به گزارش برگزیده، ریسپانسیبل استیتکرفت در گزارشی نوشت این طرح که در قالب «بخش ۲۲۴» لایحه بودجه دفاعی ۲۰۲۷ (NDAA) پیشنهاد شده، فراتر از کمکهای مالی سنتی عمل میکند. این بند به دنبال ایجاد یک شبکه مشترک نظامی-صنعتی در حوزههای پیشرفتهای مثل هوش مصنوعی، سایبر، کوانتوم و سیستمهای خودگردان است.
در صورت تصویب نهایی، دادههای نظامی دو کشور با یکدیگر تلفیق خواهند شد. این اقدام، سطحی از یکپارچهسازی نظامی را رقم میزند که ایالات متحده با هیچ کشور دیگری در جهان (حتی متحدان ناتو) تجربه نکرده است.
بزرگترین پیامد این طرح، کاهش شفافیت است. رابطه نظامی دو کشور از قالب «کمکهای سالانه» که در کنگره رایگیری علنی میشد، به دالانهای تاریک تدارکات دفاعی منتقل میشود؛ جایی که عملاً نظارت سیاسی و پاسخگویی عمومی به حداقل میرسد.
این طرح همچنین اهرم نفوذ اسرائیل در سیاست داخلی آمریکا را تقویت میکند. اسرائیل میتواند با راهاندازی کارخانههای تسلیحاتی در خاک آمریکا و ایجاد اشتغال، حمایت نمایندگان کنگره را در مناطق مختلف برای خود تضمین کند.
این وابستگی شدید در حالی شکل میگیرد که ارتش اسرائیل بارها از سلاحهای آمریکایی در غزه استفاده کرده که ناقض قوانین بینالمللی بوده است. همچنین این کشور بارها آتشبسها را در جریان جنگ غیرضروری دولت ترامپ با ایران نقض کرده است.
آمارهای نظرسنجی نشان میدهد شکاف عمیقی میان خواست مردم و تصمیمات سیاستمداران وجود دارد. بیش از ۶۰ درصد آمریکاییها جنگ با ایران را اشتباه میدانند و بخش بزرگی از جامعه خواهان توقف یا مشروط شدن ارسال سلاح به اسرائیل هستند.
با وجود این مخالفتها، رهبران جریان اصلی هر دو حزب همچنان متنهای اولیه قوانین را به نفع اسرائیل تنظیم میکنند. هرچند به کندی، اما مخالفتهایی درون هر دو حزب علیه این لابیگریها و آسیب به منافع ملی آمریکا در حال شکلگیری است.
در نهایت، کارشناسان هشدار میدهند که برای جلوگیری از کشیده شدن پای آمریکا به درگیریهای بیشتر در خاورمیانه، نمایندگان کنگره باید همین حالا با حذف بخش ۲۲۴، سد راه این ادغام نظامی غیراصولی شوند.
۴۲/۴۲
