به گزارش خبرگزاری برگزیده به نقل از رویترز، تلیسون اورلین، نویسنده هائیتیایی‌ـ‌کانادایی، روز سه‌شنبه اتهام استفاده از هوش مصنوعی برای نگارش رمان پرفروش خود را رد کرد، اما پذیرفت که در گذشته مرتکب سرقت ادبی شده است.
اورلین در نامه‌ای که انتشارات فرانسوی‌اش، گراسه، برای رویترز و دیگر رسانه‌ها فرستاد، برای نخستین بار به‌تفصیل به اتهام‌هایی پاسخ داد که می‌گویند رمان تحسین‌شده او با عنوان «یا این یا مرگ» که امسال منتشر شده، با استفاده از هوش مصنوعی نوشته شده است. او همچنین به اتهام‌های مربوط به سرقت ادبی در آثار گذشته‌اش واکنش نشان داد.
حساب کاربری نه‌چندان شناخته‌شده‌ای در شبکه اجتماعی ایکس با نام «بالانس تون کلود» در ماه سپتامبر مدعی شده بود که یک ابزار تشخیص هوش مصنوعی نشان داده است رمان سال ۲۰۲۶ اورلین تقریباً به‌طور کامل با هوش مصنوعی نوشته شده است. ساموئل فیتوسی، مقاله‌نویس فرانسوی، بعدتر اعلام کرد که صاحب این حساب است و آن را به همراه چند فرد دیگر که هویتشان مشخص نشده، اداره می‌کرده است.
سپس روزنامه کانادایی «لا پرس» گزارش داد که اورلین در داستان کوتاهی که در سال ۲۰۱۲ نوشته، بخش‌هایی از کتابی از لویی پاولز، نویسنده فرانسوی، را سرقت ادبی کرده است. همچنین به گفته این روزنامه، او در یادداشتی که سال ۲۰۱۳ منتشر کرده بود، بخش‌هایی از روزنامه «فیلیپین استار» را بدون ذکر منبع استفاده کرده است.
اورلین استفاده از هوش مصنوعی را انکار کرد، اما سرقت ادبی در گذشته را پذیرفت. او گفت تحسین نویسندگان دیگر، توجیهی برای معرفی آثار آنان به‌عنوان نوشته‌های خود نیست و اقدامات گذشته‌اش را «اشتباهاتی غیرقابل‌قبول» توصیف کرد.
او در نامه خود نوشت: «انتقاد همیشه مشروع است، اما تهدیدها، اعدام رسانه‌ای و آزارواذیت نژادپرستانه‌ای که هفته‌هاست در معرض آن قرار گرفته‌ام، غیرقابل‌تحمل است.» او افزود که می‌خواهد رمانش «بر اساس آنچه واقعاً هست» داوری شود.
این اتهام‌ها بحثی گسترده درباره نژاد، شایستگی ادبی و اصالت آثار برانگیخته‌اند؛ بحثی که محافل ادبی فرانسه را به‌شدت درگیر کرده است.
رمان «یا این یا مرگ»، نخستین رمان اورلین ۳۷ساله، داستان مهاجری اهل هائیتی را روایت می‌کند که از آمریکای لاتین به سمت شمال سفر می‌کند و سرانجام به کانادا می‌رسد. این کتاب جوایز ادبی متعددی کسب کرده بود و قرار بود به چندین زبان ترجمه شود.
اورلین در نامه خود نوشت: «این رمان را خودم نوشته‌ام. این اثر از زخم‌های من و زخم‌های دیگر مهاجران سرچشمه می‌گیرد؛ زخم تبعید، زخمی که انسان هرگز از آن التیام نمی‌یابد. این رمان حاصل آن زخم است؛ حاصل تلاش من است؛ آفریده من است.»
5959
