حالا معلوم نیست که این توافق که احتمالا بســترش با سفر آقای گروسی به تهران و عدم تصویب قطعنامه در شــورای حکام کلید خورد، همان برجام باشــد یا شکل دیگری از توافق را داشته باشد. با این
حال آنچه ما میبینیم و شاهد هستیم و حتی این توافقی که میان ایران و عربستان صورت گرفت، در سایه امیدواری برای توافق در خصوص برجام است، چراکه اگر سعودیها بیمی از آینده نداشتند که احتمالا توافق وجود دارد، راضی به آغاز روند کاهش تنش با ایران نمیشــدند. به نظر من ما نسبت به گذشــته باید به امضای یک توافقی که گشایشهایی را در رابطه ایران با منطقه و غرب ایجاد میکند، خوشــبینتر باشــیم. بنابرایــن الان میتوان گفت نســبت بــه ماههای گذشته و در سال ۱۴۰۲ با امیدهایی که ایجاد شده میتوانیم دستاوردهای بهتری داشته باشیم. مسیر تحقق این دستاورد مذاکرات اســت؛ مذاکراتی کم و بیش در جریان اســت که بخشی منتشر میشــود و بخشی شــفاف نیست. همین مسیر پیش میرود و ما احتمالا پله پله جلو برویم؛ پله بعدی میتواند آزادی زندانیان و از بلوکه خارج شدن پول ایران باشد و مرحله بعدی اعلام آمادگی برای مذاکره و توافق نهایی که مطمئن نیستم همان برجام ۲۰۱۵ باشد.
*منتشر شده در هم میهن
۳۱۱۳۱۱