آلمان به اندازه زمانی که پرده آهنین آن را به دو نیم تقسیم کرد، دچار تفرقه است.
این روزنامه انگلیسی با اشاره به نتایج انتخابات پارلمانی دو ایالت دیگر این کشور، آن را همانند وضعیت شخص صدراعظم این کشور فاجعهبار توصیف کرد و نوشت: چنین وضعیتی میتواند با گذشت زمان تیر خلاص برای فردریش مرتس تبدیل شود.
تحلیلگر تلگراف با اشاره به فروپاشی دیوار برلین در نزدیک به چهار دهه پیش می نویسد: این دیوار همچنان در ذهن میلیونها آلمانی وجود دارد و هر کسی که شک دارد، کافی است نگاهی به نتایج متفاوت انتخابات منطقهای اخیر بیندازد.
در ایالت مکلنبورگ-پومرن که ۴۰ سال پیش بخشی از آلمان شرقی بود، حزب راست افراطی «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) با ۳۸.۵ درصد آشکارا پیروز انتخابات شده است؛ نتایجی که با برد چشمگیر این حزب در زاکسن- آنهالت فاصله چندانی ندارد.
به گزارش خبرگزاری برگزیده، براساس این گزارش، اکنون راهبرد حفظ «دیوار آتش» مبنی بر عدم ائتلاف با «آلترناتیو برای آلمان» که بیش از پیش در حال قدرت گرفتن است به طرز فزایندهای دشوار میشود.
بنابر روایت ایرنا، نکته قابل توجه در انتخابات مکلنبورگ-پومرن از نگاه نویسنده، وضعیت حزب دموکرات مسیحی (CDU) است که زمانی در این منطقه افسرده شمال شرقی آلمان غالب بود. اما این حزب در انتخابات دیروز ایالتی به سختی توانست از حد نصاب ۵ درصد برای ورود به پارلمان عبور کند.
اما در ایالت برلین، پیروز قاطع چپهای افراطی (Die Linke) اعلام شدند که جانشین کمونیستهای سابق آلمان شرقی هستند. مطابق نتایج نظرسنجیهای پس از انتخابات، حزب دموکرات مسیحی با اختلافی اندک در ایالت برلین در جایگاه دوم قرار گرفته است. هرچند نسبت به انتخابات قبلی هشت درصد رای کمتری آورده است. تنها نکته مثبت در این ایالت برای مرتس آن است که «آلترناتیو برای آلمان» در برلین عملکرد ضعیفی داشته است.
تلگراف تصریح میکند:
نتایج نشان میدهد آلمان کنونی به همان اندازهای که زمانی دو نیم شده بود، دچار تفرقه شده است و بیشک این قطبی شدن را اینبار نمی تواند بر گردن جنگ سرد انداخت، بلکه اینبار مقصر کنارهگیری مرگبار نخبگان سیاسی کشور از مسئولیت است.
به باور تحلیلگر این روزنامه، ناامیدی ناشی از شکست در رهبری، منجر به بحران اعتماد به صدراعظم شده است.
در این میان، مرتس که میزان محبوبیتش از تمامی صدراعظمهای آلمان پس از جنگ کمتر است و در برخی نظرسنجیها به کمتر از ۱۳ درصد رسیده هفته گذشته سفر مهم خود به نیویورک را لغو کرد. در نامه سرگشاده معاونان و متحدان سیاسی او برای آرام کردن فضا هم هیچ نامی از او ذکر نشده است.
از سوی دیگر، با افزایش گمانهزنیها در مورد تلاش رقبا برای برکناری او، مرتس همزمان با انتشار نتایج انتخابات با حضور ۲۴ نفر از سران حزب دموکرات مسیحی (CDU) نشست تشکیل داد. وی پس از خروج از جلسه در حالیکه آشفته به نظر میرسید تاکید کرد که مسئولیت اثبات اینکه«آلمان قادر به اصلاحات است» را به عهده می گیرد. او سپس «سم اقتدارگرایی احزاب رادیکال چپ و راست» را که به گفته او در حال تضعیف کشور هستند، محکوم کرد.
نویسنده در ادامه تاکید دارد که همین موارد ثابت میکند آینده صدراعظم کنونی در هالهای از ابهام اما در عین حال کنار گذاشتن او هم اشتباه است.
در این مطلب خاطرنشان شده است: با در نظر گرفتن روزهای آخر پر هرج و مرج جمهوری وایمار، تدوینکنندگان قانون اساسی آلمان غربی در سال ۱۹۴۹، ساز و کارهای قدرتمندی برای حفظ ثبات دولت ایجاد کردند. از این رو، خروج زودهنگام صدراعظمهای آلمان غیرمعمول است و از میان ۹ رهبر فدرال پس از جنگ تاکنون تنها سه تن پیش از موعد دست به کناره گیری از سمت خود زدند.
لذا استعفای اجباری مرتس توسط حزب خودش در بحبوحه آشفتگیهای ملی و بینالمللی اتفاقی بیسابقه و برای حزب وی هم بسیار خطرناک خواهد بود.
تحلیلگر تلگراف همچنین مولفههایی از جمله بیمیلی مرتس برای برکناری و تلاش برای استفاده از ساز و کارهای قانونی به منظور ابقا، مخالفت رئیسجمهوری آلمان با استعفا و برگزاری انتخابات که به طور قطع به زیان حزب دموکرات مسیحی است را از جمله دلایل خطرناک بودن حذف مرتس ذکر کرده و تصریح میکند: برکناری اجباری مرتس میتواند انتخاباتی را تسریع کند که به طور قطع برای احزاب قدیمیتر به ویژه حزب دموکرات مسیحی، فاجعهبار خواهد بود. ضمن آنکه مشخص نیست چه کسی میتواند جانشین او شود؛ زیرا هیچ نامزدی تجربه، کاریزما و اعتبار لازم برای متحد کردن مجدد یک حزب پس از به بار آمدن چنین افتضاحی را ندارد.
نویسنده در پایان شکست در مکلنبورگ-فورپومرن را بدترین شکست تاریخ حزب دموکرات مسیحی دانسته که تاکنون یکی از موفقترین احزاب راست میانه در جهان بوده است. تحقیر سیاسی این حزب که زمانی کنراد آدناور و هلموت کهل رهبری آن را برعهده داشتند می تواند در آینده به تیر خلاصی برای مرتس رهبر کنونی تبدیل شود.
۲۱۹
