به گزارش خبرگزاری برگزیده، حجت امانی، نقاش، پژوهشگر و خوشنویس پیشرو، پس از سالها غیبت از صحنه نمایشگاههای ایران، با نمایشگاه «سه اپیزود؛ فرشتگان، چهرههای دلربا و تبادلات فرهنگی» به گالری ایوان بازگشت. نمایشگاهی که امانی خود آن را «بازتعریف» یا «یادآوری» آثاری که تاکنون پدید آورده است، میداند؛ آثاری در مرز نقاشی، تصویرسازی و هنر محیطی. امانی در این آثار با رویکردی پژوهشی و مبتنی بر پیشطرحهای قدیمی، بازخوانی و نوآوریِ هنر دوره قاجار که خود آن را «نوقاجارگرایی» مینامد پی گرفته است. او تاکید دارد که زیباییشناسی عامه، حتی در قالب هنر «غلط» یا ناقص، ارزشمندتر و اصیلتر از استانداردهای آکادمیک است و مثال آن را در گبه و نقاشی قهوهخانهای ایرانی میبیند.
امانی در گفتوگو با برگزیده ضمن نقد وضعیت بازار هنر ایران و از دست رفتن جایگاه خاورمیانهایاش، هشدار داد که تمرکز بیش از حد بر سود و تبلیغات، موجب فاصله گرفتن آثار هنری از معیارهای جهانی شده است. تا جایی که به عقیده او: «بازار هنر دنیا هماکنون متمرکز بر جنبشهای هنری عراق است و ما جایگاهمان را از دست دادهایم.» امانی همچنین در این گفتوگو درباره احیای خط تعلیق و ویژگیهای خوشنویسی سنتی، تهدیدها یا فرصتهای ناشی از ورود هوش مصنوعی به عرصه هنر و همچنین هفته دیزاین تهران صحبت کرد.
او در بخشی از این گفتوگو در پاسخ به این سوال که: «با توجه به این که مدت زمان زیادی نیست که «هفته دیزاین تهران» را پشت سر گذاشتهایم میخواهم به آن نیز بپردازیم. هفتهای که هدفش را «تقویت تعامل میان طراحان و صنعتگران، گسترش دیزاین اوریجینال ایرانی و ترویج فرهنگ طراحی در زندگی روزمره» میداند. دور نخست این رویداد (از ۲۰ تا ۲۶ آبانماه ۱۴۰۴)، آن اگرچه با حاشیههایی چون بیانیه بسیج دانشجویی پردیس هنرهای زیبا همراه بود اما کوشید در حد توان به هدفش نزدیک شود. نظر شما در این مورد چیست؟» چنین گفت:
«طبیعتا، دیزاین هم به عنوان یکی از هنرها از جایگاه خاص خود در زندگی انسان امروزی برخوردار است. اما ابتدا انتقادم را میگویم و سپس تحسینم را. ما میدانیم که این رویداد در مناطق مختلفی از شهر، ازجمله خانههای تاریخی، گالریها، مراکز تجاری، موزهها، دانشگاهها، مراکز علمی و فرهنگی و… برگزار میشود. در این میان، معتقدم جایگاه گالری، میزبانی از این نوع اشیاء و طراحی نور و فضا نیست. من در طول «هفته دیزاین تهران» به چند گالری سر زدم و مبلمانی اعم از شهری و خانگی و مفهومی را دیدم که در کنار آثار هنری چیدمان شده بودند. در حالی که جایگاه گالری از نظر من این نیست. پس به نظرم این اتفاق نباید در گالریها رخ دهند. در کنار این، برگزاری «هفته دیزاین» را اتفاقی بااهمیت تلقی میکنم. چون دیزاین از گذشته تا امروز مسئلهای مهم در زندگی ایرانیان بوده است. اساسا به نظرتان ما چرا در گذشته موزه نداشتهایم؟ چون خانه هر ایرانی خودش یک موزه بوده است. از گبه و فرش زیر پایش گرفته تا طاقچهآراییاش. «هفته دیزاین» به نظر من فرصتی بسیار خوب برای رسیدن به هدفی است که برای خود تعریف کرده است.»
متن کامل این گفتوگو را اینجا بخوانید.
۲۴۲۲۴۴۲
