به گزارش برگزیده و به نقل از شبکه خبری سی‌ان‌ان (CNN)، نگاهی دقیق‌تر به این فهرست نشان می‌دهد که صرف‌نظر از قرار دادن ترامپ بر تارک تاریخ آمریکا، این جدول دارای اشکالات و تناقض‌های تاریخی و سیاسی ناهمگون متعددی است که می‌تواند خشم پایگاه رای محافظه‌کاران را برانگیزد.
بررسی جزئیات این رتبه‌بندی، علامت سؤال‌های زیادی را درباره مبنای تدوین آن ایجاد کرده است:
- «بزرگ» خواندن روزولت، ویلسون و جکسون: قرار گرفتن فرانکلین روزولت (معمار طرح New Deal و گسترش‌دهنده دولت فدرال) و وودرو ویلسون (ایجادکننده مالیات بر درآمد فدرال) در کنار واشنگتن و لینکولن، اعتراض شدید محافظه‌کاران را به همراه داشت. ترامپ البته اندکی بعد ویلسون را از دسته «بزرگان» تنزل داد و او را در گروه رؤسایی قرار داد که آمریکا را «ویران کردند».
- «پایین‌تر از حد متوسط» دانستن کالوین کولیج: کولیج از چهره‌های محبوب و نمادین جریان محافظه‌کار آمریکاست که به دلیل مخالفت سرسختانه با دولت بزرگ شناخته می‌شود. پایین‌تر از حد متوسط دانستن او خشم حامیان سنتی حزب جمهوری‌خواه را برانگیخته است.
- متوسط دانستن اندرو جانسون و ویلیام مک‌کینلی: اندرو جانسون به دلیل سوءمدیریت دوران بازسازی پس از جنگ داخلی، معمولاً در قعر رتبه‌بندی مورخان جای دارد اما ترامپ او را «متوسط» دانسته است. از سوی دیگر، ترامپ که در سال ۲۰۲۵ بارها مک‌کینلی را به عنوان الگو و «رئیس‌جمهور بزرگ» ستوده بود، اکنون او را به رده «متوسط» تنزل داده است.
- شکست‌خورده نامیدن یولیسیز گرانت: گرانت قهرمان جنگ داخلی و از پیشگامان حقوق مدنی بود و قرار دادن او در زمره «شکست‌خورده‌ها» با انتقاد چهره‌های شاخص جمهوری‌خواه مانند سناتور تام کاتن مواجه شده است.
- غایبان بزرگ فهرست و ریشه تاریخی آن: این تصویر در واقع کپی‌برداری از رتبه‌بندی مجله «لایف» (Life) در سال ۱۹۴۸ است که تنها نام ترامپ به بخش «بزرگ‌ترین»، بیل کلینتون به بخش «متوسط» و جو بایدن، باراک اوباما و جیمی کارتر به بخش «شکست‌خورده‌ها» اضافه شده‌اند. همین موضوع باعث شده نام چهره‌های مهمی مانند رونالد ریگان، ریچارد نیکسون، جان اف. کندی و رؤسای جمهور خانواده بوش در آن اصلاً وجود نداشته باشد.
۴۲/۴۲
