به گزارش خبرگزاری برگزیده، فرزانه کابلی، همسر هادی مرزبان، برای نخستین‌بار از ساعت‌های پراضطراب، درمان‌های بی‌سرانجام و دلشوره‌ای گفت که او را وادار به بازگشت عجولانه به ایران کرد؛ روایت تلخی که از یک دل‌درد ساده آغاز شد و به پایان زندگی یکی از مهم‌ترین کارگردانان تئاتر ایران انجامید.
از دل‌دردی ساده تا بحرانی جبران‌ناپذیر
فرزانه کابلی در مراسم بزرگداشت سیاوش طهمورث، جزئیاتی از روزهای پایانی زندگی همسرش را روایت کرده است. او گفت: «از پنج سال پیش که مادرم را از دست دادم، اصلاً برای دیدار برادرم به خارج از کشور نرفته بودم. بعد از این همه سال تصمیم گرفتم سری به او بزنم. شب قبل از رفتن، با اینکه همه‌چیز خوب بود، هادی گفت کمی دلم درد می‌کند. بهش آب دادم، گفتم بهتری؟ گفت خوبم.»
به گفته کابلی، پس از سفر، تماس‌های تلفنی آن‌ها ادامه داشت اما وضعیت جسمانی مرزبان به‌تدریج نگران‌کننده شد: «یک بار گفت حالم خوب نیست. فوری از خانه برادرم به نگهبان ساختمان زنگ زدم و گفتم سریع ببرندش دکتر، داروهایش را بگیرند و برگردانند خانه. مدام زنگ می‌زدم تا مطمئن شوم به خانه رسیده.»
درمان‌هایی که کارساز نشد
همسر هادی مرزبان با اشاره به غیبت پزشک معالج او گفت: «دکترش ایران نبود و آمریکا بود. با او تماس گرفتم، گفت مشکل کلیه ندارد و همیشه تحت کنترل من است، اما کاش ایران بودم. گفت الان کاری از دست‌مان برنمی‌آید، فقط ببریدش فلان بیمارستان.»
او افزود که با وجود اینکه حال مرزبان چندان وخیم به نظر نمی‌رسید، دلشوره رهایش نکرد: «به برادرم گفتم باید برگردم ایران. بهانه آوردم که هادی یک کار تئاتر دارد و باید دوباره برایش بازی کنم.»
کابلی ادامه داد: « وقتی برگشتم، گفتند ریش‌هایش بلند شده بود ولی وقتی فهمید بر می‌گردی آن‌هارا کوتاه کرد؛ فهمیده بود که دارم برمی‌گردم. وقتی دیدمش، حالش خوب نبود. چشم‌هایش را که باز می‌کرد، دوباره بسته می‌شد.»
به گفته او، فردای آن روز مرزبان دوباره به بیمارستان منتقل شد، اما روند درمان با انتقاد جدی همراه بود: «آن‌ها فقط پول می‌گرفتند و کاری نمی‌کردند. از روز اول باور داشتم هیچ‌کدام از کارهایشان در راستای بهبود او نیست. مدام باید صدایشان می‌کردم تا کارهای اولیه را انجام دهند.»
هادی مرزبان شش روز در بخش و پنج روز در آی‌سی‌یو بستری بود؛ روزهایی که سرانجام به پایان زندگی او انجامید.
هادی مرزبان، کارگردان باسابقه تئاتر ایران، صبح امروز ساعت ۷ در بیمارستان از دنیا رفت. فرزانه کابلی، همسر این هنرمند، درگذشت او را تایید کرده است.
مرزبان طی هفته‌های گذشته به دلیل مشکل حاد لوزالمعده در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود. با وجود تلاش پزشکان، شرایط جسمانی او اجازه جراحی را نداد و در روزهای پایانی، به دلیل تعدد لوله‌های درمانی، با تزریق آمپول بیهوشی در وضعیت کنترل‌شده نگهداری می‌شد.
نمایشی که ناتمام ماند
این کارگردان در حالی چشم از جهان فروبست که مشغول تدارک اجرای تازه‌ترین اثرش با نام «پریزاد» بود؛ نمایشی که ناتمام ماندن آن، حسرتی بزرگ برای جامعه تئاتر به جا گذاشت.
یک عمر برای صحنه
هادی مرزبان، متولد فروردین ۱۳۲۳، دهه‌ها از عمر خود را صرف اعتلای تئاتر ایران کرد. در کارنامه او اجرای آثاری ماندگار چون «لبخند باشکوه آقای گیل»، «پلکان»، «خاطرات هنرپیشه نقش دوم»، «خانمچه و مهتابی»، «باغ شب‌نمای ما»، «شب روی سنگفرش خیس»، «آهسته با گل سرخ»، «نوبت دیوانگی»، «آمیز قلمدون»، «هاملت با سالاد فصل»، «سیمرغ»، «میر عشق»، «تنبورنواز» و آثار متعدد دیگر دیده می‌شود.
فرزانه کابلی در پایان گفت:«او در قلب من است. روحش شاد و یادش گرامی. می‌دانم که در قلب همه ما هست.»
۵۹۲۴۴
