شگفتی بلغارستان در والیبال/ از موفقیت فنی تا الهام‌بخشی انسانی
شگفتی بلغارستان در والیبال/ از موفقیت فنی تا الهام‌بخشی انسانی
به گزارش خبرگزاری برگزیده های ایران، پس از تابستانی رویایی که با کسب مدال نقره در مسابقات والیبال قهرمانی جهان به اوج رسید، جانلورنزو بلِنجینی، سرمربی تیم ملی والیبال بلغارستان، از ساختاردهی یک تیم شگفت‌انگیز سخن می‌گوید و احساسات، چشم‌اندازها و آگاهی از آغاز مسیری تازه را مرور می‌کند. او افق‌های جدید تیمی را ترسیم می‌کند که شور و هیجان ایجاد کرده و عملکردهای درخشان برادران نیکولوف و کل تیم جوان تحت هدایت مربی ایتالیایی را برجسته می‌کند.
بلِنجینی می‌گوید: هیچ‌کس انتظار نداشت بلغارستان این‌قدر خوب ظاهر شود و تنها در فینال مقابل ایتالیا شکست بخورد. «شگفت‌انگیز» کلمه درست است اما این نتیجه در جنبه‌های بسیاری ویژه است؛ نه فقط در میدان، بلکه در بازتاب آن. استقبال مردم در بلغارستان فوق‌العاده، غیرقابل‌فراموشی و فراتر از شادی ورزشی بود که به یک احساس جمعی تبدیل شد و نه فقط جامعه والیبال، بلکه مردم عادی، سالمندان و کودکان را نیز دربر گرفت. خوشحال کردن همه این افراد، پاداشی برابر با نتیجه مسابقه و مدال است.
سرمربی تیم ملی بلغارستان ادامه می‌دهد: رضایت زیادی از کار انجام‌شده داریم اما اکنون سخت‌ترین بخش شروع می‌شود: مدیریت آینده. باید تعادل و هویت تیم را حفظ کنیم، بدون نگاه کردن به گذشته، چه بعد از پیروزی و چه بعد از نتایج کمتر مثبت. رفتار و رویکرد ما باید با پروژه اولیه هماهنگ باقی بماند. این‌ها جوان هستند و باید با ثبات و واقع‌بینی هدایت شوند، بدون آنکه تحت فشار توقعات زیاد قرار گیرند.
او به ارزش انسانی و فنی نسل جوانی اشاره می‌کند که استعداد و روحیه تیمی را با موفقیت ترکیب کرده است: این‌ها بازیکنانی هستند که خودم انتخاب کردم، نه فقط برای ویژگی‌های فنی و جسمانی، بلکه برای ویژگی‌هایی فراتر از آن. هرکدام فهمیده‌اند که هیچ جاه‌طلبی شخصی بدون تیم ممکن نیست. حتی برجسته‌ترین و مشهورترین بازیکنان رفتار یکسان با سایر بازیکنان دارند و هیچ امتیاز ویژه‌ای طلب نمی‌کنند. این، فضیلت بزرگ این گروه است: اولویت هویت جمعی، حتی برای کسانی که طبیعی است بخواهند برجسته شوند.
بلِنجینی می‌گوید: هدف، بلندمدت است اما اولین دستاورد زودتر رسید. وقتی مسئولیت را قبول کردم، هدف واضح بود؛ به تدریج نزدیک‌ترین شدن به بهترین تیم‌ها و در میان‌مدت، تلاش برای کسب سهمیه المپیک. وقتی رسیدم، بلغارستان در رتبه‌ای بالاتر از بیستم جهان بود، اکنون نهم هستیم. وظیفه ما حفظ و در صورت امکان ارتقای این رتبه است. پروژه ما برای افزایش عملکرد و تثبیت بلغارستان در بین ده تیم برتر جهان طراحی شده است. ساختن تیم بزرگسال تقریباً از پایه نوجوانان، فرآیندی پیچیده بود، متفاوت با ایتالیا که یک بازیکن جوان را به گروهی با تجربه اضافه می‌کردم. اینجا باید کل گروه را پرورش می‌دادم. زمان برد، اما با تلاش زیاد و کمی شانس، موفق شدیم.
سرمربی پیشین تیم ملی ایتالیا هشدار داد: باید این نتیجه را به عنوان انگیزه درست مدیریت کنیم و نه توهم. همه، از بازیکنان تا کادر، باید همان رویکرد را حفظ کنند. نباید سبک کارمان تغییر کند یا توقعات بیش از حد داشته باشیم، فکر کنیم که همیشه باید جزو بهترین‌ها باشیم. استمرار کلید موفقیت است.
او در مورد فینال مقابل ایتالیا تصریح کرد: در ساعات قبل از بازی، احساس متفاوت است: ایتالیا هیچ‌گاه تیم عادی برای من نخواهد بود. بسیاری از بازیکنان با من اولین حضور ملی خود را داشتند و محبت متقابل داریم. اما وقتی بازی آغاز می‌شود، توجه من کاملاً روی تیم خودم است. قبول دارم که شکست مقابل ایتالیا کمتر دردناک بود تا تیمی دیگر.
سرمربی بلغارستان افزود: بزرگترین رضایت، دیدن این جوانان به عنوان نمونه‌ای برای مردم بلغارستان است. آنها حتی خارج از زمین خاص هستند: انگیزه کار، پذیرش تغییر و مقاومت فوق‌العاده دارند. این به من افتخار زیادی می‌دهد. پشت همه این‌ها خانواده‌ها هستند که آنها را این‌گونه پرورش داده‌اند و این مهمترین سرمایه است.
بلِنجینی با نگاهی روشن به ورزش و معناى آن گفت: ما با نتایج زندگی می‌کنیم. فرایند طولانی است و صبر می‌خواهد. اما کسانی که ورزش حرفه‌ای بازی می‌کنند همیشه برای برد تلاش می‌کنند، حتی وقتی می‌دانند آسان نیست. به همین دلیل این نتیجه شگفت‌انگیز است اما بخش هیجان‌انگیز برای من، بخش انسانی و مسیر رشد این جوانان است.
/