به گزارش خبرگزاری برگزیده، ازجمله تغییراتی که علی لاریجانی، دبیر فقید شورای عالی امنیت ملی پس از پذیرفتن ریاست صداوسیما در این سازمان ایجاد کرد تغییر مدیران میانی بود. ازجمله مدیرانی که با حضور لاریجانی در صداوسیما، با این سازمان همکاری کردند تقی آزاد ارمکی، جامعهشناس بود. او در حالی اردیبهشت ۱۳۷۳ مدیریت مرکز تحقیقات و مطالعات صداوسیما را پذیرفت که تمرکزش را بر تقویت فعالیتهای «واحد سنجش افکار» این مرکز گذاشت. در این میان اما گرفتاریهایی هم پیدا شد و واحد سنجش افکار با چالشهای متعددی مواجه بود. تقی آزاد ارمکی در این مورد به برگزیده میگوید: «به عنوان مثال ما به نتایجی میرسیدیم که هاضمه حاکمیت بعضا نمیتوانست هضمشان کند، ازجمله در مورد تغییر نگاهها، نگرشها و ارزشها. اینها ازجمله مواردی بود که در نتایج پژوهشها ذکر میشد اما متاسفانه بسیاری حاضر به پذیرش آن نبودند.»
او در پاسخ به این که واکنش علی لاریجانی بهعنوان رئیس وقت سازمان صداوسیما به این آمار و اطلاعات چه بود؟ میگوید: «به عقیده من، دکتر لاریجانی در وضعیتی دوگانه قرار داشت، وضعیتی دوگانه که تا انتها نیز با او باقی ماند. او از یکسو دغدغه کار علمی، دانشگاهی و پژوهش داشت و به همین دلیل ایجاد تغییر و تحول در کار مرکز تحقیقات برایش از اهمیت برخوردار بود و علاقه داشت نظرات افکار عمومی نسبت به مسائل گوناگون را بداند اما از سوی دیگر سیاستمداری با گرایش اصولگرایی بود و از سوی این گرایش، تحت فشارهایی فزاینده قرار داشت. در واقع یکی از گرفتاریهای او در فرآیند مدیریت صداوسیما همین بود که در وضعیتی تعارضآمیز قرارش میداد. در نتیجه گاهی به سوی نگاه عالمانه مدنظرش متمایل میشد و گاهی به سوی حوزه سیاسی و حکمرانی. همین، کار را برای او دشوار کرده بود و به همین علت من هم مدت زمان زیادی، حدودا سه سال، در مرکز نماندم و به کار دانشگاهی خود بازگشتم.»
متن کامل این گفتوگو را اینجا بخوانید.
59243
