سفارش‌های فرزند شهید آیت‌الله باغانی برای پاسداری از انقلاب

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری برگزیده های ایران، مرحوم آیت‌الله علی‌اصغر باغانی، از روحانیون برجسته و بازمانده حادثه تروریستی هفتم تیر ۱۳۶۰، پدر شهید ناصرالدین باغانی بود. او سال‌ها در عرصه قانونگذاری و قضاوت فعالیت داشت و در سن ۹۱ سالگی دار فانی را وداع گفت و در کنار فرزند شهیدش آرام گرفت.

شهید ناصرالدین باغانی در خانواده‌ای روحانی در سبزوار چشم به جهان گشود. فضای معنوی خانه و تعهد پدرش به اسلام و انقلاب، از سال‌های نوجوانی روحیه‌ای جهادی و آرمان‌خواه در او پرورش داد.

ناصرالدین پس از اتمام دبیرستان، وارد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام شد و سپس در دانشگاه امام حسین علیه‌السلام به تحصیل علوم نظامی و عقیدتی پرداخت. این دو مرحله، او را هم‌زمان مجهز به بینش عمیق دینی و مهارت‌های نظامی برای دفاع از کشور کرد.

با وجود پیشنهادهای متعدد برای ادامه تحصیل، او حضور در خط مقدم دفاع مقدس را انتخاب کرد. هم‌رزمانش از چهره‌ای متواضع اما قاطع و اهل عمل یاد می‌کنند که آرامش درونی‌اش از ایمان و یقین به شهادت سرچشمه می‌گرفت.

وصیت‌نامه ناصرالدین باغانی، که رهبر انقلاب آن را «سخنان یک عارف ۷۰ ساله» توصیف کرده‌اند، سرشار از عشق الهی، دعوت به پیروی از ولایت فقیه، هشدار نسبت به جدایی دین و سیاست، و توصیف عارفانه از شهادت است.

او در وصیت‌نامه خود با لحنی آمیخته به عرفان و شور ایمانی، شهادت را اوج بندگی و «عروسی مؤمن» توصیف می‌کند. او زندگی را فرصتی کوتاه برای جهاد در راه خدا می‌داند و از همرزمان و نسل‌های آینده می‌خواهد تا قاطعانه در خط ولایت فقیه باقی بمانند. باغانی هشدار می‌دهد که جدایی دین از سیاست، انحرافی خطرناک است که هم دین را می‌زداید و هم جامعه را بی‌پناه می‌کند. او طاعت از امام و ولی‌فقیه را شرط حفظ خلوص انقلاب معرفی کرده و از مردم می‌خواهد همواره دینداری و دفاع از آرمان‌های اسلام را بر منافع شخصی ترجیح دهند. در جملاتی سرشار از شوق لقاءالله، از خدا می‌خواهد که پایان عمرش را با شهادت رقم بزند تا جسمش خاک شود و روحش به دیدار محبوب بشتابد.

شهید باغانی در بخش پایانی وصیت‌نامه، نگاهش را به آینده امت معطوف می‌کند و خطاب به جوانان می‌نویسد که جبهه تنها میدان جنگ با دشمن خارجی نیست، بلکه صحنه دفاع از حقیقت در برابر شبهه، سستی و دنیاطلبی نیز هست. او ایمان را چراغ راه و اخلاص را سلاح ماندگار معرفی می‌کند و تأکید دارد که هرکس دل در گرو دین و ولایت دارد، باید آماده فدا کردن جان و آسایش خود باشد تا پرچم اسلام بر قله‌های عدالت و معنویت برافراشته بماند.

ناصرالدین در سال ۱۳۶۵ و در یکی از عملیات‌های دفاع مقدس به شهادت رسید. بر مزارش در بهشت زهرا سلام الله علیها جمله «فارغ‌التحصیل دانشگاه امام حسین (ع)» حک شده است؛ عبارتی که نماد آمادگی علمی، معنوی و عملی او برای نبرد در راه خداست.

زندگی و شهادت ناصرالدین باغانی، الگویی برای جوانان انقلابی باقی مانده است؛ الگویی که نشان می‌دهد چگونه می‌توان تنها با چند دهه عمر، اثری عمیق و الهی در جامعه بر جای گذاشت. یاد این پدر و پسر که یکی عمرش را در خدمت انقلاب و دیگری جانش را در راه آن نثار کرد، در حافظه امت اسلامی زنده خواهد ماند.

انتهای‌پیام/