فقدان تکنولوژی، عامل طولانی شدن تولیدات فاخر در کشور

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری برگزیده های ایران، سایت ورلد آف ریل امروز اعلام کرد که به نظر می‌رسد ساخت فیلم «زندگی عیسی» مارتین اسکورسیزی قطعاً در دست اجرا است و تولید آن قرار است پاییز امسال و به احتمال زیاد در ماه اکتبر (آبان) آغاز شود. در عین حال گفته شده اندرو گارفیلد در این پروژه جلوی دوربین می‌رود و حضور مایلز تلر نیز به عنوان یکی دیگر از بازیگران محتمل است. داستان این فیلم بیشتر در زمان حال می‌گذرد و در ایتالیا، مصر و اسراییل فیلمبرداری می‌شود.

این فیلم با اقتباس از کتابی به همین نام نوشته شوساکو اندو در سال ۱۹۷۳ ساخته می‌شود و قرار است یکی از کم‌هزینه‌ترین فیلم‌های این کارگردان، پس از مدت‌ها باشد. در ۲۵ سال اخیر وی همواره مشغول ساخت تولیدات بزرگ استودیویی بوده و همین فیلم جدید وی را بسیار صمیمی‌تر می‌سازد. اسکورسیزی در توصیف این پروژه آن را فیلمی حدود ۸۰ دقیقه‌ای خوانده که بر آموزه‌های اصلی عیسی مسیح تمرکز می‌کند و به گونه‌ای بدون تبلیغ، به بررسی اصول می‌پردازد. وی گفته این فیلم نه یک فیلم داستانی مستقیم و نه یک مستند، بلکه ترکیبی از هر ۲ است.

در بخشی از این خبر به ساخت تولید استودیویی اشاره شده است؛ همان نکته‌ای که بارها درباره‌اش صحبت شده و آن استفاده از تکنولوژی نوین فیلمسازی؛ حتی زمانی که سریال «حشاشین» پخش شد و حرف و حدیث‌هایی پیروِ آن بیرون آمد که کمتر از یک سال با هزینه‌های به مراتب پایین‌تر از ساخت سریال‌های چند ساله ایران ساخته شده است. 

این زنگ خطر بارها برای مسئولین و دست‌اندرکاران ساخت فیلم و سریال در ایران به صدا درآمده و خبرِ امروز هم یک بار دیگر این زنگ خطر را یادآوری می‌کند که می‌توان در مدت زمان کمتر و هزینه‌های مقرون‌ به صرفه‌تر سریال‌ها و فیلم‌های جریان‌ساز و مهم ساخت. 

یعنی به جای بازپخش چندین ساله «مختارنامه» و برخی آثار دیگر نمایشی، هر ساله یا حداقل هر دو سال یک بار یک اثر آیینی و نمایشی خوب و درخور شأن اهل‌بیت ساخته شوند. بسیار داستان‌هایی وجود دارد که اگر ساخته نشوند باید منتظرِ خبرشان از کمپانی‌های فیلمسازی دنیا باشیم. 

اما چرا زنگ خطر؟ زنگ خطر ماجرا اینجاست که شاید یکی از بزرگترین موانع ساخت سریال و فیلم خصوصاٌ «الف ویژه‌ها» همین فناوری‌های جدید باشد که کار را به لحاظ زمانی کُندتر و اصطلاحاً تولید کارها را گران‌تر می‌کند. به گفته کارشناسان این عرصه که جزو بنیانگذاران تکنولوژی ویرچوال پروداکشن تولید مجازی فیلم در ایران هستند این نکته مطرح می‌شود به دلیل طولانی شدن دوران تولید سریال گران تمام می‌شود تا جایی که بسیاری از مدیران تلویزیون و سینما بعضاً از زیر بار ساخت این نوع کارها تنها به دلیل بالا بودن هزینه‌ها، شانه خالی می‌کنند.

با فناوری‌های جدید که اتفاقاً در همین خبر آمده؛ «در ۲۵ سال اخیر وی همواره مشغول ساخت تولیدات بزرگ استودیویی بوده و همین فیلم جدید وی را بسیار صمیمی‌تر می‌سازد» حتی سریال‌هایی همچون «حشاشین» از آن بهره‌برداری شده می‌توان کارهای بزرگ و تأثیرگذار نمایشی را در کمتر از یک سال به سرانجام رساند.

این زنگ خطر را باید جدّی گرفت و به جای ساخت سریال‌های ناموفق و بی‌هدف؛ از سریال‌هایی حمایت شود که جنبه استراتژیک داشته باشند. استراتژی‌سازی صرفاً در جهت ساخت آثار سیاسی و حماسی نیست بلکه سریال‌های دینی و مذهبی و تاریخی می‌توانند استراتژیک و جریان‌ساز باشند. باید جریان‌ِ ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی تاریخی و دینی را با ابزار تکنولوژی مورد حمایت قرار داد؛ حتماً هم هزینه‌های ساخت در فیلم‌ها و سریال‌های مهم و اصطلاحاً پرلوکیشن با پروداکشن‌های زیاد کم می‌شود و هم آنقدر طول نمی‌کشد که مخاطب را چندین‌سال‌ منتظر نگه دارد، مثلاً نیاز نیست تا ۱۴۰۵ منتظرِ سریال «سلمان فارسی» باشیم یا برخی سریال‌های دیگر که در تاریخِ تلویزیون به عنوان ویترین ارزشمندی از آنها یاد می‌شود.

شاید برای برخی سؤال پیش آید چطور می‌توان یک پروژه چند ساله را چند ماهه یا یکساله ساخت؟ با توجه به تغییرات بنیادی و ویژگی‌های این روش تولید Virtualprodaction در صنعت سینما ما  امکان ساخت پروژه‌های تاریخی سینمایی در مدت زمان کمتر از یک سال وجود دارد و با کاهش هزینه تولید در صورت حمایت سازمان سینمایی، صداوسیما می‌تواند با استفاده از فناوری‌های نوین همزمان چندین سریال و سینمایی بسازد.

/