معرفی جزئیات معیارهای ارزیابی شرکت‌های دانش‌بنیان در نظام جدید ارزیابی

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری برگزیده های ایران، فرآیند ارزیابی شرکت‌های دانش‌بنیان با تصویب نظام جدید ارزیابی و حمایت از شرکت‌ها و مؤسسات دانش‌بنیان وارد فاز جدیدی شده است. با تکیه بر تجربیات حاصل از یک دهه اجرای قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان و با 6ماه مطالعه فشرده، توجه جدی به اثرگذاری و میزان رشد شرکت‌ها در اولویت ارزیابی شرکت‌های دانش‌بنیان قرار گرفته است.

براساس نظام ارزیابی جدید، کالاها و خدمات دانش‌بنیان مورد تأیید برمبنای معیارهایی که ناظر بر بخش‌های مختلف تولید تا میزان دانش فنی و … است، مورد سنجش قرار می‌گیرند.

در مرحله تولید کالاهای ارائه شده،‌ باید در حال تولید بوده یا حداقل در مقیاس آزمایشگاهی (با قابلیت بررسی فنی)‌ ساخته شده باشند. احراز معیار مرحله تولید برای خدمات مورد ارزیابی، از طریق مستندات مثبت فروش صورت می‌گیرد.

در سطح فناوری نیز محصولات ارائه شده باید در حوزه فناوری‌های برتر باشند به این معنا که دانش فنی طراحی و ساخت یا دانش فنی فرایند تولید محصول از متوسط سطح فناوری‌های موجود در کشور بالاتر بوده و دستیابی به آن مستلزم انجام تحقیق و توسعه توسط یک تیم فنی خبره باشد. محصولات دارای سطح فناوری قابل پذیرش، در قالب فهرست کالاها و خدمات دانش‌بنیان توسط دبیرخانه تدوین و منتشر می‌شود.

در صورتی که شرکت، مجری پروژه «مهندسی، پیمانکاری و ساخت» (EPC) باشد، اگر حداقل 5 درصد از قیمت قرارداد پروژه در بخش طراحی مفهومی و تفصیلی حائز همه معیارهای ماده (1) بوده و حداقل 10 درصد از تجهیزات خریداری شده از شرکت‌های دانش‌بنیان تأمین شده باشد، خدمات شرکت متقاضی تایید می‌شود.

شرکت باید حداقل در یکی از موارد «طراحی زیرسیستم اصلی کالا و خدمت»، «طراحی یکپارچه‌سازی کالا و خدمت» و «طراحی فرآیند (یا تجهیزات) تولید کالا و خدمت، مشروط به پیچیده بودن این فرآیند (یا تجهیزات تولید)» تسلط دانش فنی و طراحی داشته باشد.

دبیرخانه می‌تواند شرط تسلط بر دانش فنی را با توجه به حوزه فناوری از طریق تعدادی از نشانگرهای اثبات‌کننده دانش فنی سنجش این موارد در ارتباط با محصول مورد ارزیابی را با معیارهایی چون «هزینه‌کرد تحقیق و توسعه»، «تعداد نیروی انسانی فعال در حوزه تحقیق و توسعه شرکت»، «برخورداری از مشتری تخصصی پایدار (تعداد مشتری، مدت و تناوب فروش به هر کدام)»، «میزان جذب سرمایه از شرکت‌های بزرگ»، «میزان سرمایه‌گذاری در تیم‌های فناور و شرکت‌های دانش‌بنیان»، «انعقاد قراردادهای همکاری فناورانه با سایر شرکت‌ها یا دانشگاه‌ها»، «داشتن ثبت اختراع بین‌المللی تأیید شده نهایی (گرنت‌ شده)» و «دارا بودن استانداردهای تخصصی و تأییدیه‌های عملکرد» بسنجد.

/