به گزارش برگزیده، روبیو عصر جمعه به وقت محلی در همایش حقوقدانان در واشنگتن‌دی‌سی در پی شکست جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای کنگره اذعان کرد: «می‌دانم که این موضوع محبوب نیست. باور کنید هیچ جنگی محبوب نیست. هیچ درگیری نظامی محبوب نیست.»
به روایت ایرنا، روبیو در این نشست در پاسخ به سوالی درباره معنای پیروزی آمریکا در برابر ایران مدعی شد: که هدف نهایی واشنگتن اطمینان از آن است که ایران «هرگز به سلاح هسته‌ای دست پیدا نکند» و فشارهای اقتصادی کنونی بر به اندازه‌ای شدید است که در شرایط فعلی نیازی به اقدام نظامی وجود ندارد.
وزیر خارجه آمریکا با تکرار ادعای دونالد ترامپ رئیس جمهوری این کشور ادعا کرد: «جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۹۷۹، چه بخواهیم باور کنیم و چه نخواهیم، در حال جنگ با ایالات متحده آمریکا بوده است.»
وزیر امور خارجه ترامپ در عین حال ادعا کرد: «فکر می‌کنم پیروزی یعنی اطمینان حاصل کنیم که آنها هرگز سلاح هسته‌ای نداشته باشند؛ هرچند ممکن است این پاسخ ساده به نظر برسد.»
وی در بخشی از سخنانش به تصمیم دولت آمریکا برای تحریم دادگاه کیفری بین‌المللی اشاره کرد و گفت: رئیس‌جمهور ترامپ اوایل امسال تصمیم بی‌سابقه‌ای گرفت و این دادگاه کیفری بین‌المللی جعلی را تحریم کرد.
وزیر امور خارجه دولت ترامپ افزود: «آمریکایی‌ها هرگز موافقت نکرده‌اند که خود را تابع اقتدار دادگاه کیفری بین‌المللی کنند اما این دادگاه و متحدانش در بوروکراسی جهانی، خود را قاضی، هیات منصفه و جلاد نظم بین‌المللی منصوب کرده‌اند. آنها فکر می‌کنند حق دارند بر همه حکومت کنند، اما خودشان در برابر هیچ‌کس پاسخگو نیستند.»
وی بار دیگر دیوان کیفری بین‌المللی را تهدید کرد و گفت: اگر آنها بخواهند «احکام کاغذی خود را علیه آمریکایی‌ها اجرا کنند، پاسخ ما احتمالا همان پاسخی خواهد بود که پومپه، ژنرال رومی، به کسانی داد که می‌خواستند در برابر لژیون‌های او به قوانین شهرشان استناد کنند.»
روبیو به نقل قول از این فرمانده رومی گفت: «دست بردارید از قانون خواندن برای مردانی که شمشیر در دست دارند.» و افزود: «گفتن چنین چیزی از نظر سیاسی درست نیست، اما این همان چیزی است که او گفت.»
وزیر امور خارجه آمریکا مدعی «سلاح‌سازی از حقوق بین‌الملل» در برخی از دادگاه‌ها و جریان‌های سیاسی در داخل آمریکا نیز شد و گفت: «سلاح‌سازی از حقوق بین‌الملل چندان متفاوت از چیزی نیست که در داخل کشور خودمان دیده‌ایم؛ دادگاه‌های کنشگری که می‌خواهند با صدور احکام قضایی حکومت کنند و قانون را مطابق ترجیح های خود، در هر زمان و مکانی، تحریف می‌کنند.»
وی اذعان کرد که دولت ترامپ تقریبا در برابر تمامی تصمیم‌ها و اقدامات مهم سیاست خارجی خود با اتهام نقض حقوق بین‌الملل روبه‌رو شده است.
روبیو با اشاره به حملات نظامی آمریکا علیه قایق‌های کارتل‌های مواد مخدر در دریای کارائیب گفت: «وقتی رئیس‌جمهوری ترامپ به ارتش ما دستور داد قایق‌های کارتل‌ها را در دریای کارائیب غرق کند، به ما گفتند که داریم حقوق بین‌الملل را نقض می‌کنیم. حتی نخستین دادستان ارشد آن دادگاه کیفری بین‌المللی جعلی و نامشروع، ما را به جنایت علیه بشریت متهم کرد.»
وی با اشاره به بازداشت و ربایش نیکلاس مادورو، رئیس جمهوری سابق ونزوئلا گفت: «وقتی نیروهای آمریکایی، نیکلاس مادورو، فراری از عدالت آمریکا، را دستگیر کردند و برای روبه‌رو شدن با عدالت به ایالات متحده آوردند، همان اتهامات را شنیدیم؛ آن هم از بالاترین سطوح سازمان ملل متحد.»
روبیو افزود که ین انتقادها حتی اجرای قوانین سختگیرانه مهاجرتی آمریکا در خاک این کشور را نیز دربر گرفته است. «اوایل امسال، گروه‌هایی مانند اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا از سازمان ملل متحد خواستند درباره آنچه نقض آشکار حقوق بین‌الملل از سوی اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در داخل ایالات متحده می‌نامیدند، تحقیق کند.»
او به رای دیوان عالی آمریکا در سال ۲۰۲۲ برای لغو حکم سقط جنین اشاره کرد و گفت: «این تصمیم بلافاصله از سوی گروهی از به‌اصطلاح کارشناسان “حقوق بشر سازمان ملل متحد”، که خود این عنوان یک تناقض است، به عنوان خیانت به تعهدات الزام‌آور حقوقی آمریکا در چارچوب حقوق بین‌الملل محکوم شد.»
وزیر امور خارجه آمریکا ادعا کرد: «هیچ‌کدام از اینها هیچ ارتباطی با معیار واقعی و والاتری از عدالت ندارد.»
روبیو منشا این وضعیت را افرادی کنترل کننده این نهادها شبکه گسترده‌ای از سازمان‌های غیردولتی، فعالان بین‌المللی، بوروکرات‌ها و حامیان آنها در آمریکا و سراسر جهان برشمرد و گفت: «برای این نخبگان جهانی، حقوق بین‌الملل مجموعه‌ای بی‌طرف از قواعد نیست. حقوق بین‌الملل ابزاری برای پیشبرد منافع خودشان تحت پوشش اصول جهان‌شمول است.»
وزیر خارجه آمریکا مدعی شد: «آنها مدافعان سرسخت دموکراسی هستند، تا زمانی که نتیجه یک انتخابات خاص منافعشان را به چالش بکشد. آنها درباره اهمیت حاکمیت ملی برای ما سخنرانی می‌کنند، در حالی که از کشورها می‌خواهند کنترل مرزهای خود را واگذار کنند و اجرای قوانین مهاجرتی خود را به دادگاه‌های بین‌المللی غیرمنتخب بسپارند. می گویند با همه اشکال امپریالیسم، کشورگشایی و سلطه مخالفند، اما خودشان به دنبال اعمال اقتدار بر تک‌تک کشورها و دولت‌های روی زمین هستند.»
315
