به گزارش برگزیده، در امارات متحده عربی که در عملیات وعده صادق ۴ به دلیل میزبانی پایگاهها و منافع آمریکا به عنوان یک منشأ حملات متجاوزانه به ایران هدف قرار گرفت و کسبوکارها، حملونقل و گردشگری آن به شدت از جنگ غیرقانونی آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران متاثر شد، پنج ماه پس از آتشبس میان ایران و آمریکا نشانههایی از بازگشت روند عادی تجارت و زندگی روزمره دیده میشود که نتیجه تلاش امارات برای کاهش تنشها با ایران بوده است.
به روایت ایسنا؛ روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی در این باره نوشت: دفاتر اداری در برجهای امارات که محل فعالیت هزاران بانکدار و مدیر مالی بینالمللی است دوباره پر شدهاند، لنجها در آبهای خلیج فارس در حال تردد هستند تا کالاها را از بنادر دوبی به ایران برسانند و اولین پروازهای ایران در فرودگاه دوبی بیسروصدا از سرگرفته شدهاند و مقامات اماراتی اجازه بازگشت به حدود ۲۰ هزار ایرانی دارای اقامات این کشور حاشیه خلیج فارس را دادهاند که هنگام آغاز جنگ از کشور خارج شده بودند.
تمامی اینها نشانههایی از تلاش امارات و ایران برای کاهش تنش، حتی با وجود ادامه داشتن درگیریهاست. امارات در آتشبس شکننده میان ایران دست به یک اقدام جسورانه زده است: فعالسازی دوباره و آزمایشی کانالهای دیپلماتیک و اقتصادی با ایران و همزمان، تقویت روابط نظامی با رژیم صهیونیستی و آمریکا.
رسانه انگلیسی با اشاره به اینکه امارات بهرغم مواضع تند خود در زمان جنگ، از زمان آتشبس میان ایران و آمریکا به دنبال تغییر مسیر از خصومت به تنشزدایی با تهران بوده است، این رویکرد را اتخاذ سیاستی عملگرایانه درجهت استفاده از ثروت عظیم نفتی خود برای کسب نفوذی منطقهای و فراتر از آن بوده است.
در ادامه این مطلب مطرح شد: یک مقام ارشد اماراتی میگوید تنشزدایی بخشی از مجموعه راهبردها برای مدیریت روابط با این رقیب بسیار بزرگتر(ایران) است و ابوظبی همزمان خود را برای بدترین شرایط در صورت تداوم درگیریها آماده میکند.
به گفته منابع آگاه، محمد بن زاید آل نهیان، رئیس امارات متحده عربی مسئولیت حساس تنشزدایی با ایران را به سه تن از برادران خود واگذار کرده است که شامل منصور، یکی از معاونان او، عبدالله، وزیر امور خارجه و طحنون، مشاور امنیت ملی این کشور است. گفته میشود این مقامات اماراتی نسبت به بقیه آنها سیاستهای عملگرایانهتری دارند.
یکی از مقامات دوبی میگوید: «ایران جمعیت زیادی دارد، بازار مصرف بزرگی دارد و قطعا برای دوبی به عنوان قطب تجارت و صادرات دوباره آن سود بزرگی محسوب میشود. این از منظر بازگشت به روابط عادی برای ما بسیار مهم است.»
علاوه بر این، یک تاجر اماراتی که نگران افزایش قیمتها در امارات است، میگوید: «ما نمیتوانیم ایران را نادیده بگیریم. اگر به من بگویید به خاطر اتفاقاتی که میافتد، باید تجارت با ایران را متوقف کنم و جایگزینی برای تجارت پیدا کنیم، میگویم غیرممکن نیست اما آسان هم نیست.»
315
