به گزارش برگزیده آیت الله مصطفی محقق داماد در روزنامه اطلاعات نوشت: درباره ریشه تورم و درمان آن مکتبها با هم اختلاف جدی دارند، و این اختلاف نه عیب که نشانه سلامت است؛ هیچ علم زندهای اجماع کامل ندارد و اجتهاد در برابر اجتهاد، همان است که علم را پیش میبرد، چنانکه فقه ما را پیش برده است.
گرفتاری جای دیگری است: این بحثِ زنده، شنوندهای بیرون از خویش ندارد؛ در دانشگاه و نشریه تخصصی جریان دارد و به گوش جامعه و به فرآیند تصمیم نمیرسد.
شاهدی گویا بیاورم. مسعود روغنی زنجانی، رییس اسبق سازمان برنامه و بودجه، سالها بعد درباره رشد نقدینگی میگوید: «وقتی به آقای هاشمی در مورد افزایش نقدینگی توضیح میدادیم، موضوع را به مسخره میگرفت. شاید ایراد از من و آقای نیلی و طبیبیان یا نوربخش بود که نتوانستیم این مساله را به درستی منتقل کنیم؛ در نتیجه نقدینگی رشد کرد و تورم افزایش یافت.»
در این سخن تامل بفرمایید. رییس دستگاه برنامهریزی کشور نمیگوید نمیدانستیم و نمیگوید پژوهشی در کار نبود؛ میگوید نتوانستیم به عالیترین مقام اجرایی وقت منتقل کنیم؛ و بهای آن منتقلنشدن را، ملتی با تورم پرداخت. و انصاف باید داد که این عارضه، خاص آن دوران و آن مقام نبود و نیست؛ گریبانگیر اکثر تصمیمگیران ارشد ما بوده است و حتی گریبانگیر منتقدان و مخالفان؛ کسانی که با همه تحصیلات حوزوی یا دانشگاهی، از مهندسی تا طبابت، از حداقلهای علم اقتصاد بهره ندارند و خود نمیدانند که نمیدانند. و چون فهم مشترک نباشد، مشارکت و اجماعسازی ناممکن میشود و میدان برای شایعه و توهم و انحراف باز میماند؛ که جای خالی فهم را همیشه وهم پر میکند.
17302
