به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از ایبنا، دیوید دابیدین، نویسنده و دانشگاهی شناخته‌شده گویانیایی، اعلام کرد که به طور رسمی از سوی شماری از پژوهشگران اروپایی و چینی برای جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ نامزد شده است. او طی گفت‌وگویی این نامزدی را افتخاری برای کشورش دانست و گفت: «خوشحالم که از کشوری کوچک می‌آیم. احتمالاً گویان یکی از کوچک‌ترین کشورهایی است که نامزد نوبل داشته، جز سنت لوسیا.»
دابیدین افزود: «من فقط برای گویان خوشحالم. از سال ۱۹۹۲ سالی دو تا سه بار به گویان بازمی‌گردم و هرچه می‌نویسم درباره گویان است، هرچند در ۱۴ سالگی این کشور را ترک کردم.»
این نویسنده ۶۸ ساله که هم‌اکنون در حال نگارش کتابی تازه از جستارها درباره ادبیات پسااستعماری گویان و کارائیب است، معتقد است که گویان امروز در موقعیتی فکری و خلاقانه قرار دارد که نویسندگان باتجربه می‌توانند الهام‌بخش نسل جوان باشند. او که اکنون پژوهشگر دانشگاه کمبریج است، دوران کودکی خود را در نیو آمستردام گذراند و بعدها در کالج کویینز تحصیل کرد. به گفته او «نیو آمستردام برخی از بهترین نویسندگان و سیاستمداران را پرورش داده است.»
به نقل از بروکنیوز، چهل‌ویک سال از انتشار نخستین کتاب او، مجموعه شعر «آواز برده»، می‌گذرد و نام دابیدین همچنان در محافل ادبی و جوایز بین‌المللی شنیده می‌شود. تازه‌ترین افتخار او دریافت جایزه ادبی بوکاس OCM در سال ۲۰۲۵ بوده است.
دابیدین در توصیه‌ای به نویسندگان جوان بر اهمیت خواندن آثار نویسندگان پیشکسوت تاکید کرد و گفت: «الهام‌بخش‌ترین کاری که یک نویسنده جوان می‌تواند انجام دهد، خواندن آثار دیگر نویسندگان است؛ برای درک تکنیک‌ها، پرهیز از کلیشه‌ها، خلق تصویرها و استعاره‌های شگفت‌انگیز و ارائه بینش‌های فلسفی تازه به خواننده.»
او تحصیلات خود را در دانشگاه‌های کمبریج، آکسفورد و لندن گذرانده و از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۹ استاد ادبیات دانشگاه وارویک بوده است. دابیدین هم‌اکنون در دانشگاه کمبریج بر موضوع نظام کار قراردادی و میراث آن پژوهش می‌کند و مدیریت موسسه آمینا غفور برای مطالعه نظام کار قراردادی و پیامدهای آن را بر عهده دارد.
در کارنامه ادبی او هشت رمان، سه مجموعه شعر و چندین کتاب درباره تاریخ و فرهنگ گویان، کارائیب و جهان پسااستعماری دیده می‌شود. او همچنین بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۰ سفیر گویان در یونسکو و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ سفیر این کشور در چین بوده و در این دوره نقش مهمی در گسترش پیوندهای فرهنگی و آموزشی ایفا کرده است. از جمله دستاوردهای او در چین، همکاری برای تاسیس موسسه کنفوسیوس در دانشگاه گویان بوده است.
دابیدین در سال ۲۰۰۸ جایزه آنتونی ان سابگا برای تعالی در هنر و ادبیات، بزرگ‌ترین جایزه ادبی کارائیب، را دریافت کرد؛ جایزه‌ای که در منطقه به «نوبل کارائیب» شهرت دارد. نخستین مجموعه شعر او، «آواز برده»، در سال ۱۹۸۴ برنده جایزه شعر کشورهای مشترک‌المنافع شد.
رمان نخست او «مقصود» در سال ۱۹۹۱ نامزد جایزه جان لوولین ریس شد و جایزه ادبی گویان را به دست آورد. رمان «خانه شمارش» او نیز در سال ۱۹۹۸ به فهرست نهایی جایزه بین‌المللی ایمپک دوبلین راه یافت؛ جایزه‌ای که همان سال به هرتا مولر رسید؛ نویسنده‌ای که بعدها در ۲۰۰۹ برنده نوبل ادبیات شد.
او در سال ۲۰۰۴ جایزه راجا رائو را برای سهم برجسته در ادبیات و فرهنگ دیاسپورای جنوب آسیا دریافت کرد و در سال ۲۰۰۰ نیز به عنوان نخستین گویانیایی، به عضویت انجمن سلطنتی ادبیات بریتانیا درآمد.
دابیدین از چهره‌های برجسته روشنفکری بریتانیا به شمار می‌رود و برنامه‌های متعددی برای بی‌بی‌سی درباره استعمار، پیوند ثروت برده‌داری با معماری و هنر بریتانیا و زندگی نویسندگان و هنرمندان آفریقایی‌تبار سده‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی تهیه و اجرا کرده است.
59243
