد زن و کودک که گویی زیر زنجیر خودروها له شده بودند…»
سازمان ملل این اقدامات را «نسل‌کشی» خوانده و نهادهای حقوق بشری از کشته شدن ده‌ها هزار نفر خبر داده‌اند. با پایان کشتار، دود حاصل از سوزاندن دسته‌جمعی اجساد برای هفته‌ها بر فراز محله‌های متروکه شناور بود؛ دودی که حتی از فضا نیز به چشم می‌آمد.
نقش امارات متحده عربی و شبکه سایه GSSG
بر اساس مصاحبه فایننشال تایمز با ۷ تن از این نیروهای مزدورسازمان‌یافته کلمبیایی، شبکه انتقال و پشتیبانی این نیروها توسط یک شرکت امنیتی خصوصی اماراتی به نام Global Security Services Group (GSSG) هدایت می‌شود. این شرکت که مدیریت آن را افرادی از آفریقای جنوبی بر عهده دارند، خود را «تنها ارائه‌دهنده خدمات امنیتی مسلح به دولت امارات» می‌نامد.
ابعاد مداخله امارات بر اساس این گزارش عبارتند از:
-
حوزه آموزشی: آموزش متخصصان پهپادی و پدافندی کلمبیایی در پایگاه‌های نظامی داخل خاک امارات (بین ژانویه تا اکتبر ۲۰۲۵).
-
مسیرهای پروازی و پشتیبانی: انتقال نیروها از طریق خطوط پروازی پنهان و فرودگاه‌های وابسته به متحدان امارات (مانند شهر کُفره در لیبی، منطقه پانتلند در سومالی و بخش نظامی فرودگاه چاد).
-
تامین مالی و تسلیحاتی: پرداخت دستمزدهای دلاری از طریق حواله‌های اماراتی و ارسال پهپادها و تجهیزات زرهی به نیروهای نیروهای پشتیبانی سریع.
یک مزدور باتجربه کلمبیایی به نام مانوئل می‌گوید: «پول اماراتی وجدان‌های زیادی را می‌خرد. این امارات است که بیشترین منابع و پول را وارد این نبرد کرده و تسلیحات نیروهای پشتیبانی سریع را تامین می‌کند.»
چرا امارات از نیروهای پشتیبانی سریع حمایت می‌کند؟
اگرچه دولت امارات متحده عربی به طور رسمی دخالت در تسلیح یا اعزام مزدور به سودان را تکذیب کرده است، اما گزارش FT نشان می‌دهد که ابوظبی منافع عمیق چند میلیارد دلاری در معادن طلا، کشاورزی و بندرهای استراتژیک دریای سرخ دارد. از سوی دیگر، مقامات اماراتی به شدت از نفوذ گروه سرکوب‌شده «اخوان‌المسلمین» و گروه‌های اسلام‌گرا در بدنه ارتش سودان هراس دارند و حمیدتی را (که پیشتر هزاران نیروی سودانی را برای جنگ یمن در اختیار امارات گذاشته بود) متحدی مطمئن‌تر می‌دانند.
تراژدی انسانی بی‌سابقه
با گذشت ۴ سال از این جنگ خانمان‌سوز (که اکنون در سال ۲۰۲۶ ادامه دارد)، بیش از ۱۵ میلیون نفر آواره شده‌اند. برآوردهای اولیه آمریکا از ۱۵۰ هزار کشته فراتر رفته و اکنون دیگر کسی قادر به شمارش دقیق قربانیان نیست. ردپای دیجیتالی و اطلاعات ردیابی دستگاه‌ها مستقیماً کمپ‌های آموزشی ابوظبی را به گورهای دسته‌جمعی الفاشر پیوند می‌دهد.
۴۲/۴۲
