به گزارش برگزیده، در این پژوهش ۱۹ فرد دارای اضافه‌وزن یا چاقی، دو رژیم غذایی ۲۸ روزه را تجربه کردند؛ یکی با فیبر بیشتر و دیگری با پروتئین بیشتر. در هر دو رژیم، ۴۵ درصد انرژی روزانه در صبح، ۳۵ درصد در میانه روز و تنها ۲۰ درصد در وعده عصر مصرف می‌شد.
فیبر برای روده، پروتئین برای سیری
افراد در دوره رژیم پرفیبر به‌طور متوسط ۴.۸۷ کیلوگرم و در دوره رژیم پرپروتئین ۳.۸۷ کیلوگرم وزن کم کردند.
اما تفاوت این دو رژیم فقط روی ترازو دیده نشد. صبحانه پرپروتئین در کنترل اشتها عملکرد بهتری داشت؛ افراد پس از مصرف آن احساس سیری بیشتری داشتند و تمایل آنها به خوردن کمتر بود.
رژیم پرفیبر در مقابل تغییرات مطلوب‌تری در میکروب‌های روده ایجاد کرد. میزان برخی باکتری‌هایی که بالقوه برای سلامت روده مفید شناخته می‌شوند، از جمله بیفیدوباکتری‌ها و باکتری‌های تولیدکننده «بوتیرات»، افزایش یافت.
آیا صبحانه پرکالری‌تر باعث لاغری می‌شود؟
این مطالعه به‌تنهایی چنین چیزی را ثابت نمی‌کند. نکته مهم این است که هر دو برنامه غذایی برای ایجاد کسری انرژی طراحی شده بودند؛ بنابراین کاهش وزن را نمی‌توان فقط به بزرگ‌تر و پرکالری‌تر بودن صبحانه نسبت داد. ضمن اینکه تعداد شرکت‌کنندگان تنها ۱۹ نفر بود و هر رژیم چهار هفته ادامه داشت.
با این حال، نتایج نشان می‌دهد ترکیب صبحانه می‌تواند اهمیت داشته باشد: پروتئین بیشتر ممکن است به کنترل گرسنگی کمک کند و فیبر بیشتر می‌تواند مزایایی برای میکروبیوم روده داشته باشد. برای مشخص شدن اینکه این الگوی غذایی در بلندمدت تا چه اندازه به کنترل وزن کمک می‌کند، مطالعات بزرگ‌تر و طولانی‌تری لازم است.
منابع: pubmed ، pubmed
۴۷۲۳۲
