به گزارش خبرگزاری برگزیده، فریدون مشیری، از چهره‌های شناخته‌شده شعر معاصر فارسی، شاعری بود که با زبانی ساده، روان و سرشار از عاطفه، از عشق، دلتنگی، امید و انسانیت می‌سرود. او توانست میان موسیقی شعر کلاسیک و زبان شعر نو پیوندی برقرار کند و شعر را به زندگی روزمره مردم نزدیک‌تر سازد.
مشیری ۳۰ شهریور ۱۳۰۵ در تهران متولد شد. علاقه به شعر از نوجوانی در او شکل گرفت و در کنار فعالیت ادبی، سال‌ها در مطبوعات نیز کار کرد. نخستین مجموعه شعرش با عنوان «تشنه توفان» در سال ۱۳۳۴ منتشر شد و در ادامه، آثاری چون «گناه دریا»، «ابر و کوچه» و «بهار را باور کن» را به مخاطبان عرضه کرد.
در میان شعرهای او، «کوچه» با مطلع مشهور «بی‌تو مهتاب‌شبی باز از آن کوچه گذشتم» جایگاهی ویژه دارد؛ شعری که با روایت خاطره، عشق و حسرت، به بخشی از حافظه عاطفی چند نسل از فارسی‌زبانان تبدیل شده است.
یکی از ویژگی‌های شعر مشیری، زبان صمیمی و موسیقی دلنشین آن است؛ ویژگی‌هایی که شعرهایش را به آثار مناسبی برای اجراهای موسیقایی تبدیل کرد. همراهی شعر او با صدای محمدرضا شجریان نیز نمونه‌ای از پیوند ماندگار شعر و آواز در فرهنگ ایرانی است.
مشیری در سوم آبان ۱۳۷۹ درگذشت، اما شعرهایش همچنان خوانده می‌شوند. ماندگاری او بیش از هر چیز به توانایی‌اش در بیان احساسات مشترک انسانی بازمی‌گردد؛ شاعری که نشان داد برای اثر گذاشتن بر دل مخاطب، گاهی ساده‌ترین کلمات عمیق‌ترین معناها را در خود دارند.
۵۹۲۴۵
