به گزارش خبرگزاری برگزیده، در سال‌های اخیر، سینمای ژاپن شاهد یک رنسانس خیره‌کننده بوده است که همزمان جنبه‌های هنری و تجاری را در بر می‌گیرد. در نود و ششمین دوره جوایز اسکار در مارس ۲۰۲۴، ژاپن یکی از موفق‌ترین شب‌های تاریخ خود را رقم زد. انیمیشن حماسی و مینیاتوری هایائو میازاکی با عنوان «پسر و حواصیل» موفق شد جایزه اسکار بهترین انیمیشن بلند را تصاحب کند؛ موفقیتی که پس از پیروزی تاریخی او با «شهر اشباح» در سال ۲۰۰۲، بار دیگر نام استودیو جیبلی را به عنوان قطب بی‌بدیل پویانمایی جهان تثبیت کرد.
این اثر میازاکی پیش از آن نیز با بردن جایزه بهترین انیمیشن در گلدن گلوب، به عنوان نخستین انیمه تاریخ که به این جایزه دست می‌یابد، راه خود را هموار کرده بود. همزمان، فیلم درام و فلسفی «روزهای عالی» به کارگردانی ویم وندرس و بازی درخشان کوجی یاکوشو به عنوان نماینده ژاپن نامزد اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شد؛ اثری که زیبایی‌شناسی سنتی ژاپنی در باب سادگی و قناعت را با نگاهی معاصر پیوند داد.
اما شگفت‌انگیزترین پدیده این دوره، درخشش فیلم «گودزیلا منهای یک» به کارگردانی تاکاشی یامازاکی بود.
این فیلم به عنوان سی‌وهفتمین اثر در این فرانچایز تاریخی و سی‌ودومین فیلم تولید شده توسط کمپانی بزرگ توهو، با کسب جایزه اسکار بهترین جلوه‌های ویژه بصری، نخستین نامزدی و نخستین پیروزی را در تاریخ ۷۰ ساله این فرانچایز رقم زد. گودزیلا منهای یک با بودجه‌ای مینیاتوری و کمتر از ۱۰ میلیون دلار ساخته شد، اما جلوه‌های ویژه آن به قدری خیره‌کننده بود که غول‌های هالیوودی ۲۵۰ میلیون دلاری مانند «نگهبانان کهکشان ۳» را به زانو درآورد.
متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.
۵۹۲۴۴
