به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از ایرنا، آیین نکوداشت مجید قناد شامگاه شنبه سوم مردادماه به کوشش انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر و با اجرای سیدجواد یحیوی برگزار در سالن استاد جوانمرد خانهتئاتر شد؛ مراسمی برای قدردانی از هنرمندی که نزدیک به نیم قرن، صدایش با صبحهای کودکان، برنامههای تلویزیونی و خاطرات نسلهای مختلف پیوند خورده است.
رضا بابک، اصغر همت، ایرج راد، رضا بنفشهخواه، اسماعیل خلج، حسن دادشکر، جواد انصافی، ناصر آقایی، ناصر آویژه، محمد بهرامی، بهرام ابراهیمی، شهرام کرمی، منصور ضابطیان، مهدی شفیعی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و جمعی دیگر از هنرمندان و مدیران فرهنگی در این برنامه حضور داشتند.
تشویق یک دقیقهای اکبر عبدی
سیدجواد یحیوی در آغاز مراسم، سخن گفتن درباره اکبر عبدی را دشوار توصیف کرد و گفت با شنیدن نام او، هزاران تصویر و لحظه از مقابل چشم عبور میکند و انسان در برابر این حجم از خاطره، مات و مبهوت میماند.
او خاطرهای شخصی از دریافت جایزهای از دست عبدی بازگو کرد و گفت آرزویش این بوده است که این بازیگر روزی به او بگوید راه حرفهای خود را درست طی کرده است.
پس از سخنان یحیوی، حاضران به احترام اکبر عبدی ایستادند و او را یک دقیقه تشویق کردند. فرستادن صلوات برای شادی روح این هنرمند نیز نخستین بخش مراسم را به یاد او گره زد.
قناد انسان ساخت
رضا بابک در بخش دیگری از مراسم، فعالیت برای کودکان را کاری تخصصی و نیازمند شناخت روح و جهان آنان دانست و گفت: مجید قناد به گردن همه ما حق دارد. او زحمت بسیاری کشید و برنامههایش در زمان خود نوآورانه بود.
او با مرور سالهایی که هنرمندانی چون حسین علیزاده، بهرام بیضایی و عباس کیارستمی برای کودکان موسیقی و فیلم تولید میکردند، افزود برنامههای قناد نیز در دوره خود پیشرو بود و توانست کودکان را به حرکت، مشارکت و همراهی وادارد.
بابک تأکید کرد: آشنا کردن کودکان با هنر، فقط آموزش یک مهارت نیست؛ هنر انسانساز است. مجید قناد نیز با عشق و از طریق برنامههایی که ساخت، در پرورش کودکان و شکلگیری شخصیت آنان نقش داشت.
رضا بابک نیز در ادامه برنامه، از اکبر عبدی بهعنوان پدیدهای کمنظیر یاد کرد و با انتقاد از برخوردی که گاه با تواناییهای این بازیگر شده بود، گفت: عبدی استعداد عجیبی داشت، اما برای استفاده از قابلیتهایش در برخی آثار، به او آسیب زده شد.
بابک از منش و رفتار عبدی در پشت صحنه هم سخن گفت و افزود که او روحی بزرگ و معرفتی کمنظیر داشت و بهویژه مراقب کسانی بود که کارهای دشوار و سنگین صحنه را انجام میدادند.
نامی که خاطرات کودکی را زنده میکند
مهدی قلعه، رئیس هیاتمدیره انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر، در ابتدای بخش نکوداشت با اشاره به سابقه فعالیت مجید قناد گفت این انجمن هر سال از یکی از اعضای فعال حوزه کودک و نوجوان قدردانی و نشان خانه تئاتر را به او اهدا میکند.
او از حامیان برنامه و همراهان انجمن قدردانی کرد و در بخش دیگری از سخنانش، نقش ایرج راد را در شکلگیری و استقرار خانه تئاتر یادآور شد؛ سخنانی که با تشویق ایستاده حاضران همراه شد.
در ادامه، کارت عضویت خانه تئاتر محمود ارسنجانی با حضور مجید قناد به او اهدا شد.
علیرضا گیلوری، مدیرعامل خانه تئاتر، نیز خطاب به قناد گفت: شما برای همنسلان من نماد عشق، شور و هیجان هستید. امروز که قاب تلویزیون از حضور هنرمندانی چون شما خالی شده است، بیشتر درمییابیم که برای کودکان این سرزمین چه زحماتی کشیدهاید.
او به وجه کمتر دیدهشده فعالیتهای قناد اشاره کرد و افزود که این هنرمند تنها یک مجری و برنامهساز کودک نبوده، بلکه در فعالیتهای صنفی نیز حضوری جدی داشته و از اعتبار هنری خود برای پیشبرد امور هنرمندان تئاتر استفاده کرده است.
گیلوری همچنین از بازگشایی سالن استاد عباس جوانمرد و حضور پرشمار هنرمندان در این برنامه ابراز خرسندی و آرزو کرد امکان برگزاری چنین آیینهایی برای دیگر پیشکسوتان نیز فراهم شود.
از تصویر مادر تا اهدای مدالیوم خانه تئاتر
پخش کلیپی از مادر مجید قناد، یکی از عاطفیترین لحظات مراسم بود. قناد پس از دیدن تصاویر مادرش، متأثر روی صحنه آمد و در حضور هنرمندان و مدیران فرهنگی، مدالیوم خانه تئاتر را دریافت کرد.
ایرج راد، علیرضا گیلوری، اصغر همت، مهدی شفیعی، بهرام ابراهیمی، محمد بهرامی و کریمیصارمی از جمله افرادی بودند که در بخش تجلیل روی صحنه حضور یافتند.
هدایایی از سوی معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ادارهکل هنرهای نمایشی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و حامیان مراسم نیز به قناد اهدا شد. هدیه معاونت هنری به دست مهدی شفیعی به این هنرمند پیشکسوت تقدیم شد.
کاری نکردم جز اینکه عشقم را به بچهها بخشیدم
مجید قناد پس از دریافت مدالیوم خانه تئاتر، با قدردانی از استادان و هنرمندان حاضر در سالن گفت: «نمیدانم چگونه باید تشکر کنم. واقعاً خوشحالم کسانی را میبینم که بارها از آنان آموختهام. من کاری نکردم جز اینکه عشقم را به بچهها بخشیدم.»
او سپس از مادر ۹۰ ساله خود یاد کرد و گفت: «هفت ساله بودم که پدرم را از دست دادم. مادرم برایم هم پدر بود و هم مادر. او پرستار و زنی بسیار زیبا بود و امروز هم برای من همان زیبایی را دارد.»
قناد با اشاره به خاطراتی که مردم از برنامههای او دارند، توضیح داد که شنیدن عبارتهایی مانند «گل گفتی، آی گل گفتی»، «قلقلی کجاست؟» و «یه برنامه ببینیم» برایش یادآور دورههای مختلف فعالیت و نسلهای متفاوت مخاطبان است.
او گفت: «وقتی از من میپرسند کدام برنامهات را بیشتر دوست داری، پاسخ میدهم نمیتوان از پدر و مادر پرسید کدام فرزندتان را بیشتر دوست دارید. همه این برنامهها برای من خاطرهاند؛ چه آثاری که در دوران جنگ ساختیم و چه برنامههایی که بعدها تولید شدند.»
کودکان وسیله خنداندن دیگران نیستند
قناد برای توضیح نوع نگاه خود به کودکان، خاطرهای از اجرای زنده یکی از برنامههای تلویزیونیاش تعریف کرد. او گفت هنگام اجرا متوجه شده بود انگشت یکی از کودکان حاضر در استودیو داخل لوله صندلی گیر کرده است.
این مجری باسابقه بدون آنکه برنامه را متوقف کند، کنار کودک نشست، دستش را روی دست او گذاشت و همزمان با ادامه اجرا کوشید ترس کودک را کاهش دهد. پس از مدتی نیز عوامل برنامه با استفاده از آب و صابون، انگشت او را آزاد کردند.
قناد گفت میتوانست ماجرا را به بخشی طنزآمیز تبدیل کند، دست کودک را مقابل دوربین نشان دهد و تماشاگران را بخنداند، اما چنین رفتاری ممکن بود خاطرهای تلخ و ماندگار برای آن کودک ایجاد کند.
او افزود: «ما بچهها را فقط روی صحنه و مقابل دوربین دوست نداشتیم؛ بیرون از صحنه نیز همین عشق وجود داشت. کودکان تلخی و شیرینی رفتار ما را احساس میکنند و کسی که برای آنان کار میکند، باید با آنها صادق باشد.»
قناد این نگاه را حاصل آموزش استادان و معلمانی دانست که پیش از او در حوزه هنر و برنامهسازی کودک فعالیت کردهاند.
دلتنگ یک سلام قدیمی
این هنرمند در ادامه از دشواریهای زندگی حرفهای بازیگران و هنرمندان گفت؛ کسانی که گاه با وجود بیماری یا از دست دادن عزیزانشان، روی صحنه حاضر میشوند تا مخاطبان را ناامید نکنند.
او گفت: «هنرمندان روح لطیف و در عین حال دل قوی دارند. ممکن است هنرمندی پدر یا مادرش را از دست داده باشد، اما همان شب روی صحنه برود و اجازه ندهد تماشاگر از اندوه او باخبر شود.»
قناد در پایان سخنانش، از فاصله گرفتن خود از برنامهسازی کودک ابراز دلتنگی کرد و گفت: «باور کنید دلم برای بچهها تنگ شده است؛ دلم تنگ شده که یک روز صبح دوباره بگویم بچهها سلام. اما برای این کار، دل باید آرامش داشته باشد و شرایطی فراهم شود که انسان بتواند با ذوق و شوق برنامه بسازد.»
او ابراز امیدواری کرد کودکان در کنار بزرگترهای خود، زندگی خوب و سرشار از آرامش و افتخاری داشته باشند.
در بخش پایانی مراسم، هنرجویان آموزشگاه زنبورک قطعاتی از موسیقیهای خاطرهانگیز حوزه کودک، از جمله موسیقی فیلم «کلاهقرمزی و پسرخاله» و تیتراژ مجموعه «آقای حکایتی» را اجرا کردند.
59243
