ماهواره‌بر ایرانی سیمرغ چگونه ایران را به مدار ۳۶۰۰۰ کیلومتری می‌رساند؟

حسن سالاریه؛ رئیس سازمان فضایی ایران در گفت‌و‌گو با خبرنگار فضا و نجوم خبرگزاری برگزیده های ایران درباره آخرین وضعیت ماهواره‌بر ارتقاءیافته «سیمرغ» ساخت متخصصان صنعت فضایی در سازمان صنایع هوافضای وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح گفت: ماهواره‌بر «سیمرغ» دارای نسخه‌های مختلفی است: نسخه مدار ارتفاع پایین آن (LEO) تاکنون پرتاب‌های گوناگون زیرمداری و مداری داشته است و دو پرتاب اخیر آن هر دو موفق بوده و در پرتاب آخر حدود 300 کیلوگرم محوله را در مدار ارتفاع پایین قرار داده است و پرتاب‌های دیگر نیز برای آن پیش‌بینی شده است.

سالاریه تأکید کرد: نمونه ارتقاءیافته ماهواره‌بر سیمرغ در فاز تحقیق و توسعه قرار دارد و پرتاب‌های زیر مداری و آزمایشی آن از سال گذشته شروع شده است.

وی افزود: پرتاب‌های آزمایشی که روی ماهواره‌بر سیمرغ ارتقایافته انجام می‌شود هدف اصلی آن، دستیابی به مدار انتقالی «GTO» است؛ که یک مداری بیضوی کشیده که نقطه اوج آن در ارتفاع بالا مثلا 36 هزار کیلومتر و نقطه حضیض آن در چندصد کیلومتری زمین قرار دارد. این مشخصات بر اساس میزان سوخت موتورها، زمان سوزش و جدایش مراحل، جرم محموله و سایر پارامترهای طراحی تعیین می‌شود.

سالاریه خاطرنشان کرد: نسخه‌های پیشرفته‌تر این ماهواره‌برها نیز در مرحله تحقیق و توسعه قرار دارند و ارتقاءهای متعددی بر موتور‌ها و مراحل مختلف آنها اعمال می‌شود و در فاز طراحی قرار گرفتند. پس از رسیدن ماهواره به مدار GTO، بلوک‌های انتقال مداری به کار گرفته می‌شوند تا مدار بیضوی کشیده به مدار دایره‌ای با نقطه اوج 36 هزار کیلومتری (مدار ژئو) تبدیل شود.

رئیس سازمان فضایی ایران تصریح کرد: دستیابی به مدار ژئو معمولاً در چند گام انجام می‌شود که شامل ارتقاء پرتابگر و بلوک‌های انتقال مداری است تا بتوان جرم‌های بزرگ‌تر را به مدار‌های GSO و GEO با ارتفاع تقریبی 36 هزار کیلومتر انتقال داد.

وی گفت: در کشور، هم بلوک‌های انتقال مداری سوخت جامد و هم نمونه‌های سوخت مایع در دست توسعه است. بلوک‌های مایع توسط همکاران در وزارت دفاع و سازمان صنایع هوافضا در حال ساخت هستند و ترکیب این بلوک‌ها با پرتابگر، امکان انتقال ماهواره به مدارهای ارتفاع بالا را فراهم می‌کند.

/