به گزارش برگزیده، کتاب نیمه غایب، نخستین شناختنامه رسانه‌های پاکستان به زبان فارسی است که با فراتر رفتن از شرح شرکت‌های مادر رسانه و پربیننده و پرطرفدار اعم از روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها و شبکه‌های خبری تلویزیونی، زندگینامه چهره‌های پرنفوذ رسانه‌ای، نقبی به هزارتوی وابستگی سیاسی و اقتصادی رسانه‌ها و خاندان های پرقدرت رسانه‌ای _ مالکان راستین این رسانه‌ها_، روزنامه‌نگاران و چهره‌های شناخته شده رسانه‌ای این کشور است.
نویسنده تلاش کرده با نگاهی روایت محور و تحلیل محتوای کیفی محتوای رسانه‌ها، حساب‌های کاربری اصحاب رسانه در شبکه‌های اجتماعی بویژه شبکه اجتماعی ایکس، و در نهایت راستی‌آزمایی منابع متنوع و مستقل، از زوایای گوناگون راوی صادق رسانه‌های پاکستان باشد.
این کتاب به شکل جستارگونه و در شش فصل تدوین شده که «در جست و جوی نیمه غایب از نظر؛ نگاهی به اشتراکات فرهنگی و ضرورت ارتباطات رسانه‌ای میان دو کشور»، «شعله بیان؛ نگاهی به رسانه‌های پاکستان بر اساس کارکرد اجتماعی آنها در فرایند توسعه و بررسی میزان موفقیت»، «شرکت‌های مادر رسانه در پاکستان»، «مطبوعات و نشریات انگلیسی زبان و اردو زبان»، «عصر طلایی تلویزیون»، «چهره های پرنفوذ رسانه‌ای» از فصول ششگانه این کتاب است.
مطالب کتاب بر پایه ترجمه از منابع انگلیسی منتشر شده، تجربیات و گردآوری اطلاعات از منابع مختلف کتابخانه‌ای، رسانه‌ای، تارنمای نهادهای رسانه‌ای دولتی و خصوصی رسانه‌ای گردآوری و تدوین شده است و همچنان که گفته شد، نخستین شناختنامه از ابعاد گوناگون رسانه‌های پرجاذبه کشور پاکستان است.
نویسنده در مقدمه این کتاب آورده است: «این سرزمین پر از درختان انبه و انجیر معابد برای من سرزمین برکت بود و هر زمان که می‌گذرد میل بازگشت به پاکستان در من قوت می‌گیرد، اغراق نیست اگر در این نوشتار، پاکستان را وطن دوم بنامم. اما پاکستان واقعی و ایالت سِند به مثابه پاکستان کوچک (آنچنان که میان مردمان این خطه شهره شده)، ناشناخته و کم و بیش سرشار از تناقض و تضاد است. آمیزه‌ای ناجور و ناساز از مظاهر سنت و مدرنیته. رسانه‌های این کشور نیز بسان پاکستان برای ما ایرانیان متناقض، پیچیده و ناشناخته هستند. در این کشور روزنامه‌های بی‌شمار، شبکه‌های خبری متعدد خصوصی، شبانه‌روز و حتی روزهای تعطیل انبوهی از اطلاعات را تولید می‌کنند. با چنین توصیفی در بادی امر به نظر می‌رسد این کشور، بهشت گردش آزاد اطلاعات است، اما به رغم این همچنان که در ادامه اشاره خواهد شد، رسانه‌ها و خبرنگاران با چالش‌های گوناگونی دست و پنجه نرم می‌کنند. این کشور با وجود کثرت و تعدد رسانه‌ها و خبرنگاران، در عین حال یکی از پرخطرترین مناطق جهان برای روزنامه‌نگاران نیز محسوب می‌شود.»
دکتر هادی خانیکی در مقدمه کتاب با عنوان «رسانه‌شناسی پاکستان پنجره‌ای به سوی آشنایی میان فرهنگی» با استعانت از بیت تضمین شده علامه اقبال لاهوری از گلشن راز شیخ محمود شبستری با مطلع”که من باشم؟ مرا از من خبر کن/ چه معنی دارد؟ اندر خود سفر کن” نوشته است: ««نیمه غایب از نظر»، اطلاق مناسبی بر تصویر پاکستان در حوزۀ عمومی ماست. همسایه‌ای که فرهنگ، جامعه، تاریخ، سیاست و ارتباطات میان ما و او بر آمیختگی‌ها و هم سرنوشتی‌های فراوان سرشته شده است؛ اما به رغم آن هنوز ناشناخته و دور از هم مانده است. بی‌خبری از «همسایه» و آنچه در همسایگی ما می‌گذرد، ما را بی‌خبر از خویش نیز می‌کند و دایره و دامنۀ خودآگاهی فرهنگی را در جهان گشوده و چند ساحتی امروز تنگ و تک بعدی می‌سازد.
وقتی به تاریخ باز می‌گردیم به وضوح می‌بینیم که فقط اقلیم و جغرافیا نیست که ایران و پاکستان را در کنار هم قرار داده است؛ تمدّن، فرهنگ، آیین و زبان، بیش از جغرافیا، این دو جامعه را به هم نزدیک کرده و در هم تنیده است.
حکایت این نزدیکی و درهم‌تنیدگی از نخستین طلیعه‌های تمدن در شبه قاره، یک روایت ایرانی نیست که فقط از احساس میهن‌دوستی برآمده باشد؛ حدیث تاریخ است که در معتبرترین متون تخصصی آمده است. به گفته ویل دوارنت در کتاب گرانسنگ «تاریخ تمدن»، پیشینۀ آشنایی و نقش‌آفرینی ایرانیان و مردمان شبه قاره در ساختن تمدنی مشترک، به دوردست تاریخ و حتی به قبل از دورۀ شکل‌گیری تمدن موهنجدارو می‌رود…»
کتاب نیمه غایب از نظر؛ رسانه‌شناسی پاکستان؛ پنجره‌ای به سوی آشنایی میان فرهنگی، در ۲۷۲ صفحه با قیمت ۳۹۰ هزار تومان از سوی انتشارات ثانیه منتشر شده است.
