به گزارش خبرگزاری برگزیده، مصطفی نجفی در روزنامه خراسان نوشت: بعید به نظر می‌رسد که مسئولان جمهوری اسلامی نسبت به نیات و محاسبات راهبردی روسیه ناآگاه بوده‌اند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد سطحی از بدبینی و احتیاط نسبت به رفتار و اهداف روسیه در میان مقامات ایرانی وجود داشته است. هرچند این بدبینی به‌طور سنتی و ساختاری به شدتِ بی‌اعتمادی نسبت به ایالات متحده نیست.در چارچوب نظام بین‌المللی‌ای که ایران خود را در معرض سیاست‌های فشار، تحریم و تقابل از سوی غرب می‌بیند، تصمیم‌گیران ایرانی به این جمع‌بندی رسیده‌اند که ناگزیر باید با دیگر قدرت‌های بزرگ، از جمله روسیه و چین، تعامل و همکاری کنند.
این همکاری نه از سر اعتماد کامل یا همسویی ایدئولوژیک، بلکه بر مبنای محاسبات عمل‌گرایانه(مبتنی بر اضطرار) و موازنه‌ساز شکل گرفته است. به بیان دیگر، سیاست ایران در قبال روسیه و چین را می‌توان تلاشی برای کاهش هزینه‌های انزوا، ایجاد اهرم‌های متقابل در برابر غرب و بهره‌گیری از شکاف‌ها و رقابت‌های موجود در نظام بین‌الملل دانست؛ تلاشی که همزمان آگاهی از محدودیت‌ها، تعارض منافع و امکان رفتار فرصت‌طلبانه این قدرت‌ها را نیز در خود دارد.
۲۱۹
