به گزارش برگزیده، علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه پیشین و رئیس بنیاد ایران شناسی روز جمعه در گفت‌وگو با ایرنا، درباره شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میاندوره‌ای مجلس نمایندگان و مجلس سنای آمریکا که از آن با عنوان شکست سیاست‌های جنگ‌طلبانه دونالد ترامپ رئیس‌جمهور این کشور یاد می‌شود، اظهار کرد: احراز چنین نتیجه‌ای در مجلس سنا و نمایندگان ایالات متحده قابل باور نبود به ویژه در مجلس نمایندگان که تفاوت میان آرای دموکرات‌ها و جمهوری خواهان بسیار زیاد است.
او افزود: در جایی از مجلات آمریکایی خواندم که نوشته بود این باخت جمهوری‌خواهان به دموکرات‌ها نبود، بلکه باخت آنان به جمهوری اسلامی بود.
وزیر امور خارجه پیشین کشورمان گفت: حکام این کشور (چرا که ما ملت‌ها را جدا از حکام آنان می‌دانیم) بدون دوراندیشی، تفکر، تدبیر و تعقل، وارد عرصه‌ای می‌شوند که عواقب آن را به درستی بررسی نکرده و تحت تبلیغات و راهنمایی‌های رژیم صهیونیستی، خود را در وضعیتی قرار می‌دهند که خلاصی از آن به راحتی امکانپذیر نیست، باید چنین عاقبتی را تجربه کنند.
مساله آمریکا دیگر فقط خروج از جنگ نیست؛ حفظ آبروی حاکمیت این کشور است
صالحی تاکید کرد: امروز بحث فقط خروج آمریکا از جنگ نیست، بلکه این است که حاکمیت آمریکا چگونه حفظ آبرو کند. چرا که آمریکا در جنگ با ایران ۲ بُعد از حقیقت حاکمیت خود را عریان کرد؛ نخست بُعد نظامی که ثابت شد آنچه درباره قدرت شکست‌ناپذیر این کشور می‌گفتند افسانه‌ای بیش نیست، و این موضوع در رقابت با رقبایی مثل چین و روسیه کاملا آشکار شد.
وی ادامه داد: دیگر اینکه، آمریکایی‌ها تصور می‌کردند می‌توانند افکار عمومی و انسجام داخلی ما را با روایت‌سازی دروغ و تصویرسازی نادرست از بین ببرند، که بحمدالله در این بخش نیز ناکام ماندند.
ناکامی آمریکا در تحقق اهداف جنگ علیه ایران
رئیس بنیاد ایرانشناسی با تشریح چهار هدف آمریکا از ورود به تقابل نظامی با ایران، تصریح کرد: آمریکایی‌ها در پی این بودند که نظام جمهوری اسلامی ایران را دچار فروپاشی کنند، کشور را چند پاره کنند، مردم و حاکمیت را از یکدیگر جدا کنند و در نهایت ایران را در مدار سیاسی خود قرار دهند، که به هیچ یک از این اهداف دست پیدا نکردند.
صالحی خاطرنشان کرد: تمام آنچه آمریکا می‌خواست، برعکس شد، انسجام ملی ما افزایش یافت، حمایت ملت از نظام بیشتر و صدای «نه به سیاست‌های غرب» بلندتر شد. اینجاست که معتقدم وقتی حاکمیتی بدون تدبیر، تعقل و تفکر وارد عرصه‌ای شود که عواقب آنرا درست ارزیابی نکرده باشد، با چنین مشکلاتی مواجه می‌شود.
