به گزارش خبرگزاری برگزیده، شبکههای اجتماعی حافظه کوتاهی ندارند. عکسها میتوانند بارها بازنشر شوند، در صفحههای دیگر قرار بگیرند و همراه با اطلاعات تازه، معنایی متفاوت پیدا کنند. در سالهای اخیر، زندگی کودکان از خلال صفحات پدران و مادران بلاگر و حسابهای کودک-اینفلوئنسرها بیش از گذشته به محتوایی عمومی و گاه درآمدزا تبدیل شده است که از پیامدهای آن نمیتوان چشم پوشید. والدین در این میان تا کجا حق تصمیمگیری دارند و حق کودک بر تصویر و حریم خصوصیاش از کجا آغاز میشود؟ پلتفرمها در حفظ این مرز چه مسئولیتی دارند؟
امیرحسین خداپرست، مرضیه ادهم، حورا طهرانی، پگاه پورگلدوز، افشین عزیزی، معصومه تقیزادگان، محسن محمودی، مریم بهریان و حامد خانجانی نویسندگان پرونده «در حافظه بیپایان دیجیتال» هستند که با یادداشتهایی این موضوع را از منظر ارتباطات و رسانه، روانشناسی، فلسفۀ اخلاق و حقوق و با نگاهی به تدابیر برخی کشورهای جهان بررسی کردهاند.
پرونده دوم شماره ۱۹۶ با عنوان «آزمون سختِ ارتباطات»، مدیریت روایت و مسئولیت ارتباطی نهادها در بزنگاههای اجتماعی را بررسی میکند. در یکسال و نیم گذشته، جنگ، قطعی اینترنت، بحرانهای اقتصادی، اعتراضهای اجتماعی و حوادث مختلف، ارتباط میان نهادها و جامعه را بارها در موقعیت آزمون و خطا قرار داده است. در چنین بزنگاههایی، نیاز مخاطب به اطلاعات دقیق و موضع روشن بیشتر میشود و غیاب یک سازمان از فضای عمومی میتواند روایت آن را به دیگران واگذار کند. در این شرایط، روابط عمومی دیگر فقط مسئول انتشار اطلاعیه نیست و بخشی از تصمیمگیری سازمان را بر عهده دارد؛ نوعی تغییرِ مسئولیت ارتباطی که سازمانها را دگرگون کرده است.
در این پرونده تلاش شده این موضوع را از دو سوی دولت و بخش خصوصی بررسی شود. با محمد گلزاری، دبیر شورای اطلاعرسانی دولت در مورد تجربۀ اطلاعرسانی در جنگ و چالشهای ساختاری آن گفتوگو شده و علی خویی و سعید علیعسگری، مدیرعامل دو کسبوکار پرمخاطب از تصمیمهای ارتباطیشان در بحرانهای یک سال گذشته میگویند. همچنین سعید کیایی در یادداشتی به سهم حضور و غیاب برندها در سبد ارتباطی پرداخته و محسن محمودی در مقالهای دیگر تجارب جهانی معاصر را بررسی کرده است.
در سرمقاله شماره ۱۹۶، امیرعباس تقیپور، مدیرمسئول ماهنامه درباره نقش روابطعمومیها در اوج بحرانها و جنگ روایتها نوشته است.
علی ورامینی، سردبیر این موضوع را واکاوی کرده که الگوریتمها چگونه میتوانند نسبتهای طبیعی و دیرینۀ انسانی را تغییر دهند.
در این شماره تازه مدیریت ارتباطات نیوشا طبیبی درباره تحریم علمی ایران با لغو آزمونهای زبان نوشته است. حامد بیدی هم به بررسی حقوق دیجیتال شهروندان ایرانی پرداخته که از یکسو با فیلترینگ داخلی مواجهاند و از سویی دیگر با تحریمهای بینالمللی.
در یادداشتی دیگر به قلم هومن قاپچی موضوع عقلانیت، تردید و ضرورت تعلیق قضاوت در جامعهای چند قطبیشده و نقش «مخاطب خاکستری» در تقویت سواد رسانهای بررسی شده است. همچنین مهدی روزدار در مطلبی به این پرسش میپردازد که مالکیت رسانهای مقامات دولتی چه تأثیری بر استقلال خبری دارد.
۵۹۲۴۳
