به گزارش برگزیده روزنامه همشهری نوشت: علت رده‌بندی هم که برای فیلم درنظر گرفته شد شوخی‌های بزرگسالانه فراوان بود.حالا ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود که در آن معلم دانش‌آموزان دبستانی در کلاس بین 2گزینه «پرسش» و «سینما» قرعه‌کشی می‌کند و با درآمدن اسم سینما از قرعه، دانش‌آموزان به دیدن خانوم والده می‌روند.
از انتخاب این فیلم برای دختران دبستانی که بگذریم، این مسئله جالب است که مسئولان مدرسه به‌راحتی توانسته‌اند برای این دانش‌آموزان زیر 15سال بلیت فیلمی را تهیه کنند که طبق دستورالعمل، مجاز به تماشای آن نیستند.
یکی از راه‌های مطمئن برای اینکه کودک فیلم نامناسب براساس اقتضای سنش را در سینما نبیند، نظارت و آگاهی والدین است. اما در این مورد جالب است که مسئولان مدرسه این فیلم را برای بچه‌ها انتخاب کرده‌اند و خانواده‌ها احتمالا نقشی در آن نداشته‌اند. این گروه دانش‌آموز البته تنها گروه زیر سن تعیین‌شده برای تماشای آن نیستند. در ویدئوهای مختلفی که بلاگرها درباره خانوم والده منتشر کرده‌اند، می‌توان حتی کودکان را دید که در سالن حضور دارند و این یعنی رده‌بندی سنی در سینمای ایران فقط یک فرمالیته برای ادامه نمایش فیلم است و این همان چیزی است که بارها به آن اشاره شده است.
آیا ضمانت اجرایی دارد؟
سیستم رده‌بندی سنی برای یک فیلم هرچند یک قانون نیست، اما به‌هرحال دستورالعملی است که برای محافظت از کودکان و نوجوانان درنظر گرفته می‌شود و باید به شکلی ضمانت اجرایی داشته باشد. اما به‌سادگی می‌توانید بلیت فیلم را از سایت خریداری کنید و زمانی هم که به سینما می‌روید کسی نیست تا شما را از بردن کودک یا نوجوانتان به سالن منع کند یا حتی درباره محتوای فیلم هشدار دهد. چنین رده‌بندی‌ای در ایران برای نخستین بار سال۱۳۷۷ و برای فیلم «مصائب شیرین» ساخته علیرضا داوودنژاد درنظر گرفته شد که همان زمان هم جدی گرفته نشد. بعدتر در سال۹۸ و با شکل‌گیری هیأتی ۳۰نفره برای رده‌بندی فیلم‌ها از نظر گروه سنی، برای 4فیلم «بی‌حسی موضعی»، «مسخره‌باز»، «نوشین» و «سونامی» رده‌بندی سنی درنظر گرفته شد. همان زمان دستورالعملی برای رده‌بندی سنی فیلم‌ها مطرح و ۴دسته مشخص شد. با این رده‌بندی سینماها موظف شده بودند روی ارائه بلیت برای افراد غیرمجاز نظارت کنند، اما این قانون تنها ۶ماه ادامه داشت و بعد از این مدت با شکایت دادستانی کل کشور از این ابلاغیه، دیوان عدالت اداری درخواست ابطال و توقف دستورالعمل رده‌بندی سنی فیلم‌های سینمایی را صادر کرد.
نقش خانواده در انتخاب فیلم برای کودکان
دلیل مخالفت دادستان با این ابلاغیه این بود که از نظر آنها باید تمام فیلم‌ها این نکات را رعایت کنند و اصولا نباید فیلمی ساخته شود که موارد مطرح‌شده در این ابلاغیه در آن وجود داشته باشد و این تصور به‌وجود آمده بود که این رده‌بندی به‌نوعی جواز برای ساخت فیلم‌هایی است که «اباحه‌گری» و خشونت در آنها دیده می‌شود.
به این ترتیب هیأت ۳۰ نفره‌ای که قرار بود مسئولیت این بازبینی‌ها را برعهده داشته باشد، ملغی شد. هرچند در همان زمان هم بحث‌های زیادی درباره سازوکار این رده‌بندی وجود داشت.می‌توان گفت: یکی از مسائل این بود که فیلم‌های‌مناسب برای رده بالای ۱۵سال سالن‌های کمتری در اختیار خواهند داشت که به‌منزله به‌خطرافتادن فروش فیلم بود.
با این تفاصیل و ناکارآمدبودن سیستم رده‌بندی سنی به‌نظر می‌رسد بهترین راه برای محافظت از کودکان از محتوایی که برایشان مناسب نیست، نظارت خانواده است. خانواده‌ها باید پیش از همراه‌بردن کودک درباره فیلم مطالعه کنند تا کودکشان با شوخی‌های نامناسب برای سنش یا خشونت در فیلم مواجه نشود و البته مسئولان مدرسه هم فیلم مناسبی برای دانش‌آموزان انتخاب کنند!
اکران مناسب برای کودکان و نوجوانان
در حال حاضر کدام فیلم‌های روی پرده برای کودکان و نوجوانان مناسبند؟ انیمیشن‌های «سفینه‌نجات» و «خرچنگ» و لایواکشن‌های «بامبولک ۲»، «سفید برفی» و «آن دو» با هدف مخاطب کودک و نوجوان ساخته شده‌اند. فارغ از اینکه این انیمیشن‌ها و فیلم‌ها چه کیفیتی دارند، مخاطب هدف این فیلم قرار بوده بچه‌ها باشند و قاعدتا انتخاب مناسبی برای اکران‌های دانش‌آموزی هستند. نکته مهمی که در مورد اکران دانش‌آموزی نباید فراموش شود، طیف سنی گسترده دانش‌آموزان است. دانش‌آموزان گروه‌های سنی از 7تا 18سال را شامل می‌شوند و مسلما فیلم کودکان 7ساله با نوجوانان 18ساله تفاوت‌های اساسی دارد. سینمای ایران اساسا فیلم مناسب نوجوانان کم دارد و بیشتر تولیداتش برای کودکان مناسب است.
17302
