به گزارش برگزیده، در بخشی از گزارش این نشریه آمریکایی، آمده است: بحث درباره دلایل و توجیهات چنین اقدامی بیش از پیش مطرح شده است. تصمیم برای اعزام نیروهای آمریکایی به جنگ، از مهمترین و سنگینترین مسئولیتهای هر رئیسجمهور ایالات متحده به شمار میرود و بخشی از این مسئولیت، اقناع افکار عمومی درباره چرایی این تصمیم است.
منتقدان معتقدند دولت ترامپ تاکنون توضیح جامع و روشنی درباره هدف احتمالی از درگیری با ایران ارائه نکرده است. برخی مقامها از تلاش برای وادار کردن ایران به توافق هستهای سخن گفتهاند و برخی دیگر حتی از تغییر حکومت در ایران نام بردهاند. با این حال، هنوز چارچوبی منسجم برای توجیه جنگ احتمالی ارائه نشده است.
نگاهی به تجربههای تاریخی نشان میدهد روسایجمهور پیشین آمریکا کوشیدهاند پیش از ورود به جنگ، افکار عمومی و کنگره را با خود همراه کنند. فرانکلین روزولت در آستانه ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم، بهرغم گرایشهای انزواطلبانه جامعه، بهتدریج افکار عمومی را آماده کرد.
او با اجرای برنامه «وام و اجاره» برای کمک به بریتانیا و برقراری نخستین سربازگیری در زمان صلح، کشور را برای جنگ آماده ساخت؛ هرچند همزمان تأکید میکرد آمریکا وارد جنگ خارجی نخواهد شد. حمله ژاپن به پرل هاربر در نهایت زمینه ورود رسمی آمریکا به جنگ را فراهم کرد.
لیندون جانسون نیز در جریان جنگ ویتنام، پس از حادثه خلیج تونکین، از کنگره مجوز گستردهای برای اقدام نظامی گرفت.
او استدلال میکرد عقبنشینی آمریکا موجب بیاعتباری این کشور و گسترش کمونیسم در آسیا خواهد شد؛ استدلالی که بعدها به «نظریه دومینو» مشهور شد. اما با طولانی شدن جنگ و افزایش تلفات، حمایت عمومی کاهش یافت.
در مورد جورج دابلیو بوش نیز دولت وی با تمرکز بر ادعای وجود سلاحهای کشتار جمعی در عراق، تلاش گستردهای برای اقناع کنگره و افکار عمومی انجام داد. هرچند این استدلالها در ابتدا حمایت گستردهای جلب کرد، اما با آشکار شدن نبود چنین سلاحهایی، مشروعیت جنگ زیر سوال رفت.
315
