رؤیای دست نیافتنی سردار شهید سلامی که محقق شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری برگزیده های ایران، سردار حسین سلامی فرمانده کل سپاه پاسداران که در جنگ ۱۲ روزه توسط رژیم صهیونیستی به شهادت رسید، چند روز پیش از شهادت با حضور در مرکز اسناد دفاع مقدس خاطره‌ای را تعریف کرد از دوران دانشجویی. روایتی از خاطرات دست نیافتنی که بعد از انقلاب محقق شدند. شهید سلامی اینطور تعریف می‌کند: 

جنگ‌ها سرنوشت ملت‌ها را تغییر می‌دهند. اصلاً جنگ‌ها اساساً برای تغییر سرنوشت هستند؛ وگرنه فلسفه‌ای برای آغازشان وجود ندارد. آنهایی که جنگ را شروع می‌کنند، برای این شروع می‌کنند که مسیر یک کشور را تغییر بدهند. سرنوشتش را تغییر بدهند. هویتش را عوض کنند. برای ما این جنگ تحمیلی یا دفاع مقدس واقعاً آینهٔ بسیار روشنی بود از اراده مستحکم جهانی برای تغییر سیمای جامعه ما و یک رجعت دوباره به یک تاریخ سیاه.

واقعاً اینها می‌خواستند ما را در زمان دفن کنند. این هویت جدید را دفن کنند. یک تشییع جنازه‌ای از انقلاب و نظام به عمل بیاورند و دوباره ما را به همان دوران استعمار و استبداد و آن دوران سیاهی که واقعاً هیچ چیزی غیر از تحقیر، غیر از عقب ماندگی غیر از بدبختی و فلاکت نداشت برگردانند.

ما آن موقع هم زندگی کردیم. من دیپلمم را قبل از انقلاب گرفتم. قبل از انقلاب هم وارد دانشگاه شدم. وقتی به زندگی آن موقع جامعه خودمان بر می‌گردم که من بخشی از آن بودم، هیچ چیزی غیر از بدبختی، فقر، عقب ماندگی و خود تحقیری نمی‌بینم. من دانشجوی دانشگاه بودم، وقتی وارد دانشگاه شدم درس ماهواره می‌خواندیم که چطوری یک ماهواره را در مدار قرار می‌دهیم، چه جوری این ماهواره را از مدار پایین به مدار بالا می‌بریم.

واقعاً تصور ما از ماهواره فقط یک مربع روی کاغذ و یک مدار بیضی بود و زمین یک نقطه در یکی از کانون‌های این بیضی. ما این معادلات پرواز را حل می‌کردیم خیلی هم افتخار می‌کردیم؛ ولی حتی نمی‌دانستیم که ماهواره چه شکلی است و من هیچ وقت آن را تصور نمی‌کردم. وقتی به ما درس توربین می‌دادند، ما اصلاً نه توربین دیده بودیم، نه اصلاً تصوری از آن داشتیم و نه فکر می‌کردیم روزی بتوانیم یک دانه از این پره‌های توربین را طراحی کنیم و بسازیم؛ چون طراحی پره‌های دوربین ظاهراً سخت‌ترین طراحی است؛ برای اینکه در هر سطح مقطعی شکل خاصی دارد درآوردن این شکل از نظر فناوری واقعاً اعجاز است.

کسی هم نمی‌داند. هر چه که ما روی کاغذ می‌دیدیم برایمان یک رؤیای دست نیافتنی بود. با این وضع زندگی کردیم. خب رژیم صدام با همراهی قدرت‌های جهانی با تحمیل این جنگ آمده بود تا ما را دوباره به گذشته برگرداند کشور ما را یا تجزیه کند. یا تسلیم کند و در جغرافیای سیاسی جهان نقش جدیدی مثلاً به جمهوری اسلامی بدهد.

برای ما نقش مستقل قائل نبودند هنوز هم دنبال این هستند که این اتفاق نیفتد. استقلال ایران برای دولت‌های بزرگ قابل تحمل نبود و نیست؛ چون مدلی را تولید می‌کرد که اگر این مدل تکثیر می‌شد، کلاً بساط سلطه اینها در بخش‌های مهمی از جهان خصوصاً جهان اسلام برچیده می‌شد. هنوز هم که هنوز است بر سر اینکه ایران مدل نشود، یعنی ایران الگو نشود، هنوز با ما جنگ دارند.

/