به گزارش خبرگزاری برگزیده، علیرضا قربانی که در مهر ۱۴۰۵ با تعویق کنسرت «ایرانم» در طرقبه‌شاندیز خبرساز شد، حدود یک دهه پیش نیز به لغو کنسرت دو هنرمند دیگر در خراسان رضوی واکنش نشان داده بود. او در یادداشتی در اردیبهشت ۱۳۹۵، با اشاره به جایگاه تاریخی خراسان در فرهنگ و ادب ایران، از مسئولان فرهنگی خواسته بود از موسیقی ایرانی حمایت کنند.
در گزارشی با تیتر «از «حریم حرم» تا سرنوشت مجوزهای موسیقی در خراسان رضوی» به سابقه لغو و تعویق کنسرت‌ها در این استان، مواضع مسئولان و واکنش هنرمندان به محدودیت‌های برگزاری اجراهای موسیقی پرداخته‌ایم.
یکی از این واکنش‌ها به علیرضا قربانی مربوط است؛ خواننده‌ای که در اردیبهشت ۱۳۹۵، پس از لغو کنسرت‌های کیهان کلهر و شهرام ناظری در نیشابور، یادداشتی منتشر کرد و نسبت به پیامدهای چنین تصمیم‌هایی برای موسیقی ایرانی هشدار داد.
قربانی در آن یادداشت با اشاره به جایگاه تاریخی خراسان و پرورش چهره‌هایی چون خیام و عطار در این منطقه، از لغو اجراهای این دو هنرمند ابراز تأسف کرد. او بر ضرورت حمایت مسئولان فرهنگی از موسیقی ایرانی تأکید داشت و هشدار داد که اختلاف‌های سیاسی و سلیقه‌ای می‌توانند به این حوزه آسیب بزنند.
نگرانی او تنها به برگزار نشدن چند اجرای موسیقی محدود نبود؛ قربانی درباره تأثیر کم‌رنگ شدن جایگاه موسیقی ایرانی بر ارتباط نسل‌های آینده با این میراث فرهنگی نیز ابراز نگرانی کرد. از نگاه او، تضعیف موسیقی ایرانی می‌تواند پیوند نسل‌های بعدی را با بخشی از هویت فرهنگی کشور تحت تأثیر قرار دهد.
این یادداشت در شرایطی منتشر شد که لغو کنسرت‌ها در برخی شهرهای خراسان رضوی، از جمله نیشابور، پرسش‌هایی درباره نسبت میان مجوزهای صادرشده و امکان عملی برگزاری اجراها مطرح کرده بود. در همان مقطع، لغو کنسرت کیهان کلهر و انتشار خبر لغو اجرای شهرام ناظری نیز واکنش‌هایی در جامعه موسیقی به دنبال داشت.
اکنون، با تعویق کنسرت «ایرانم» در شاندیز در مهر ۱۴۰۵، بازخوانی آن یادداشت فرصتی برای مرور موضع پیشین قربانی درباره وضعیت موسیقی در خراسان رضوی است. با این حال، یادداشت سال ۱۳۹۵ او واکنشی به لغو کنسرت‌های کلهر و ناظری بود و نباید آن را موضع‌گیری مستقیم درباره جزئیات یا علت تعویق اجرای اخیر خودش دانست.
برای مطالعه متن کامل این گزارش اینجا کلیک کنید.
۵۹۲۴۴
