به گزارش برگزیده، وبگاه آکسیوس نوشت: دونالد ترامپ روز جمعه گفت درباره وضعیت ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» نگرانی خاصی ندارد؛ موضعی که در تضاد با گزارشهای رسانههای آمریکایی و اظهارات خانوادههای خدمه این ناو قرار دارد.
آبراهام لینکلن که در سندیگو مستقر است، حدود ۹ ماه است که در مأموریت به سر میبرد. در هفتههای اخیر گزارشهای متعددی درباره شرایط دشوار زندگی در این ناو منتشر شده و خانواده شماری از بیش از ۵ هزار خدمه آن گفتهاند که عزیزانشان با کمبود مواد غذایی و برخی اقلام اولیه مورد نیاز روزمره مواجه هستند.
در همین مدت، دستکم یک ملوان از ناو به دریا افتاده است. نیروی دریایی آمریکا پس از این حادثه تحقیقاتی را آغاز کرد و «میلیتاری تایمز» نیز گزارش داد که ملوانان دیگری هم در مقاطعی تلاش کردهاند خود را به دریا بیندازند؛ اتفاقاتی که نگرانیها درباره وضعیت روحی خدمه را افزایش داده است.
ترامپ: نمیدانم چرا میگویند خدمه نگران هستند
با وجود این گزارشها، ترامپ روز جمعه در جمع خبرنگاران گفت به نظر او آبراهام لینکلن هنوز «تقریباً به اندازه کافی» در مأموریت نبوده است.
او همچنین نگرانی خانوادههای خدمه درباره وضعیت آنها را رد کرد و برای تأکید بر این موضوع به اعزام ناو «یواساس جورج واشنگتن» اشاره کرد؛ ناوی که قرار است آبراهام لینکلن را در مأموریت خاورمیانهای آن جایگزین کند.
وقتی یکی از خبرنگاران به نگرانی خانوادههای خدمه اشاره کرد، ترامپ پاسخ داد: «نه، آنها نگران نیستند.»
این اظهارات در حالی مطرح شد که گزارشهای منتشرشده در روزهای اخیر تصویر متفاوتی از شرایط داخل ناو ارائه میدهند.
۲۰۰ روز بدون توقف در بندر
«نیوی تایمز»، «میلیتاری تایمز» و «استارز اند استرایپس» از جمله نخستین رسانههایی بودند که درباره شرایط آبراهام لینکلن گزارش دادند. یکی از مهمترین نکات مطرحشده در این گزارشها، مدت طولانی حضور ناو در دریا است. آبراهام لینکلن دستکم ۲۰۰ روز است که در هیچ بندری توقف نکرده است.
در شرایط عادی، ناوهای هواپیمابر آمریکا معمولاً هر ۳۰ تا ۴۵ روز یک بار در بندر توقف میکنند؛ هرچند مأموریتهای عملیاتی میتواند این برنامه را تغییر دهد.
خانواده شماری از ملوانان به «میلیتاری تایمز» گفتهاند که خدمه حتی برای برخی نیازهای اولیه روزمره نیز با کمبود مواجه شدهاند؛ از جمله محصولات بهداشتی. آنها همچنین از مشکلات دیگری در کیفیت زندگی خدمه سخن گفتهاند که یکی از آنها، وجود آب آلوده بوده است.
در کنار این مشکلات، خستگی و افت روحیه نیز به مسئلهای جدی تبدیل شده است. چند خانواده به این رسانه گفتهاند که روحیه بسیاری از خدمه پایین آمده و فرسودگی ناشی از ماهها حضور در دریا بر آنها فشار زیادی وارد کرده است.
روایت نیروی دریایی: هیچ وعده غذایی حذف نشده است
در مقابل این گزارشها، «هانگ کائو»، سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا، تلاش کرده تصویری متفاوت از وضعیت آبراهام لینکلن ارائه دهد.
کائو در بیانیهای اعلام کرد که در این ناو هیچ مورد فوتی رخ نداده و تنها «تعداد اندکی» از موارد مربوط به سلامت روان تحت درمان قرار گرفتهاند.
او همچنین درباره وضعیت غذا توضیح داد که هر زمان امکان تأمین مواد غذایی تازه وجود نداشته، برنامه غذایی ناو تغییر کرده است، اما تأکید کرد که حتی یک وعده غذایی هم حذف نشده است.
با این حال، کائو در بیانیه خود درباره دیگر ادعاهای مطرحشده درباره کمبود اقلام ضروری و مشکلات کیفیت زندگی خدمه توضیحی ارائه نکرد.
او در عین حال تأکید کرد که خدمه تحت فشار شدیدی قرار داشتهاند، اما این فشار به معنای از پا درآمدن آنها نبوده است.
کائو گفت: «هیچ تردیدی نیست که زنان و مردان جوان ما تا مرز توانشان تحت فشار قرار گرفتهاند، اما هرگز نشکستهاند. آنها بهحق خستهاند، اما هرگز از میدان مبارزه خارج نشدهاند.»
حمله مقام نیروی دریایی به رسانهها
سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا در ادامه، رسانهها را نیز به دلیل نحوه پوشش اخبار آبراهام لینکلن مورد انتقاد قرار داد.
او گفت برخی رسانهها تلاش میکنند نیروهای آمریکایی را «قربانی» نشان دهند و افزود که این تصویرسازی، از نگاه او، نهتنها نادرست است، بلکه باعث میشود توجه افکار عمومی از «دشمن» و تهدیدی که متوجه آمریکا، مردم این کشور و شیوه زندگی آنهاست، منحرف شود.
پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، نیز پیشتر گزارشهای منتشرشده درباره شرایط آبراهام لینکلن را رد کرده و گفته بود وضعیت این ناو در رسانهها «کاملاً نادرست» بازتاب داده شده است.
هگست روز پنجشنبه به خبرنگاران گفت طول مأموریت ناوهای آمریکایی یکسان نیست و برخی مأموریتها طولانیتر از دیگر مأموریتها هستند.
>>> بیشتر بخوانید:
هگست تکذیب کرد: وضعیت ناو آبراهام لینکلن خیلی هم خوب است / گزارش خانوادههای نظامیان از اقدام ملوانان ناو لینکلن به پرتاب خود به دریا
او گفت: «من بیش از هر کس دیگری برای این ملوانان احترام و قدردانی قائلم.»
هگست در ادامه گفت آنچه این ملوانان در آبهای آزاد، در شرایط دشوار و با توقفهای کمتر در بنادر انجام میدهند، «باورنکردنی» است.
کاخ سفید نیز در پاسخ به پرسشهای مربوط به وضعیت آبراهام لینکلن، خبرنگاران را به اظهارات ترامپ ارجاع داد.
قانونگذاران دو حزب خواستار تحقیق شدند
با این حال، موضوع به اختلاف نظر میان دولت و رسانهها محدود نمانده است. شماری از قانونگذاران آمریکایی از هر دو حزب خواستار بررسی رسمی وضعیت آبراهام لینکلن شدهاند.
ریچارد بلومنتال، سناتور دموکرات از کنتیکت، و روبن گالگو، سناتور دموکرات از آریزونا، هر دو بهصورت علنی خواستار تحقیق درباره شرایط این ناو شدهاند.
گالگو حتی درخواست کرده است شخصاً از آبراهام لینکلن بازدید کند تا بتواند وضعیت خدمه و شرایط زندگی آنها را از نزدیک بررسی کند.
>>> بیشتر بخوانید:
رهبر دموکراتهای سنا خواهان برکنار وزیر جنگ آمریکا شد / شومر: هگست کاملا ناتوان است
این درخواستها در شرایطی مطرح شده که گزارشهای منتشرشده درباره وضعیت روحی خدمه و تلاش برخی ملوانان برای رفتن به دریا، حساسیت بیشتری نسبت به وضعیت سلامت روان نیروهای حاضر در این مأموریت ایجاد کرده است.
آبراهام لینکلن تنها نیست؛ مأموریت ناوهای آمریکایی طولانیتر شده است
در پس ماجرای آبراهام لینکلن، مسئلهای بزرگتر نیز وجود دارد. طولانی شدن مأموریت این ناو بخشی از روندی است که در سالهای اخیر در نیروی دریایی آمریکا بیشتر دیده شده است؛ ناوهای هواپیمابر آمریکایی مدت زمان بیشتری را در دریا سپری میکنند و فرصت کمتری برای توقف در بنادر دارند.
ادامه جنگ در ایران نیز به این وضعیت دامن زده است. بخشی از منابع و توان نظامی آمریکا به خاورمیانه اختصاص پیدا کرده و در نتیجه، برخی نیروها و ناوها مدت بیشتری در منطقه و در دریا باقی ماندهاند.
ناو هواپیمابر «یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش» نیز در ۳۱ مارس برای انجام مأموریت اعزام شد و دستکم چهار ماه است که در دریا حضور دارد.
اما طولانیترین نمونه، ناو هواپیمابر «یواساس جرالد آر. فورد» است. این ناو که در سال ۲۰۲۵ اعزام شده بود، پیش از حرکت به سمت خاورمیانه در مدیترانه و کارائیب نیز حضور داشت.
فورد در مجموع ۳۲۶ روز را در دریا سپری کرد؛ مدتی که یک رکورد جدید برای طولانیترین مأموریت دریایی یک ناو هواپیمابر آمریکایی محسوب میشود. این ناو سرانجام در ماه مه به آمریکا بازگشت.
به این ترتیب، ماجرای آبراهام لینکلن فقط درباره شرایط یک ناو یا مشکلات چند ملوان نیست. این پرونده اکنون به پرسشی گستردهتر درباره هزینه انسانی مأموریتهای طولانیمدت نیروی دریایی آمریکا تبدیل شده است؛ اینکه فشار ناشی از ماهها حضور در دریا، دوری از خانواده، کاهش توقفهای بندری و ادامه مأموریتهای نظامی تا چه اندازه میتواند بر روحیه و سلامت خدمه اثر بگذارد.
در حالی که دولت ترامپ و مقامهای ارشد دفاعی آمریکا تلاش دارند گزارشهای منتشرشده درباره شرایط ناو را کماهمیت یا نادرست نشان دهند، درخواست قانونگذاران برای تحقیق میتواند این موضوع را وارد مرحله تازهای کند؛ بهویژه آنکه درباره وضعیت خدمه، گزارشهایی از مشکلات سلامت روان، فرسودگی، کمبود برخی اقلام ضروری و حوادثی مانند رفتن ملوانان به دریا منتشر شده است.
315
