به گزارش خبرگزاری برگزیده، در یادداشت «رائد فرید زاده» آمده است:
سینما از بدو ورود به این سرزمین و در طول حیات پرفراز و نشیب بیش از یکصدسالهی خود، تنها یک کالا، یک صنعت صرف سرگرمی، یا ویترینی برای نمایش توانمندیهای فنی نبوده است. در جامعهی کهن ایران، با آن پشتوانهی غنی از شعر و ادبیات، اندیشه و حکمت، سینما به سرعت روح و جانی ایرانی یافت و به دماسنجی اجتماعی و بازتابدهندهی روح جمعی و به یکی از صادقترین راویان روزهای تلخ و شیرین مردم تبدیل شد. سینما، یکی از معدود فضاهایی است که در آن، یک ملت با تمام تکثر و تفاوت، خاستگاههای طبقاتی و تضادهای نسلی، همگان در کنار یکدیگر مینشینند و نفس به نفس به پردهی واحد چشم میدوزند و رویایی مشترک را تجربه میکنند. این «تجربهی جمعی»، همان نقطهی ثقلی است که ایران ما امروز بیش از هر زمان دیگری برای بازیابی انسجام و همدلی خود به آن نیازمند است. روز ملی سینما، فراخوانی است برای بازاندیشی در نسبت میان «هنر، جامعه و حاکمیت» و پرسشی است رو به آینده که تصویر مشترک ما، امروزه چگونه ترسیم می شود و چه رسالتی بر دوش دارد.
سینمای ایران، باید به مثابه یک مامن و محملی برای تحقق گفتوگوی ملی عمل کند. ما نیازمند آثاری هستیم که با دردمندی و انصاف از چارچوبهای کلیشهای عبور کنند و به جای دامن زدن به دوقطبیهای ویرانگر و فرساینده، دعوت کننده «مدارا و رواداری»، «همبستگی» و «تابآوری اجتماعی» باشد.
ما امروز در منطقهای زیست میکنیم که بوی باروت، خون و ویرانی، بیش از هر زمان دیگری در دهههای اخیر، در آن به مشام میرسد. سایهی شوم جنگ، تهدیدات مستمر قدرتهای جهانی و نسلکشیهای عریانی که با سکوت مجامع بینالمللی در این نقطه از زمین در جریان است، بار سنگینی بر دوش جامعه ما گذاشته است. در زمانهای که ماشین جنگ، راهبرد خود را تغییر داده تا نه فقط با موشک و بمب بلکه با «روایتسازی و روایتگری وارونه» و «تحریف تاریخ» به نبرد با فرهنگ و تمدن یک ملت برخیزد، کارکرد و و نقش سینما اهمیتی ویژه مییابد.
سینمای ایران، با پشتوانه غنی اخلاقی، نگاه انساندوستانه و شاعرانگی ذاتیاش، یکی از پرقدرتترین و برندهترین ابزار برای خنثی کردن تصویر مخدوش و ایرانهراسانهای است، که توسط قدرت های رسانه ای در حال تولید و ترویج است
برای تحقق این اهداف بزرگ و عبور از بحرانهای پیش رو، بیش از هر زمان دیگری نیازمند تقویت «اعتماد متقابل» و بنا کردن رابطهای مبتنی بر «همافزایی، احترام و درک مشترکایم». سازمان سینمایی بر این باور عمیق استوار است که بلوغ، شکوفایی و پویایی سینما، تنها در فضایی از تعامل و گفتگو سازنده محقق می شود.
روز ملی سینما، از طرفی بهانهای برای تجدید عهد با خود سینما است که حافظهی تاریخی و ملی ما را در یک قرن گذشته ساخته است.
باید قدردارن سینما بود؛ شاید سخت باشد فقدانش را تصور کنیم، از آن روی که حضورش، بودنِ تام و تمام است. شیرینی و تلخی حیات ما و نسلهای پیشین و پسین را همراهی کرده و در خاطره جمعی محفوظ نگهداشته است. سپاسگزار و وامدار یکی از ارکان اصلی حافظه و هویت فرهنگی این مرز و بوم ایم. روزت فرخنده و خجسته باد.
59243
