به گزارش برگزیده، احمد زیدآبادی تحلیلگر مسائل ایران در واکنش به اظهارات سخنگوی وزارت خارجه نوشت:
سخنگوی وزارت خارجه “ادعای بنبست در مذاکرات” را رد کرده و گفته است: “سخن گفتن از بنبست در مذاکرات وجاهت ندارد!”
هر چه اندیشیدم منظور آقای سخنگو از “مذاکرات” کدام “مذاکرات” است که ادعای بنبست آن وجاهت ندارد، به نتیجهای نرسیدم. مگر اصلاً مذاکرهای در جریان است که ادعای بنبست یا عدم بنبست در آن محلی از اعراب داشته باشد؟
وضع الان به گونهای است که اگر حتی روزنامهها در بارۀ “مذاکره” چیزی بنویسند یا به آنان “تذکر” داده میشود و یا مورد هجوم رسانههای اصطلاحاً امنیتی قرار میگیرند.
بعد در چنین شرایطی سخنگوی وزارت خارجه از “وجاهت نداشتن ادعای بنبست در مذاکرات” سخن میگوید! شاید هدفش از این صحبتها، تأثیرگذاری بر روند صعوی بهای ارز و طلا بوده باشد!
>>> بیشتر بخوانید:
به کدام «میز مذاکره» بازگردیم؟/ ایران هیچ مداخلهای در امور لبنان ندارد/ عمده رایزنی ایران و عربستان سوریه و منطقه بود/ اردوغان به تهران میآید
به گزارش برگزیده، اسماعیل بقائی رئیس مرکز دیپلماسی عمومی و سخنگوی وزارت خارجه در نشست هفتگی خود با خبرنگاران در پاسخ به اینکه که آیا در جریان سفر وزیر امور خارجه به فرانسه راه حلی برای خروج از بنبست هستهای ارائه شده است، گفت: در رابطه با موضوع هستهای، موضع ما روشن است. کاری که ایران انجام میدهد، تمرکز بر اجرای حقی است که بر اساس حقوق بینالملل و طبق معاهده منع اشاعه به ایران و هر کشور دیگری داده شده است. موضوع هستهای ما اصالتا نمیتواند یک موضوع نگرانی بینالمللی باشد. این مسئله از ابتدا بر ایران، بر منطقه و بر شورای امنیت سازمان ملل متحد و پیش از آن بر شورای حکام آژانس تحمیل شد. بنابراین، بهطور طبیعی، این موضوع اساساً بهعنوان یک مسئله هیچ موضوعیتی ندارد و بهتبع آن سخن گفتن از «بنبست» نیز، به نظر من، وجاهتی ندارد. طرفهای مقابل باید از اعمال سیاستهای مبتنی بر زور خودداری کنند؛ سیاستهایی که خواستههایی را مطرح میکند که هیچ مبنایی در حقوق بینالملل و منطق ندارد.
بقائی در پاسخ به پرسشی دیگر درباره لحن بیانیه وزارت خارجه فرانسه پس از دیدار روز چهارشنبه آقای عراقچی در پاریس، بهویژه جمله دستوری «ایران هرچه زودتر به میز مذاکره برگردد»، گفت: تکرار یک گزاره مبنی بر اینکه «ما آمادهایم برای مذاکره» تغییری در واقعیت امر که طرفهای مقابل برای مذاکره آماده نیستند، نمیدهد. آماده بودن برای مذاکره یا اینکه شما از یک طرف بخواهید «به میز مذاکره برگردد» این سوال را ایجاد میکند که به کدام میز بازگردیم؟ طرف اروپایی که هر وقت صحبت از میز میشود، اشاره میکند که «بروید با آمریکا صحبت کنید»، نشان میدهد که خودشان قائل به این نیستند که میتوانند نقش مستقل، مسئولانه و مؤثر در یک روند دیپلماتیک ایفا کنند؛ شاید از توانمندی و اعتماد لازم برای اینکه مسئولیتهای خودشان را انجام دهند برخوردار نیستند.
315
