به گزارش خبرگزاری برگزیده، این کارگردان با اشاره به روند تولید مستندهایش توضیح داد که در طول سالها فعالیت حرفهای، برای ثبت تصویر صادقانه ناچار به سفرهای طولانی و کار در شرایط سخت بوده است. او گفت: «ساعتها در قطارهای شلوغ، کنار آدمها و حتی حیوانات سفر کردیم، به بناهای تاریخی و مکانهای مقدس رفتیم، گاهی بدون اجازه رسمی نورپردازی و تصویربرداری کردیم و فشارهای فیزیکی و اقلیمی را به جان خریدیم. با این حال هرگز اجازه ندادم از قیافه و سروشکل آثار چیزی از این محدودیتها دیده شود.»
حیدریفاروقی مجموعه ۵۲ قسمتی «اینجا آفریقاست» را نمونهای از این چالشها دانست و توضیح داد که به دلیل بیمسئولیتی تهیهکننده و بیتوجهی تلویزیون، تنها ۱۲ قسمت آن کاملاً مورد تأیید او بوده و باقی قسمتها با کلاژی از مواد تصویری پنج کشور آماده پخش شده است.
او همچنین درباره ساخت مستند «خشت بهشت» افزود: «این پروژه را با گروهی ۱۵ نفره شروع کردیم اما با طولانی شدن کار و کاهش شدید منابع مالی، در نهایت از ۱۵ نفر به دو نفر رسیدیم. هزینهها چندین برابر شد، پول به یک دهم ارزش خود رسیده بود و مدیران سازمان مدام تغییر میکردند؛ حتی زمانی یکی از رؤسای سازمان گفت پروژه دیگر برایشان اولویت ندارد. با همه اینها ما کار را با صبر و ماجراجویی پیش بردیم، بدون اینکه کسی متوجه فشارها شود.»
به گفته او، نتیجه این پایداری آن بود که برنامه در سال ۹۸ به پایان رسید، بارها تصویب شد و هزاران بار از شبکههای مختلف پخش شد و بیشترین توجه مخاطبان را گرفت؛ موفقیتی که رنجهای پشت دوربین را نامرئی نگه داشت.
برای مطالعه متن کامل گفتگو با رامین حیدریفاروقی، اینجا کلیک کنید.
۵۹۲۴۴
