به گزارش برگزیده، آلوف بن، سردبیر روزنامه هاآرتص و پژوهشگر ارشد دانشگاه تورنتو، در یادداشتی تحلیلی برای نشریه فارن افرز نوشت که با نزدیک شدن به موعد رای‌گیری در اسرائیل، بخش عمده‌ای از ناظران جهانی امیدوار به شکست بنیامین نتانیاهو پس از نزدیک به دو دهه حکمرانی تهاجمی هستند.
دوران قدرت نتانیاهو با تخریب هرگونه دورنمای صلح، گسترش صدها شهرک‌نشین غیرقانونی در کرانه باختری، ویرانی نوار غزه، اشغال مناطقی از خاک لبنان و سوریه و ورود به جنگ با ایران شناخته می‌شود.
با این حال، به عقیده این تحلیل‌گر ارشد، اگرچه پیروزی گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد مشترک ارتش و رهبر حزب یشار، ممکن است تهدیدات داخلی علیه استقلال دستگاه قضایی، رسانه‌ها و خدمات عمومی را متوقف سازد، اما سیاست خارجی و راهبرد کلان تل‌آویو در قبال فلسطینیان دست‌نخورده باقی خواهد ماند.
تقریباً تمامی احزاب جریان اصلی یهودی، از جمله حزب آیزنکوت، صراحتاً با تشکیل کشور مستقل فلسطینی مخالف‌اند و تجاوزات نظامی گسترده به نوار غزه را از نظر عملیاتی امری ضروری قلمداد کرده‌اند.
تقلیل بحران به مقصرشناسی هفتم اکتبر و بازی با کارت احزاب عربی
به باور سردبیر هاآرتص، رقابت‌های انتخاباتی کنونی به جای ارائه راهبرد مشخص، به بازی فرافکنی پیرامون مقصر اصلی شکست امنیتی ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تنزل یافته است.
اردوگاه اپوزیسیون با یادآوری تسهیل ورود اموال قطری به غزه، نادیده گرفتن هشدارهای اطلاعاتی و مسدودسازی تحقیقات مستقل، نتانیاهو را مقصر اصلی کشته شدن ۱۲۰۰ اسرائیلی و اسارت ده‌ها تن دیگر معرفی می‌کند.
آیزنکوت که فرزند و دو برادرزاده خود را در نبردهای غزه از دست داده، سرسخت‌ترین منتقد نتانیاهو در این زمینه بوده است.
در مقابل، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ارتش و سرویس‌های امنیتی را مقصر فاجعه خوانده و حتی نظریه‌های توطئه‌ای مانند «خیانت از درون» را ترویج کرده است.
با این وجود، هر دو طیف در یک نتیجه‌گیری نژادپرستانه و افراطی پس از هفتم اکتبر هم‌نظر هستند: اینکه فلسطینیان هرگز قابل اعتماد نبوده و اسرائیل در محاصره دشمنان آشتی‌ناپذیر قرار دارد.
نتانیاهو با سوءاستفاده از همین فضای روانی، کارزاری را به راه انداخته تا به رای‌دهندگان القا کند هرگونه کابینه تحت هدایت آیزنکوت به دلیل نیاز به آرای نمایندگان عرب کنست، وابسته به فلسطینی‌ها خواهد بود؛ برچسبی که حتی بسیاری از هواداران لیبرال ضدنتانیاهو را در موضع دفاعی قرار داده است.
هم‌پوشانی دیدگاه‌ها درباره جنگ غزه، لبنان و ایران
نویسنده با واکاوی سوابق امنیتی نامزدها نشان می‌دهد که اختلاف آیزنکوت با نتانیاهو در حوزه امنیت، ماهوی نیست بلکه صرفاً تاکتیکی است.
آیزنکوت خود مدعی است در زمان عضویت در کابینه جنگ، از عملیات‌های تهاجمی‌تر و عمیق‌تر از تصمیمات نهایی نتانیاهو حمایت کرده و اکنون وعده می‌دهد ظرف ۱۸ ماه به حضور حماس در غزه پایان خواهد داد.
در خصوص پرونده تهران، آیزنکوت اگرچه شعار نتانیاهو مبنی بر تغییر رژیم از طریق هوا را «خیالبافی» خوانده، اما بر ضرورت حملات هوایی جهت تضعیف زیرساخت‌های نظامی و انتقال اورانیوم غنی‌شده به خارج تحت یک رژیم راستی‌آزمایی سخت‌گیرانه پافشاری می‌کند.
تنها تمایز رفتاری آیزنکوت، مخالفت نسبی او با خشونت‌های افسارگسیخته شهرک‌نشینان افراطی در کرانه باختری و پروژه جنجالی E1 است؛ رفتارهایی که او آن‌ها را «تروریسم یهودی» نامیده و نگران است انفعال در برابر آن، جرقه یک انفجار خونین منطقه‌ای و انزوای دیپلماتیک برگشت‌ناپذیر را روشن کند.
سونامی دیپلماتیک و توهم فریب جامعه جهانی با دیپلماسی عمومی
سردبیر هاآرتص در بخش پایانی یادداشت خود هشدار داد که جامعه جهانی دیگر رویکردهای خشونت‌طلبانه اسرائیل را نمی‌پذیرد.
نظرسنجی‌های بین‌المللی نشان‌دهنده سقوط کم‌سابقه مشروعیت تل‌آویو و طرح اتهامات سنگین نسل‌کشی است.
اعمال تحریم‌های مالی و ساختمانی اخیر از سوی دولت بریتانیا علیه شرکت‌های دخیل در شهرک‌سازی کرانه باختری، سامانه‌های بانکی تل‌آویو را با بحران جدی روبه‌رو کرده و در واشنگتن نیز با وجود حمایت‌های دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گرایش فزاینده‌ای در میان دموکرات‌ها و حتی برخی جمهوری‌خواهان برای قطع چک‌های سفید نظامی به ارتش اسرائیل شکل گرفته است.
آلوف بن نتیجه می‌گیرد که تل‌آویو با خطر از دست دادن وتوی سنتی آمریکا در شورای امنیت سازمان ملل مواجه است.
به باور وی، توهم دیرینه جناح راست مبنی بر امکان تداوم اشغالگری و دور زدن افکار عمومی جهان با ابزارهای تبلیغاتی (هاسبارا) به بن‌بست رسیده است؛ پیروزی احتمالی آیزنکوت شاید به دلیل عدم تکرار دروغ‌های آشکار نتانیاهو مهلتی موقت و کوتاه‌مدت به اسرائیل بدهد، اما از آنجا که ائتلاف شکننده او نیز توان پذیرش حقوق ملت فلسطین را ندارد، نخست‌وزیر بعدی ناگزیر به ادامه اشغالگری، تحمیل هزینه‌های سنگین انزوای دیپلماتیک و افزایش بی‌سابقه بودجه‌های تسلیحاتی خواهد بود؛ روندی که در صورت بقای مجدد نتانیاهو، موج مهاجرت نخبگان و فرار شهروندان سکولار از اسرائیل را تشدید خواهد کرد.
۴۲/۴۲
